• GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…

    Choose your languageto translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

    gefi@otenet.gr

  • Blog Stats

    • 301,045 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Ο «Κόκκινος Βράχος» στο Εθνικό Θέατρο

Ο «Κόκκινος Βράχος», μια ιστορία έρωτα και προδοσίας, αλλά και ένα από τα πλέον δημοφιλή έργα του Γρηγορίου Ξενόπουλου παρουσιάζεται από τις 14 Οκτωβρίου για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο στη Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος», σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη. Πρόκειται για μια συγκλονιστική ιστορία με φόντο ένα ειδυλλιακό περιβάλλον στην ύπαιθρο της Ζακύνθου, τον Κόκκινο Βράχο: Ο ερχομός του ξαδέλφου Αγγελου θα μετατρέψει τη Φωτεινή από κοριτσάκι σε γυναίκα.

Ο έρωτας και ο πόθος που θα ξυπνήσουν μέσα τους μαζί με τις απαγορευτικές συμβάσεις της κοινωνικής ζωής θα έχουν απρόβλεπτες συνέπειες: Αφήνοντας την Αθήνα πίσω του, ο γοητευτικός σαραντάρης Αγγελος Μαρίνης βρίσκεται επισκέπτης -έπειτα από δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια στο σπίτι της θείας του, στον Κόκκινο Βράχο.

Εκεί, ένας κρυφός ερωτικός πόθος γεννιέται μέσα του για την όμορφη Φωτεινή. Οταν εκείνη αρνείται τον έρωτά του γιατί οι δυο τους είναι πρώτα ξαδέρφια, ο Αγγελος επιστρέφει απογοητευμένος στην Αθήνα. Ωσπου ένας άλλος γάμος ανάμεσα σε δύο πρώτα ξαδέρφια θα πείσει τη Φωτεινή να τον αναζητήσει. Ομως, ο Αγγελος έχει ήδη παντρευτεί. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος μεταπλάθει σε θεατρικό έργο, το 1908, για χάρη της Κυβέλης, ένα από το πιο σημαντικά έργα του, τον «Κόκκινο Βράχο».

Ο «Κόκκινος Βράχος» στο Εθνικό Θέατρο

Η «Φωτεινή Σάντρη», όπως εν τέλει ονομάστηκε το θεατρικό έργο που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 11 Αυγούστου του 1908 από τον θίασο της Κυβέλης στο θέατρο «Πανελλήνιον», γνώρισε τεράστια επιτυχία και παραμένει ως τις μέρες μας ένα από τα πιο γνωστά έργα του Ξενόπουλου.

Εκδοχή

Η Ρούλα Πατεράκη ξαναδιαβάζει σήμερα τον «Κόκκινο Βράχο», την αγαπημένη νουβέλα του Γρηγορίου Ξενόπουλου, παράλληλα με τη «Φωτεινή Σάντρη», το θεατρικό έργο αλλά και τη «Ζωή μου σαν μυθιστόρημα», την αυτοβιογραφία του συγγραφέα, για να καταθέσει τη δική της εκδοχή μιας παράξενης και συνάμα συναρπαστικής ερωτικής ιστορίας.

Τα σκηνικά υπογράφει η Εύα Νάθενα, τα κοστούμια ο Αγγελος Μέντης, τη μουσική ο Νίκος Πλάτανος, ενώ τους φωτισμούς επιμελείται ο Αλέκος Γιάνναρος. Παίζουν οι Θανάσης Ευθυμιάδης, Γιούλικα Σκαφιδά, Θέμις Μπαζάκα, Θέμης Πάνου, Ιωάννα Παππά, Κοσμάς Φοντούκης, Δημήτρης Μοθωναίος, Αμαλία Τσεκούρα, Αργύρης Πανταζάρας και ο Νίκος Πλάτανος.

Του Γιώργου Βαϊλάκη

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.