• GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…

    Choose your languageto translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

    gefi@otenet.gr

  • Blog Stats

    • 301,045 hits

  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

    Σαν σήμερα...

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

    smile1 http://www.hamogelo.gr/

    Κατά κανόνα, όσο μικρότερη ηλικία έχει το παιδί και όσο στενότερη η σχέση του με αυτόν ή αυτή που το κακοποιεί, τόσο και μεγαλύτερο το ψυχικό του τραύμα.

     

    Even the longest journey

    begins with a single step!!

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

    wwf http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

    shrk Aνέκδοτα : http://www.filaki.gr/jokes_index.php http://www.jokes.gr/ http://www.misterfun.gr/ http://www.stationbuffet.co.uk/pps.html

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     

  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

    Subscribe with Bloglines

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

ΖΗΤΑ ΜΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Posted on Σεπτεμβρίου 26, 2011 by E

αντάρα και γαλήνη
θύμησες που τις βούλιαξε
του ταξιδιού η δίνη
σαν πάντα πιάνει ένας καιρός
στην πλώρη και τη πρύμνη
και των κυμάτων ο θεός
στο πέλαγο μ’ αφήνει.

Filed under: BINTEAKIA,ποίηση,ΜΟΥΣΙΚΗ

« »

2 Σχόλια

  1. bill, on Σεπτεμβρίου 27, 2011 at 12:08 πμ said:

    Μαζί σου θα μένει πάντοτε
    ένα υπόλοιπο βροχής
    καθώς κρατήθηκα λίγο πριν αφεθούμε στην καταιγίδα..
    ένα υπόλοιπο χρόνου
    από τους δρόμους της ζωής
    ένα υπόλοιπο ταξιδιού
    καθώς κατεβήκαμε στα κοντινότερα λιμάνια.
    Μαζί σου θα μένει πάντοτε
    ένα υπόλοιπο νιότης…..
    Β.Π.

    Απάντηση
    • E, on Σεπτεμβρίου 27, 2011 at 6:21 μμ said:

      ΤΑΚΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ-Μονάχα με την ποίηση

      Μονάχα με την ποίηση
      Δε θα χαθούν ποτέ
      Τα μεγάλα ιστιοφόρα της αυγής
      Ούτε τα φώτα ούτε η χαρά
      Ούτε τα δέντρα ούτε η νύχτα

      Μονάχα με την ποίηση
      Θα ‘μαστε ακόμα ικανοί
      Να βλέπουμε και ν’ αγαπούμε
      Να ονομάζουμε τα πράγματα
      Με τις πιο καθημερινές λέξεις
      Να λέμε το ψωμί ψωμί τη σκάφη σκάφη
      Και μ’ ένα βλέμμα να οδηγούμαστε
      Σε μιαν αλήθεια οριστική

      Μονάχα με την ποίηση
      Θα μεγαλώσουνε τα στάχυα
      Και τα στήθη των κοριτσιών
      Το ποτάμι θ’ απομείνει ποτάμι
      Η θάλασσα θάλασσα
      Κι ο ουρανός ουρανός

      Μονάχα με την ποίηση
      Θ’ ανακαλύψουμε ξανά τ’ αστέρια
      Μέσα στις καπνοδόχες
      Κι όλη τη θλίψη που ενδημεί
      Στο βάθος των ματιών
      Και θα μπορέσουμε να ξαναβρούμε
      Το γενέθλιο χωριό μας
      Παραχωμένο μες στα χιόνια

      Μονάχα με την ποίηση
      Θ’ ανακαλύψουμε ξανά τον έρωτα
      Και πατώντας από κλωνί σε κλωνί
      Κι από ελπίδα σ’ ελπίδα
      Θα εγκαθιδρύσουμε
      Την αγνή βασιλεία των φτερών

      Από τη συλλογή Καλειδοσκόπιο (1983)

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

Gravatar
WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. ( Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. ( Log Out / Αλλαγή )

Άκυρο

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.