Choose your languageto translate
Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων
καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν
ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης
θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι
-αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.
Για τους μακρινούς απόγονούς μας,
όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….
μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….
Β.Π
Στον καθρέφτη του νερού
Δυσπιστείς
Την ίδια σου την όψη
Μπορεί αυτός ο κόσμος
να είναι ένα λάθος
αλλά οι κερασιές ανθίζουν
Αγέραστες οι δίνες.
Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα
που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά,
αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού,
να περπατήσεις ο απόγονος,
να ξεγελάσει το Μινώταυρο
και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!
Συγκεντρώνω τους πόθους μας,
έτσι έξω από τους προμαχώνες
έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και
έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα
βάζω στα δικά σου χέρια
Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα …
ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού....
Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!
Οι ποιητές (π. 1919)Μίνα Παπανικολάου
Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον,
ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα,
πυρίδρομον, εύδρομον ορμή,
συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις,
ευπάλαμον, διφνή,
πάντων κληίδας έχοντας
Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα
από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.
Γ.Στίγκας
http://www.sync.gr/takis012/
Η ιστορία ενός… διαφορετικού σκιάχτρου που ήθελε να αποκτήσει φίλους. Οι υπότιτλοι είναι δική μου μετάφραση ώστε να μπορέσετε να το απολαύσουμε με μεγαλύτερη ευκολία.
Το πολυβραβευμένο αυτό animation είχε, μεταξύ άλλων, προταθεί για Oscar το 2005.
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη pikosapikos11
ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ....
Π. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Άγγιξέ με και μην απορείς
που έχω αιμάτινο βλέμμα.
Μα δεν είδα ποτέ την αυγή'
θα είναι η πρώτη με εσένα...
Ίσως να σαι και συ μια μικρή
τρυφερή αυταπάτη,
μα στο χάος που είναι η ζωή
το μικρό είναι κάτι...
Θα χαρώ να βρω μήνυμά σου...
Τα φεγγάρια δεσμεύτηκαν να μικραίνουν σκιές
να φέρνουν περισσότερο φως στις καμάρες
στις αδοκίμαστες πλεύσεις
στων κατακλυσμών τα γυρίσματα
να προστατεύουν την κιβωτό των δακρύων
κλείνοντας σε ασκούς νέφη Αιόλεια
σ’ όλους τους πορθμούς συμπαντικών ταξιδιών
για τα πλεούμενα της αγάπης.
ΠΛΕΥΣΕΙΣ - ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ
Άγγελος Πετρουλάκης - Συνάζω τις θύμησες...
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ
Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα
Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω.
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
από παντού, γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια. Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
αποκοιμισμένη, νά φυσώ νά σέ πηγαίνω μεσ' από
φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς"
Οδ. Ελύτης
Π. Σταθόγιαννης
Κρατώ λουλούδι μάλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε κήπος κάποτε.
K. Δημουλά
Blog στο WordPress.com. Theme: Digg 3 Column by WP Designer.
http://www.hamogelo.gr/
http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65
Από το φίλο Ηλία Προβόπουλο ….
ΤΑ ΣΚΙΑΧΤΡΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ…
Τα σκιάχτρα είναι ένα φαινόμενο της υπαίθρου που μου αρέσει ιδιαίτερα γιατί είναι τα μόνα στοιχεία που ανεξάρτητα από τον αμφισβητούμενο ρόλο τους, να αποτρέπουν δηλαδή τα πουλιά και ορισμένα ζωντανά να αρπάζουν τη σοδειά ή να καταστρέφουν τους καρπούς κάνουν συντροφιά στα φυτά του χωραφιού, στα κλήματα και στα δέντρα.
Ένας άλλος λόγος, ιδιαίτερος και αυτός, είναι ότι πάνω σε αυτά δίνουν μια δεύτερη ευκαιρία σε ορισμένα ρούχα να ζήσουν περισσότερο έστω και αν είναι εκτεθειμένα περισσότερο στον καιρό και στον αέρα. Εκεί φαίνεται μάλιστα και η αντοχή ορισμένων απ’ αυτά που οι άνθρωποι τα απαξιώνουν επειδή πέρασε η μόδα ή απλά έπαψαν να αρέσουν.
Πέρα όμως απ’ όλα αυτά, τα σκιάχτρα δεν είναι παρά άδειοι φόβοι και τα οποία μερικές φορές μάλιστα αντί να διώχνουν τα πουλιά, τα κάνουν αντιθέτως πιο έξυπνα και τούτο μπορούν να το επιβεβαιώσουν τα παμπόνηρα κοράκια – όπου έχουν επιζήσει. Γιατί αυτά τα πουλιά έχουν την υπομονή να κάτσουν να παρατηρήσουν πως πίσω από το σκισμένο πουκάμισο δεν υπάρχει καμιά ψυχή, όπως ούτε κάτω από το παλιό καπέλο κεφάλι.
Την ίδια αδιαφορία για τα σκιάχτρα δείχνουν και τα μικροπούλια (σπουργίτια, σιταρίθρες, μελλισουργοί κ.ά) τα οποία χωρίς κανένα φόβο κάθονται πάνω στα καλαμένια χέρια τους και είναι ικανά, να φτιάξουν ακόμα και τη φωλιά τους άμα βρουν την ευκαιρία. Εννοείται βέβαια πως την ίδια αδιαφορία για τα σκιάχτρα δείχνουν όλα τα τρωκτικά της υπαίθρου.
Αφού λοιπόν δεν ανταποκρίνονται σχεδόν καθόλου για ρόλο που τα κατασκευάζουν οι άνθρωποι, γιατί σε ορισμένες περιοχές πλημμυρίζουν τα χωράφια και τους κήπους;
Απλά, γιατί με αυτό τον τρόπο νομίζω πως μεταφέρουν την ευθύνη τους για την προστασία της σοδειάς στο άψυχο σκιάχτρο, όπως καλή ώρα έκανε ο ελληνικός λαός και άφησε τους άχρηστους πολιτικούς να φροντίσουν την παραγωγή της χώρας και να κρατήσουν μακριά τα κοράκια και τα αρπακτικά κάθε είδους που γυρνούσαν γύρω από το περιβόλι που ήταν κάποτε αυτός ο τόπος. Εκεί που καταντήσαμε, τέτοια συμπεράσματα δυστυχώς βγάζουμε…
Αναρτήθηκε από actimon