• GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…

    Choose your languageto translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

    gefi@otenet.gr

  • Blog Stats

    • 301,045 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Tα τσαρουχάκια που δεν πήρες ποτέ – ΝΙΚΟ ΚΟΕΜΤΖΗ καλό ταξίδι

Φωτο : ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ (Σεπτέμβριος 2011)

Αγαπημένε Νίκο….

Εδώ και αρκετούς μήνες είχα καθημερινά πέρασμα από το πόστο σου …

πριν λίγο καιρό στάθηκα κάτω από τη σκιά του δέντρου που έστηνες το τραπεζάκι σου και σε παρατηρούσα σιωπηλά….

Είχες τα πιο περίεργα μάτια που έχω δει στη ζωή μου….

Ζωντανά, γεμάτα σπίθα και πόνο συνάμα….

Μάζευες τα υπάρχοντά σου μονολογώντας για το ότι δεν είχες δώσει ούτε ένα βιβλίο….

Έτσι σηκώθηκα και σε πλησίασα….

Λοιπόν προλαβαίνω να αγοράσω ένα εγώ? σε ρώτησα….

Αυτό ήταν …

Μιλήσαμε πολύ από εκείνη τη μέρα …

Σε γνώρισα μέσα από το βιβλίο σου…

Σε γνώρισα μιλώντας σου….

Αναρωτήθηκα πάρα πολλές φορές αν …. αν ήταν δικό μου παιδί ένα από αυτά που άδικα έφυγαν εξαιτίας μιας κακιάς στιγμής….

Δεν ξέρω Νίκο … ειλικρινά δεν ξέρω πως θα σε έβλεπα τότε…

Τώρα όμως πραγματικά αναγνώριζα ένα πολύ ευαίσθητο, τυρρανισμένο άνθρωπο… μα σίγουρα ΑΝΘΡΩΠΟ….

Έγραφες κάπου στο βιβλίο σου… για κείνα τα τσαρουχάκια που πάντα περίμενες να σου φέρει ο πατέρας σου … και ήθελα να στα πάρω για να σου δώσω λίγη χαρά…

Δεν πρόλαβα…. εγώ…

δεν ήσουν τυχερός και εσύ ποτέ να τα λάβεις….

Σ’ ευχαριστώ για όσες ώρες μου μίλησες …

Σ’ ευχαριστώ για το κουράγιο που μου έδινες …

και για τις συμβουλές…

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΝΙΚΟ…. ΚΟΕΜΤΖΗ!!!

Το λεβεντοκόριτσο (όπως μ’ έλεγες)

Ένα Σχόλιο

  1. Λεβεντοκόριτσο να’ σαι καλά !!!!Ο Νίκος πλήρωσε πάρα πολύ ακριβά και πάντα μιλούσε για το κακό που έκανε μετανοιωμένος…..

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.