Αντί να επεκταθώ, παραθέτω ένα απόσπασμα από το σημείωμα της μεταφράστριας, που κλείνει το βιβλίο:
« (…). Η Αγανάκτηση είναι ένα βιβλίο που σε εξαπατά με τη μικρή του έκταση. Είναι σαν τα έργα των μεγάλων ζωγράφων, οι οποίοι έμειναν στην ιστορία για τον πλούτο και τη λεπτομέρεια των ελαιογραφιών τους αλλά σε αφήνουν άφωνο και με την αμεσότητα και αποτελεσματικότητα ενός σκίτσου τους. Εμπεριέχει ένα πλήθος λεπτομερειών και στοχασμών, που σε άλλα βιβλία του Ροθ καταλάμβαναν διπλάσια, ίσως και τριπλάσια έκταση, εδώ όμως έχουν υποστεί τη διύλιση και την πύκνωση που μαρτυρούν την ηλικία του συγγραφέα. (…). Μέσα σε διακόσιες περίπου σελίδες ο Φίλιπ Ροθ αναβιώνει όλη την αγανάκτηση που εκφράσαμε ηχηρά ως έφηβοι και που ενδεχομένως βιώνουμε ακόμη, σιωπηρά.» Αθηνά Δημητριάδου, Αύγουστος 2009.
Filed under: ΒΙΒΛΙΟ











http://www.hamogelo.gr/


http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65




Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ


































τα μέσα μαζικής ταλαιπωρίας ευθύνονται για την δική μου αγανάκτηση,καλησπέρα αδελφούλα!
Καλησπέρα Γιώργη … έχω περπατήσει όσο δεν περπάτησα σε όλη μου τη ζωή….. !!!!
Και που’σαι ακόμα….. βάλε την πείνα που άρχισε ….
Μέχρι του χρόνου θα έχουμε “ρέψει” όλοι!!!