• GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…

    Choose your languageto translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

    gefi@otenet.gr

  • Blog Stats

    • 301,045 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

The Skin I Live In – Antonio Banderas

To βιβλίο του Τιερί Ζονκέ «Μυγαλή, η δηλητηριώδης αράχνη» ήταν εκείνο που ενέπνευσε τον Πέδρο Αλμοδόβαρ στην τελευταία ταινία του την οποία τιτλοφόρησε «La piel que habito» και θα παιχθεί στην Ελλάδα στις 20 Οκτωβρίου με τίτλο «Το δέρμα που κατοικώ».

«’Ηταν από αυτά τα μυθιστορήματα τσέπης που διαβάζεις σε μια πτήση και τελειώνεις μαζί τους» είπε στο περασμένο φεστιβάλ των Κανών ο ισπανός δημιουργός μιλώντας στους δημοσιογράφους για την ταινία του. «Αυτό που μου έκανε εντύπωση όμως ήταν το θέμα της εκδίκησης, ένα ζήτημα που ανέκαθεν με εξιτάριζε».
Στο φιλμ, ο Αντόνιο Μπαντέρας που μετά από πολλά χρόνια ξαναβρέθηκε στο πλευρό του σκηνοθέτη που τον ανέδειξε («Ματαντόρ», «Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης»), υποδύεται τον πλαστικό χειρουργό που πειραματίζεται πάνω σε ανθρώπους μεταμορφώνοντάς τους σε αυτό που εκείνος θέλει.
Ένας από αυτούς τους ανθρώπους είναι η Βέρα (Έλενα Ανάγια), πρώην Βιθέντε, το αγόρι που βίασε την κόρη του και που ο τελευταίος φυλάκισε αφαιρώντας τα γεννητικά του όργανα και μετατρέποντάς τον στην γυναίκα της ζωής του!
«Πολλοί μου λένε ότι η ταινία μου έχει παραλληλισμούς με τον δρ. Φρανκενστάιν και ενδεχομένως αυτό να ισχύει αν και στο μυαλό μου είχα περισσότερο τους Τιτάνες και τον Προμηθέα» είπε ο Αλμοδόβαρ στις Κάνες. «Οι Τιτάνες έκλεβαν φως για να το δώσουν στους ανθρώπους. Ο Προμηθέας είναι ο δημιουργός. Στην ταινία μου ο Αντόνιο Μπαντέρας είναι και τα δυο. Αλλά την ίδια ώρα το αλυσοδεμένο θύμα του στην ιστορία είναι επίσης ένας Προμηθέας…».
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την περιπλοκότητα των σχέσεων, τις αλλεπάλληλες σεναριακές ανατροπές, το νοσηρό αλλά γοητευτικό «αλμοδοβαρικό» κλίμα (από τα ντεκόρ μέχρι τις κομμώσεις) και βεβαίως, το κλείσιμο του ματιού του Αλμοδόβαρ που νιώθεις να σου λέει ότι ο αληθινός έρωτας χρειάζεται θυσίες.
Η ταινία «Το δέρμα που κατοικώ» θα παιχθεί στην Ελλάδα από την ODEOΝ στις 20 Οκτωβρίου, ενώ το μυθιστόρημα «Μυγαλή, η δηλητηριώδης αράχνη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.