Κι ενώ αδερφέ μου σε περιφέρουνε αλυσοδεμένο
στα διευθυντήρια του Κόσμου
για να γελάνε μαζί σου οι γραβατοπειρατές των εθνών,
εσύ να θυμάσαι εκείνους τους ωραίους νεκρούς
Τον Μπαϋρον, τον Φειδιππίδη, την Υπατία…
Ψηλά το κεφάλι, ρε ‘Ελληνα
‘Εχεις προσφέρει πολλή αξιοπρέπεια στην Ανθρωπότητα
για να σου αξίζουν τέτοια ρεζιλέματα
Την ώρα που Εφιάλτες και λαοπλάνοι σε παζαρεύουνε στις αγορές
στη μεγάλη νύχτα των Προδοτών και των δωσίλογων
κι ενώ λυκόρνια και γύπες τσιμπολογάνε τα σπλάχνα σου,
εσύ αδερφέ μου να μνημονεύεις τα Ηλύσσια Πεδία
Τον Ηράκλειτο, τον Καβάφη, τον γιο της Καλόγριας
Ψηλά το κεφάλι, ρε ‘Ελληνα
‘Εχεις προσφέρει πολλή Ελευθερία στην Ανθρωπότητα
για να σου αξίζουνε σήμερα τέτοιες σκλαβιές
Στον καιρό των εργολάβων και των μηχανικών των ψυχών
κι ενώ γύρω σου αλυχτάνε τα σκυλιά της Παγκόσμιας Λεηλασίας
στο τυφλό αδιέξοδο που σ’ έχουνε μπάσει
οι διαχειριστές των ονείρων και οι μικροκτηματίες των πατρίδων
εσύ αδερφέ μου να ψιθυρίζεις τα ονόματα των ωραίων ψυχών
Τον Ρήγα, τον Γέρο του Μωριά, τον Φειδία
Ψηλά το κεφάλι, ρε ‘Ελληνα
‘Εχεις προσφέρει πολλή ομορφιά στην Ανθρωπότητα
για να σου αξίζει τόση ασχήμια
Αναρτήθηκε από Λευτερης Πανουσης
Filed under: ποίηση











http://www.hamogelo.gr/


http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65




Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
































