Choose your languageto translate
Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων
καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν
ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης
θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι
-αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.
Για τους μακρινούς απόγονούς μας,
όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….
μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….
Β.Π
Στον καθρέφτη του νερού
Δυσπιστείς
Την ίδια σου την όψη
Μπορεί αυτός ο κόσμος
να είναι ένα λάθος
αλλά οι κερασιές ανθίζουν
Αγέραστες οι δίνες.
Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα
που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά,
αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού,
να περπατήσεις ο απόγονος,
να ξεγελάσει το Μινώταυρο
και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!
Συγκεντρώνω τους πόθους μας,
έτσι έξω από τους προμαχώνες
έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και
έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα
βάζω στα δικά σου χέρια
Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα …
ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού....
Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!
Οι ποιητές (π. 1919)Μίνα Παπανικολάου
Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον,
ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα,
πυρίδρομον, εύδρομον ορμή,
συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις,
ευπάλαμον, διφνή,
πάντων κληίδας έχοντας
Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα
από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.
Γ.Στίγκας
http://www.sync.gr/takis012/
Όταν κοίταξα τη φτώχεια μου:
Τις μπότες μου και την κοιλιά της γυναίκας μου,
Το ποντίκι το πιασμένο στην παγίδα
Και το πρόσωπο του παιδιού μου ενώ κοιμάται,
Ήξερα πως τίποτα δεν μπορεί να με πληγώσει πια.
Μπορώ να κινήσω μέσα στη νύχτα
Χωρίς ελπίδα,
Χωρίς διεύθυνση.
Τίποτα δεν μπορεί να με πληγώσει πια.
Ξέρω πως ζω.
Είναι ένα δώρο
Που πια δε φοβάμαι
Ν’ ανοίξω.C. Simic
Αναρτήθηκε από ανάγερτος
ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ....
Π. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Άγγιξέ με και μην απορείς
που έχω αιμάτινο βλέμμα.
Μα δεν είδα ποτέ την αυγή'
θα είναι η πρώτη με εσένα...
Ίσως να σαι και συ μια μικρή
τρυφερή αυταπάτη,
μα στο χάος που είναι η ζωή
το μικρό είναι κάτι...
Θα χαρώ να βρω μήνυμά σου...
Τα φεγγάρια δεσμεύτηκαν να μικραίνουν σκιές
να φέρνουν περισσότερο φως στις καμάρες
στις αδοκίμαστες πλεύσεις
στων κατακλυσμών τα γυρίσματα
να προστατεύουν την κιβωτό των δακρύων
κλείνοντας σε ασκούς νέφη Αιόλεια
σ’ όλους τους πορθμούς συμπαντικών ταξιδιών
για τα πλεούμενα της αγάπης.
ΠΛΕΥΣΕΙΣ - ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ
Άγγελος Πετρουλάκης - Συνάζω τις θύμησες...
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ
Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα
Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω.
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
από παντού, γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια. Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
αποκοιμισμένη, νά φυσώ νά σέ πηγαίνω μεσ' από
φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς"
Οδ. Ελύτης
Π. Σταθόγιαννης
Κρατώ λουλούδι μάλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε κήπος κάποτε.
K. Δημουλά
Blog στο WordPress.com. Theme: Digg 3 Column by WP Designer.
http://www.hamogelo.gr/
http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65
ΕΚΠΛΗΞΗ
Άνοιξα τη μυστική εκείνη πόρτα
που πίσω της συνήθισα να κρύβω
όσα κομμάτια περίσσευαν
από μισοτελειωμένα όνειρα
και κρυφά ηλιοβασιλέματα,
μιαν άκρη ουρανού.
- Όσα είχα περισώσει από τη δόξα της μέρας.
Άνοιξα τη μυστική εκείνη πόρτα
να αερίσω το δύσοσμο παρόν
χωρίς πρόθεση για υπολογισμούς
και προσθέσεις με μικροσυμφέροντα.
Τι κρίμα σκέφτηκα…
Τόσο καιρό αγνοούσα
πως εκείνες οι μικρές κουκκίδες πάνω σ’ ένα χάρτη
μπορούν να ξαναφτιάξουν έναν κόσμο από την αρχή!
Β.Π.
Kαλημέρα ποιητή …
δεν χρειάζεται να σου πω… ξέρεις….το αναρτώ ευθύς αμέσως!!!
•´♥.•´¨)
░♥░ (¯`:´¯)░
♥░.(¯ `•.\|/.•´¯)
• ‘♥. •’¨) ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!
░ (¯ `•.( ).•´¯)•´♥.•´¨)
░ ░(_.•´/|\`•._) .