MYSTRAS…..

Ο λόφος του Μυστρά, μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς καταγεγραμμένο στον κατάλογο της UNESCO, δεσπόζει πάνω σε αυτή τη γωνιά της λακωνικής κοιλάδας. Ακόμη πιο ψηλά ορθώνεται ο Ταΰγετος, ένα βουνό που όπως εξομολογήθηκε κάποτε ο λογοτέχνης-περιηγητής Κώστας Ουράνης «δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπήρχε βουνό με τέτοιον χαρακτήρα, τέτοιαν ατομικότητα». Και πράγματι, όταν αντικρίζεις τον Ταΰγετο, πείθεσαι και εσύ ότι αυτό είναι ένα ξεχωριστό βουνό. Ανάβουν όλα τα μυστηριώδη φώτα του – το «τελώνιο» και «το φαναράκι του Αϊ-Λια» – και προβάλλουν οι σκιές του, όπως εκείνη της πυραμοειδούς κορυφής του, ενισχύοντας τον μύθο του. Σου κλείνει τον ορίζοντα, γεμίζει τα μάτια σου καθώς αφήνεις τη Σπάρτη και οδηγείς κατά πάνω του. Αλλά ακόμη πιο πάνω από όλα αυτά πλανάται διάχυτη η αύρα της Ιστορίας: αφήνεις τον τόπο όπου για αιώνες ζούσε η εκπληκτική κοινωνία των πραγματικά «ομοίων» Σπαρτιατών και τραβάς για τον λόφο όπου άστραψε η τελευταία λάμψη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αυτός όμως δεν είναι ένας τόπος μόνο για να στοχάζεσαι, αλλά και για να ζεις. Απλώς τα – όμορφα – τοπία τυχαίνει να έχουν ψυχή και μνήμη.