“Η ωραία του κυρίου” του Αλμπέρ Κοέν

Μια από τις σημαντικότερες πλευρές της «ωραίας του κυρίου», είναι πώς περιγράφει την ανθρώπινη κωμωδία. Ο πρωταγωνιστής του, ο Σολάλ και ο σύζυγος της Αριάν δουλεύουν μαζί στην Κοινωνία των Εθνών στη Γενεύη. Ο Κοέν διασκεδάζει πολύ με αυτό το μικρόκοσμο, στον οποίο εξάλλου ζούσε και ο ίδιος, στον πραγματικό κόσμο. Περιγράφει κατεργάρικα την καθημερινότητα των υπαλλήλων της Κοινωνίας των Εθνών και τις μικρές τους μηχανορραφίες προκειμένου να επιτύχουν τη μεγαλύτερή τους φιλοδοξία: την προαγωγή τους από το βαθμό «Β» στο βαθμό «Α»… Κι υπάρχει κι αυτή η απολαυστική παρέλαση χαρακτήρων, οι Βαλερέ, που τους ξαναβρίσκουμε σε πολλά μυθιστορήματα του Κοέν. Είναι γελοίοι, αλλά γελοίοι με συγκινητικό τρόπο.

 

Παραδόξως ο Κοέν βρίσκει χώρο στις σελίδες του για μερικές πινελιές εξεζητημένου ρομαντισμού, όπως π.χ. όταν ο Σολάλ, πάντοτε εντυπωσιακός στην επιχείρησή του να γοητεύσει την Αριάν, εμφανίζεται έφιππος.

 

Από την άλλη ο Σολάλ διαθέτει επίσης μια αρκετά δυσοίωνη διαύγεια. Η αίσθηση του θανάτου είναι πανταχού παρούσα στην «ωραία του κυρίου». Διαμέσου σαρκασμών, ο Κοέν βάζει το Σολάλ να πει πολύ δραματικά πράγματα. Παρατηρεί τα καραγκιοζιλίκια του ενός και του άλλου, τα κωμικά τους κόλπα, κι επαναλαμβάνει πως η κωμωδία που έχουν στήσει είναι μάταιη, αφού όλοι τους θα καταλήξουν ξαπλωμένοι στους τάφους τους. «Η ωραία του κυρίου» έχει πολλές ακόμα πτυχές πέραν της ερωτικής ιστορίας που περιγράφει· όσον με αφορά, το θεωρώ ένα πλήρες και βαθύ μυθιστόρημα, που μιλάει για την ίδια τη ζωή.

http://www.ppol.gr/cm/index.php?cata_id=9&catb_id=9&Datain=7128&LID=1

“Ο Αλμπέρ Κοέν γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 16 Αυγούστου 1895, όπου και έζησε ως τα πέντε του χρόνια. Ο παππούς του ήταν ραββίνος της εβραϊκής κοινότητας της Κέρκυρας και διατηρούσε εργοστάσιο σαπωνοποιίας. Το 1900 η οικογένεια Κοέν αποφασίζει να μεταναστεύσει στη Μασσαλία, όπου ο νεαρός Αλμπέρ θα παρακολουθήσει τη σχολική εκπαίδευση και θα μυηθεί στη γαλλική γλώσσα.

Το 1914 ο Κοέν πηγαίνει για σπουδές στη Νομική Σχολή της Γενεύης. Αργότερα θα εργαστεί σε διεθνείς δημόσιους οργανισμούς και θα γίνει διπλωμάτης. Το 1946 συμμετέχει ως νομικός στoν Διεθνή Οργανισμό για τους Πρόσφυγες. Κατά την περίοδο αυτή συντάσσει το «προσωρινό διαβατήριο» για τους πρόσφυγες και απάτριδες. Η ρύθμιση αυτή αποτέλεσε ανθρωπιστικό έργο υψίστης σημασίας, γιατί έδωσε την δυνατότητα σε εκατομμύρια πρόσφυγες να μετακινηθούν με ευνοϊκότερους όρους. Θα ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γενεύη, θα πολιτογραφηθεί Ελβετός, και θα πεθάνει εκεί το 1981.

Το έργο

Ο Αλμπέρ Κοέν είναι από τους σημαντικότερους γαλλόφωνους πεζογράφους του 20ού αι., και το έργο του έφερε στη γαλλική λογοτεχνία το ζήτημα της εβραϊκής ταυτότητας. Η Κέρκυρα (μετονομασμένη σε Κεφαλλονιά) έχει μια ιδιαίτερη θέση στο έργο του Κοέν, αφού είναι ο λογοτεχνικός τόπος ενός μεγάλου μέρους του έργου και η πατρίδα των ηρώων του. Ο Solal (Σολάλ) το 1930, θα εγκαινιάσει το έργο του Αλμπέρ Κοέν . Όλοι οι βασικοί ήρωες που πρωτοπαρουσιάζονται σ’ αυτό το έργο θα συντροφέψουν τον συγγραφέα στα τρία άλλα του μυθιστορήματα: ο Mangeclous (Καρφοχάφτης) το 1938, η Belle du Seigneur (Η ωραία του Κυρίου) το 1968 και οι Valeureux (Οι Γενναίοι) το 1969 δεν θα είναι παρά η συνέχεια της ιστορίας που είχε αρχίσει να μας αφηγείται στον Σολάλ. Το Βιβλίο της μητέρας μου είναι ένας ύμνος στη μητρική αγάπη, ενώ Η Ωραία του Κυρίου αποτελεί μια πραγματεία για το ανέφικτο του τέλειου έρωτα (για το τελευταίο τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1968). Λίγο πριν τον θάνατό του τιμήθηκε με την ανώτατη γαλλική διάκριση «Commandeur de la Légion d’honneur». Στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί ο Σολάλ, ο Καρφοχάφτης, η Ωραία του Κυρίου και Το βιβλίο της μητέρας μου.” ————————

http://polifoniama.blogspot.com