Δε ζει χωρίς πατρίδες η ανθρώπινη ψυχή
Ο παλαμικός τούτος στίχος, ασίγαστος συνοδός της ατελεύτητης όδεψης κάθε ανήσυχης ψυχής. Βασανιστικός στο άκουσμα του για όσους χάνουν τον πολυτιμότερό τους προσδιορισμό, την Πατρίδα τους και εντέλει την ουσία της ταυτότητάς τους. “Χαρά και μύρο της ζωής τους” σε όσους έκλεισαν τα όσια και ιερά των προγόνων τους στην ψυχή τους και από ΄΄χαμένα΄΄ τα μετέβαλαν σε ΄΄αλησμόνητα΄΄. Γιατί πραγματικά κάτι χάνεται μόνο αν λησμονηθεί. Και οι δικές μας Πατρίδες στα σεπτά χώματα της Μικρασίας, αλησμόνητες μείναν μέσα μας.

Σε τούτο το μικρό προσφυγικό χωριό, τη Σκάλα Λουτρών, με τον πιο βαθύ σεβασμό σκύψαμε πάνω στις τραγικές θύμησες των προσφύγων της πρώτης γενιάς και ό,τι είχαν μπορέσει να φέρουν απ’ τα καρσινά παράλια μέσα απ’ την αντάρα της αποτρόπαιης βίας, το συγκεντρώσαμε σε ένα καλαίσθητο χώρο για να θυμόμαστε και να μη ξεχάσουμε ποτέ. Μια ιδέα ενός μικρού ιστορικού, λαογραφικού μουσείου, σεμνή υπογραφή των προσφύγων και των απογόνων τους, σε έναν κόσμο που οι καινούριες θεωρίες του “συνωστίζονται” στις προκυμαίες της λήθης. Μα ταυτόχρονα ο παντοτινός προσδιορισμός της μικρασιατικής ταυτότητας του οικισμού μας, οι παλιοί περήφανα για να θυμούνται, οι τωρινοί να κατανοούν και οι καινούριοι να ρωτάνε και να μαθαίνουν.
“Μουσείο Προσφυγικής Μνήμης 1922″, το ονομάσαμε. 12 Αυγούστου 2006 το εγκαινιάσαμε. Η μεγαλύτερη τιμή που έπρεπε, μας αποδόθηκε στα εγκαίνια του από την παρουσία της Α.Π.Θ. Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίο.

Μέσα στην καταλαμπή της μέρας εκείνης, ξεχωριστή θέση τα δάκρυα των ελάχιστων πλέον προσφύγων πρώτης γενιάς, που στην τελευταία περίοδο της ζωής τους ένιωσαν τη δικαίωση τούτη. Να τους ξαναδωθεί δηλαδή ένα μέρος της χαμένης ταυτότητά τους.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους προσέφεραν και προσφέρουν τα ανεκτίμητα κειμήλιά τους, τους τελευταίους “θησαυρούς” της Μικράς Ασίας, προορισμένους πλέον να θυμίζουν στους παλιότερους και να διδάσκουν τους νεότερους. Ένα επιπλέον ευχαριστώ σε όσους προσφέρουν βιβλία σχετικά με τη Μικρά Ασία στην εξειδικευμένη βιβλιοθήκη του μουσείου και ιδιαίτερα στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών για τις πολυτιμότατες προσφορές του. Τους υποσχόμαστε πως όλα αυτά θα τα διαφυλάξουμε και θα τα συντηρήσουμε με τον καλύτερο τρόπο.
Filed under: BINTEAKIA,ΙΣΤΟΡΙΑ,ΜΟΥΣΕΙΑ,ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ... ΟΧΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ











http://www.hamogelo.gr/


http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65




Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
































