• GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…

    Choose your languageto translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

    gefi@otenet.gr

  • Blog Stats

    • 298,626 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Ένας φίλος του Κάφκα – Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ

Στο δρόμο της επιστροφής, περάσαμε έξω από μια παλιά συναγωγή και ο Κάφκα άρχισε να μιλάει για το γκόλεμ. Ο Κάφκα πίστευε στο γκόλεμ, μέχρι και ότι στο μέλλον μπορεί να υπάρξει άλλο ένα. Δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μαγικά λόγια που ’χουνε τη δύναμη να μετατρέψουν ένα κομμάτι πηλό σε πλάσμα ζωντανό. Ο Θεός δεν είναι που –κατά την Καμπάλα– δημιούργησε τον κόσμο εκφέροντας ιερές λέξεις; Εν αρχή ην ο Λόγος.

Συμπλέκοντας την κωμωδία με το δράμα, ο Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ ενώνει στην πέμπτη συλλογή διηγημάτων του γοητευτικές ιστορίες της παιδικής του ηλικίας από τα γκέτο της προπολεμικής Πολωνίας με γλυκόπικρες αφηγήσεις για τους μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με ολοζώντανους χαρακτήρες, κρυστάλλινη γλώσσα, ευφρόσυνο ή πικρό χιούμορ, τρυφερή ειρωνεία, ευρήματα και ανατροπές, ο μεγάλος νομπελίστας συγγραφέας παραδίδει είκοσι ένα πραγματικά παραμύθια για ενάρετους και δαίμονες, στοιχειά και φαντάσματα, αλλά και για ανθρώπους στοιχειωμένους από τα βάρη της μνήμης και της ζωής. Η δύναμη της μοίρας και του απρόβλεπτου, ο πόλεμος μεταξύ θρησκευτικής πίστης και λαγνείας, ευσέβειας και βλασφημίας, μα και η διαρκής αναζήτηση του ανθρώπου για το ανέφικτο περιγράφονται από τον Σίνγκερ –έναν από τους μεγαλύτερους διηγηματογράφους του 20ού αιώνα– με τη δύναμη μιας ξεχασμένης πια απλότητας.

Βιογραφικά στοιχεία

Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ
O Iσαάκ Mπάσεβις Σίνγκερ γεννήθηκε το 1904 στην πόλη Ραζιμίν της Πολωνίας, η οποία τότε αποτελούσε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, από οικογένεια χασιδικών ραβίνων. Από νωρίς απορρίπτει τα οικογενειακά σχέδια να γίνει κι αυτός ραβίνος και το 1935 δημοσιεύει σε συνέχειες το πρώτο του μυθιστόρημα, Ο Σατανάς στο Γκόρεϋ, που είναι γραμμένο στα γίντις, γλώσσα που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ ο λογοτέχνης Σίνγκερ. Την ίδια χρονιά φεύγει για τις ΗΠΑ, όπου βρίσκεται ήδη ο αδελφός του, και το 1943 γίνεται Αμερικανός υπήκοος. Το 1950 εκδίδει το πρώτο του έργο στις ΗΠΑ, το μυθιστόρημα Η οικογένεια Μόσκατ, πάντα στα γίντις. Από τότε θα εναλλάσσει μυθιστορήματα με συλλογές διηγημάτων. Το 1978 του απονέμεται το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Πεθαίνει το 1995 στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Τρία χρόνια μετά το θάνατό του εκδίδεται το μυθιστόρημά του Σκιές στον ποταμό Χάντσον, ένα είδος «ανακεφαλαίωσης» όλου του έργου του.

http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5130-9

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.