http://www.hamogelo.gr/
http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65
Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
Λατρεμένη μου ταινία ” Θα σε βρω στον Παράδεισο” ελληνιστί….
Ομολογώ ότι από την στιγμή που την είδα απέρριψα κάθε σκέψη περί αυτοκτονίας….
Όμως αγαπημένοι μου ξέρετε πόσοι άνθρωποι με όλη αυτή την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα.. βάζουν τέρμα στη ζωή τους?
Αδυνατούν να ανταπεξέλθουν…. αδυνατούν να βλέπουν τις οικογένειες τους να δυστυχούν… αδυνατούν να παλέψουν….
Θα μου πείτε … “αυτό είναι δειλία” …..
Συμφωνώ… χρειάζεται δύναμη η ζωή….
ΑΓΩΝΑ…..
Όμως κάποτε οι άνθρωποι κουράζονται να κουβαλούν τόσα πολλά φορτία…. ώστε ακόμα και ένα …. φτερό στους ώμους τους να πέσει ….να φαντάζει υπέρβαρο…. πόσο μάλλον όλα αυτά τα βάρη που μας επιβάλλονται….
Ας σκεφτούμε ότι κάποιοι άλλοι άνθρωποι περνούν ακόμη χειρότερα και παλεύουν..χρόνια τώρα…..
Ας θυμηθούμε τις αφηγήσεις των παππούδων μας… πείνες… κακουχίες .. πόλεμοι….
Ας ανατρέξουμε στους αγώνες που έγιναν για την πρόοδο … για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ… για τη ΖΩΗ!!
Μη το βάλουμε στα πόδια … για το ΑΥΡΙΟ των ΑΠΟΓΟΝΩΝ!!!
ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ
Filed under: BINTEAKIA,EFI'S SOUL,Βlack - white - grey thoughts,ΣΙΝΕΜΑ
Have you gazed out on the ocean
seen the breaching of a whale?
Have you watched the dolphins frolic in the foam?
Have you heard the song the humpback hears
five hundred miles away
Telling tales of ancient history
of passages and home
I want to live, I want to grow
I want to see, I want to know
I want to share what I can give
I want to be, I want to live
For the worker and warrior, the lover and the liar
For the native and the wanderer in kind
For the maker and the user and the mother and her son
We are standing all together
face to face and arm in arm
We are standing on the treshold of a dream
No more hunger, no more killing
no more wasting like a way
It is simply an idea
and I know its time has come
ΜΕΤΡΗΜΑ
Πάμε λοιπόν ξανά από την αρχή.
Είναι σημαντικό να μη ξεχαστούμε
αλλιώς θα σταματήσουμε να μετράμε.
Μη δίνετε και τόση σημασία στη σειρά.
Βάλτε τις θάλασσες που διασχίσατε,
τους αστερισμούς που ονειρευτήκατε,
τα τοπία,
τα ταξίδια στο χάρτη.
Μη ξεχάσετε
τους άστεγους,
τις ουρές στα συσσίτια
ακόμα και τις παλιές γρατζουνιές στο γόνατο από τα αγκάθια
τα βήματα από το «στρατιωτάκια ακούνητα κι ωραία»
τα χτυποκάρδια από τον πρώτο έρωτα.
Μη δίνετε και τόση σημασία στη σειρά.
Είναι σημαντικό να μην παρασυρθούμε και συνομολογήσουμε
πως δεν υπήρξαμε ποτέ!