http://www.hamogelo.gr/
http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65
Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
Πάμε λοιπόν ξανά από την αρχή.
Είναι σημαντικό να μη ξεχαστούμε
αλλιώς θα σταματήσουμε να μετράμε.
Μη δίνετε και τόση σημασία στη σειρά.
Βάλτε τις θάλασσες που διασχίσατε,
τους αστερισμούς που ονειρευτήκατε,
τα τοπία,
τα ταξίδια στο χάρτη.
Μη ξεχάσετε
τους άστεγους,
τις ουρές στα συσσίτια
ακόμα και τις παλιές γρατζουνιές στο γόνατο από τα αγκάθια
τα βήματα από το «στρατιωτάκια ακούνητα κι ωραία»
τα χτυποκάρδια από τον πρώτο έρωτα.
Μη δίνετε και τόση σημασία στη σειρά.
Είναι σημαντικό να μην παρασυρθούμε και συνομολογήσουμε
πως δεν υπήρξαμε ποτέ!
Βασίλης Παπαμιχαλόπουλος
Filed under: ποίηση
!!!!!!!!!! Τι να πω! Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανάρτηση και μη σταματήσεις να μετράς για ό,τι αγαπάς για να μην τελειώσει ποτέ!!!
Μετράω στην ζωή μου αποσκευές ✿ Φτιάχνεις καράβια στις στεριές και τις φορτώνεις παραμύθια✿ Μετράω στη ζωήν μου τις σκιές ✿ Σε Ατλαντίδες μακρινές θα ξεκινάς πάντα ταξίδια ✿
Κι όλο δεν μου βγαίνει ✿ Κι όλο ελπίζω πως θ’ αλλάξει, μα η ζωή δεν περιμένει ✿ Κι όλο κύκλους κάνει ✿ Κι αυτό που νόμιζα πατρίδα μου, κρυμμένο ήταν λιμάνι ✿
Μα εγώ ✿ Θα έχω για σένα μια αγκαλιά ✿ Πάντα να κρύβεσαι από του κόσμου τα φτηνά ✿ Μα εγώ να δεις που τα μισά σου θα μπορώ να αγαπώ ✿
Μετράω στην ζωή μου διαδρομές ✿ Μα η μεγαλύτερη είναι αυτή που έχει ψυχή απ’ την αφή ✿ Μετράω στην ζωή μου τις βροχές ✿ Μα των ματιών σου οι συννεφιές μου σκοτεινιάζουν την ζωή ✿