• GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…

    Choose your languageto translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

    gefi@otenet.gr

  • Blog Stats

    • 298,626 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Ο κουρσάρος της καρδιάς μου – Φανή Πανταζή

“«Μοιάζει με μυθιστόρημα!» σκεφτόμουν κάθε φορά που άκουγα από τη γιαγιά μου την ιστορία της Ασημίνας, της πεντάμορφης προ-προ-προγιαγιάς μου απ’τη Σύρα. Μια ιστορία που ξεκινάει γύρω στα 1850 από το νησί, ξετυλίγεται στην Πόλη, στο χαρέμι του σουλτάνου, και μετά στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια, όπου προκόβει η δεύτερη γενιά, για να καταλήξει στην Αθήνα, λίγο πριν τη χαραυγή του εικοστού αιώνα.
Αποφάσισα λοιπόν να την αφηγηθώ κι εγώ με τη σειρά μου σε τούτο το βιβλίο, πιστεύοντας ότι αυτή η παραμυθένια ζωή θα ενδιαφέρει και τους αναγνώστες.
Ο βασικός κορμός της αφήγησης στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, όσο απίστευτα κι αν φαίνονται σήμερα. Ειδικά η απαγωγή της Ασημίνας από τους πειρατές, η παραμονή της στο χαρέμι του σουλτάνου, η περιπετειώδης απελευθέρωσή της από τον άντρα της κι η εγκατάστασή τους στην Αλεξάνδρεια είναι πέρα για πέρα αληθινά –γι’αυτό άλλωστε διασώθηκαν κι από στόμα σε στόμα.
Τα υπόλοιπα όπως ήταν φυσικό, χρειάστηκε να συμπληρωθούν από τη φαντασία. ”
Τα λόγια αυτά της Φανής Πανταζή στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της, ήταν κι εκείνα που με παρότρυναν να αγοράσω αυτό το μυθιστόρημα και να ξεκινήσω ακόμη ένα ταξίδι, χαμένη στις σελίδες της ιστορίας του. Πράγματι μια τόσο συναρπαστική ιστορία άξιζε να αποτυπωθεί στο χαρτί κ να γίνει γνωστή στους αναγνώστες. Γι’αυτό το λόγο ευχαριστώ προσωπικά την κα Πανταζή που πήρε την πρωτοβουλία να μεταβιβάσει και σε εμάς τη ζωή της προ-προ-προγιαγιάς της και να μας χαρίσει τόσο όμορφες στιγμές.
Πρωταγωνίστρια του βιβλίου είναι η Ασημίνα Βικέλα η οποία μεγαλώνει με την πλούσια οικογένειά της στο νησί της Σύρου. Η ίδια είναι ένα ατίθασο κορίτσι κι από πολύ μικρή ηλικία ακόμη δεν χάνει την ευκαιρία να επιδείξει το δυναμικό της χαρακτήρα. Τον ίδιο καιρό μεγαλώνει στο νησί κι ο Τζώρτζης Σαλβάγος του οποίου οι γονείς χάθηκαν σε ναυάγιο. Ο παππούς του μικρού παιδιού το παίρνει υπό την προστασία του κ αναλαμβάνει την ανατροφή του.Η οικογένεια Σαλβάγου όμως έχει έναν εχθρό από το συγγενικό της περιβάλλον, τον Λουκά, ο οποίος κάνει τα πάντα για να καταχραστεί την περιουσία των Σαλβάγων. Φτάνει μάλιστα κάποια στιγμή στο σημείο να απαγάγει τον μικρό Τζώρτζη και να τον δώσει σε πειρατές. Μετά από μερικά χρόνια, ο νεαρός Τζώρτζης καταφέρνει να επιστρέψει στο νησί του  για να πάρει πίσω όλα όσα του έκλεψαν και τα οποία του ανήκουν. Ο Λουκάς θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το εργοστάσιο, ενώ επίσης θα φυλακιστεί για να τιμωρηθεί για τις πράξεις του.
Ο Τζώρτζης κι η Ασημίνα γνωρίζονται κι ερωτεύονται. Ενάντια στις αντιρρήσεις των γονιών της Ασημίνας οι δυο τους κλέβονται και παντρεύονται μονάχοι τους. Όταν επιστρέφουν οι γονείς δεν έχουν παρά να αποδεχτούν το νέο τους γαμπρό και τη να ζωή της Ασημίνας. Οι δυο νέοι ζουν ευτυχισμένοι και αποκτούν παιδιά μέχρι τη στιγμή που ο Λουκάς αποφυλακίζεται κι επιστρέφει για να πάρει εκδίκηση. Εδώ είναι το σημείο που απαγάγουν την Ασημίνα για να την οδηγήσουν στην Πόλη, στο χαρέμι του σουλτάνου. Ο Τζώρτζης καταφέρνει και πάλι να την κλέψει με τη βοήθεια της πεθεράς του κι όλη η οικογένεια αποφασίζει να εγκατασταθεί στην Αλεξάνδρεια. Αυτό θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι το πρώτο μέρος του βιβλίου.
Σ το δεύτερο μέρος, μετά από εικοσιένα χρόνια, παρακολουθούμε πια τις ζωές των παιδιών της Ασημίνας και του Τζώρτζη, της Ρουμπίνης, του Αυγουστή και του Πέτρου. Θα ζήσουν κι εκείνοι τις περιπέτειές τους, θα ερωτευτούν, θα αγαπήσουν, θα κάνουν λάθη, θα πληγωθούν, μα κάποτε θα έρθει και για εκείνους η στιγμή της λύτρωσης, κάποτε θα γνωρίσουν την ευτυχία.
Πραγματικά μια πανέμορφη ιστορία από τη Φανή Πανταζή και τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Δε μπορούσα να αφήσω λεπτό το βιβλίο από τα χέρια μου. Νομίζω πως ακόμη μυρίζω το συριανό λουκούμι, πως βρίσκομαι σε κάποιο πλοίο να αρμενίζω στο πέλαγος, πως χορεύω καλεσμένη σε κάποια χοροεσπερίδα στην Αλεξάνδρεια…
Τον καιρό αυτό κυκλοφορεί το νέο βιβλίο της συγγραφέως με τίτλο «Το θρόισμα της λεύκας» από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

http://bookeater-bookeater.blogspot.com

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.