Αγέραστες οι δίνες.Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!
Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια
Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!
Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928
Οι ποιητές (π. 1919)
Το DNA του Ποιητή
Μίνα Παπανικολάου
“Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
Ο Κόκκινος Πελαργός (Scarlet Ibis) είναι ένα εντυπωσιακό είδος πουλιού που ανήκει στην οικογένεια των Θρησκειορνιθιδών – παραδοσιακά κατατάσσονται στα πελαργόμορφα – που το συναντάμε στην τροπική Νότια Αμερική και στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Είναι το εθνικό πουλί του Τρινιντάντ και Τομπάγκο και σύμβολο του στρατού της χώρας.
Το κόκκινο χρώμα του είναι ιδιαίτερα έντονο και χαρακτηριστικό και του δίνει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα μέλη του ζωικού βασιλείου. Είναι εντελώς κόκκινος, εκτός από την μαύρες άκρες των φτερών του. Φωλιάζει σε δέντρα και παράγει δύο εώς τέσσερα αυγά. Η διατροφή του αποτελείται από ερπετά, βατράχια και μαλακόστρακα.
Σε νεαρή ηλικία είναι γκρι ή λευκός αλλά καθώς μεγαλώνει η κατάποση, κόκκινων, καρκινοειδών στους τροπικούς βάλτους παράγει σταδιακά το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα στα φτερά του. Η διάρκεια ζωής του είναι περίπου 15 χρόνια στην άγρια φύση και 20 χρόνια σε αιχμαλωσία.
Άγγιξέ με και μην απορείς που έχω αιμάτινο βλέμμα. Μα δεν είδα ποτέ την αυγή' θα είναι η πρώτη με εσένα...
Ίσως να σαι και συ μια μικρή τρυφερή αυταπάτη, μα στο χάος που είναι η ζωή το μικρό είναι κάτι...
Θα χαρώ να βρω μήνυμά σου...
Τα φεγγάρια δεσμεύτηκαν να μικραίνουν σκιές να φέρνουν περισσότερο φως στις καμάρες στις αδοκίμαστες πλεύσεις στων κατακλυσμών τα γυρίσματα να προστατεύουν την κιβωτό των δακρύων κλείνοντας σε ασκούς νέφη Αιόλεια σ’ όλους τους πορθμούς συμπαντικών ταξιδιών για τα πλεούμενα της αγάπης.
ΠΛΕΥΣΕΙΣ - ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ
Άγγελος Πετρουλάκης - Συνάζω τις θύμησες...
Έναν ήλιο που έγερνε έγκοπος, έναν ορίζοντα που μάτωνε, έναν γλάρο που επέμενε να χορεύει ζεϊμπέκικο πάνω απ’ τα ιστία των τρεχαντηριών.