• GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…

    Choose your languageto translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

    gefi@otenet.gr

  • Blog Stats

    • 299,111 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσεις ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Διαδραστικό παραμύθι ….’Μπόμπιρας, Μπάμπαλος, Μπουέμι’

‘Μπόμπιρας, Μπάμπαλος, Μπουέμι’ στη Στοά του Βιβλίου

10 και 24 Δεκεμβρίου 2011, 12:00

‘Ενα διαδραστικό χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα με την ενεργή συμμετοχή των παιδιών με όχημα τα παραμύθια, τη μουσική και τα παιχνίδια που αφηγείται η Ζωή Νικητάκη.

Ενα ταξίδι στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών, εκεί όπου επειδή τίποτα δεν αποκλείεται, τα πάντα είναι δυνατά, ακόμη και τα θαύματα…

Τα παλιά τα χρόνια τις κρύες νύχτες του χειμώνα και ειδικά εκείνες του Δωδεκαημέρου, από την Παραμονή των Χριστουγέννων έως την ημέρα των Φώτων, οι άνθρωποι μαζεύονταν γύρω από τη φωτιά στο τζάκι, γύρω από το λύχνο ή το μαγκάλι, όπου μαγείρευαν το φαγητό τους κι αφηγούνταν ιστορίες και παραμύθια…

Ένα αφηγηματικό ταξίδι, που στόχο έχει να ζωντανέψει την ατμόσφαιρα της παλιάςεκείνης εποχής και να φέρει σε επαφή τα παιδιά με τα ήθη και τα έθιμα του ελληνικού λαού κατά την περίοδο του Δωδεκαημέρου.

Αλλά και δοξασίες και παραμύθια από τη λαϊκή παράδοση για τα παγανά,τους καλλικαντζάρους, που ανεβαίνουν πάνω στα  καρυδότσουφλά τους και ταξιδεύουν στον απάνω κόσμο και φέρνουν τα πάνω κάτω…

Και ιστορίες για πλάσματα που μεταμορφώνονται μέσα σε μια στιγμή σαν αστραπή, για πουλιά που μιλούν και δέντρα που τραγουδούν…

Κι ακόμα μια ιστορία από τη λογοτεχνία για τη χαρά και την αξία της προσφοράς δίχως την προσδοκία της ανταπόδοσης…

Οι ήχοι του φλάουτου και αρκετών ιδιόφωνων από διάφορα μέρη του κόσμου, σε συνδυασμό με τα σκηνικά και τα μικροαντικείμενα θα ζωντανέψουν τη μαγική ατμόσφαιρα των παραμυθιών.

Συντελεστές:

Αφήγηση παραμυθιών: Ζωή Νικητάκη

Φλάουτο: Βασίλης Αλαφογιάννης

Σκηνικά: Ζωή Νικητάκη, Βασίλης Αλαφογιάννης

Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας πάνω από 5 ετών και για μεγάλους που ονειρεύονται σαν παιδιά

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.