Μία φορά θα έχεις την ευκαιρία να ζυμώσεις
το τυχερό ψωμί της ζωής
μία φορά θα κρατάς την ελπίδα στα χέρια σου
θα μπορείς να τη μοιράσεις σε τρία μόνο κομμάτια
Πρώτα θα πάρεις το δικό σου τεμάχιο
από χέρια ξένα πλασμένο
θα χορτάσεις το άδειο σου στομάχι
αργότερα θα ζυμώσεις επιθυμίες
προσδοκίες κι ευχές
δάκρυα θα στάζεις σε κάθε του στροφή
να σμίξει το ζυμάρι
με υπομονή να τ΄ αφήσεις να ξεκουραστεί
ν΄ ανέβει ψηλά
Σχήμα δώσε του λεύτερο
πλάσε τον άρτο τον επιούσιο
χάραξε την επιφάνεια
να εισχωρήσει στη καρδιά η ζεστασιά
ν΄ αναδυθεί το άρωμα
Έτοιμο σαν θα ΄ναι
δώρισέ το
δωρεάν έλαβες, θυμήσου
Μόνο όσοι γευτούν τη διαίρεση
έτοιμοι θα ΄ναι ν΄ανταποκριθούν στο κάλεσμα
-να θρέψουν, να φιλέψουν συντρόφους επαίτες
που καρτερούν το αντίδωρο-
γιατί ετούτοι ένιωσαν της στέρησης τη βία
Αυτούς προσκάλεσε,
που μ΄ένα και μόνο ψίχουλο γνωρίζουν πώς
να πολλαπλασιάζουν τ΄ όνειρο..
Filed under: ποίηση











http://www.hamogelo.gr/


http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65




Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

































