«Lang toi-Το χωριό μου»

Εικόνες και αισθήσεις από την καθημερινότητα ενός ειρηνικού χωριού χαμένου στους ορυζώνες του Βιετνάμ έρχεται να αποτυπώσει η παράσταση «Lang toi-Το χωριό μου», από τις 22 έως τις 29 Δεκεμβρίου, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.

Πρόκειται για ένα συναρπαστικό ποιητικό ταξίδι στη μακρινή χώρα της Ανατολής από το «Νέο Τσίρκο από το Ανόι»- μία δυναμική ομάδα νέων καλλιτεχνών από τους χώρους του τσίρκου, της μουσικής, του θεάτρου και της τέχνης του δρόμου.

Εχοντας εμφανιστεί σε πολλές σκηνές σε παγκόσμια κλίμακα το «Lang toi- το χωριό μου» έχει ήδη αποκτήσει μία εξαιρετική φήμη. Αυτή η πιο πρόσφατη παραγωγή βασίζεται στην εκτενή χρήση του μπαμπού για τη δημιουργία του σκηνικού πάνω στο οποίο εκτυλίσσεται η εντυπωσιακή ιστορία των ανθρώπων του Βιετνάμ.

Ολα ξεκίνησαν από μια συνάντηση τριών Βιετναμέζων καλλιτεχνών, των Tuan Anh, Ly Nhat και Nguyen Lan, που ζουν και εργάζονται στη Γερμανία και τη Γαλλία. Επειτα από την επάνοδό τους στο Βιετνάμ για να μάθουν την περίφημη τέχνη του τσίρκου, οι καλλιτέχνες συνεργάστηκαν και ανέπτυξαν την ιδέα για ένα νέο είδος θεάματος. Στην ουσία, το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας είναι ένα σόου που ονομάζεται «Lang toi»: Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες έλαβαν μέρος σε αυτό το μοναδικό ταξίδι δημιουργικής έρευνας, συνδυάζοντας τις αρχικές ιδέες για την παράσταση με τη μέθοδο που μόλις διδάχθηκαν στο Βιετνάμ.

Τέχνη
Κάπως έτσι, η παραδοσιακή τέχνη του βιετναμέζικου τσίρκου εμπλουτίστηκε με νεωτεριστικά στοιχεία και ιδέες που προσέδωσαν σ’ αυτήν την παράσταση το χαρακτήρα ενός εξαιρετικού θεάματος.

Και βέβαια, το Lang toi με λιτά μέσα και πρωτότυπα σκηνικά αντλεί έμπνευση από την πλούσια βιετναμέζικη παράδοση, αλλά και από τις νέες τεχνικές του τσίρκου τέχνης, προσφέροντας εν τέλει -σε μικρούς και μεγάλους- μια μοναδική σκηνική εμπειρία, η οποία μοιάζει να καταρρίπτει τους νόμους της βαρύτητας. Και όλα αυτά, μέσα από μία πολύπλευρη παράσταση που «αφηγείται» μία σειρά από ενδιαφέρουσες ιστορίες για τους ανθρώπους της υπαίθρου στο Βιετνάμ, για τη ζωή και τον πολιτισμό τους.

Του Γιώργου Βαϊλάκη