http://www.hamogelo.gr/
http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65
Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
Dmitry Malikov ‘Swallows’ 燕子
Αγαπημένοι μου ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ….
Καλή χρονιά να έχουμε ή τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να έχουμε……
Ομολογώ ότι εδώ και ένα μήνα που έμεινα καθηλωμένη στο κρεβάτι λόγω ατυχήματος.. είχα την ευκαιρία να παρακολουθώ αποστασιοποιημένα …κατ’ ανάγκη… τα πράγματα….
Κατάλαβα ότι το διαδίκτυο είναι το πιο άμεσο μέσο διαφυγής και ταξιδέματος… αλλά ….. και μια παγίδα συνάμα….
Επιμένω ότι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη αληθινών φίλων …. που σίγουρα μπορεί να έχουν αποκτήσει ακόμη και με τα κοινωνικά δίκτυα .. δεν αντιλέω… αλλά οι αληθινοί φίλοι είναι κοντά και στα καλά και στα δύσκολα…
Και τούτο το μέσο είναι μόνο για like, σχόλια και δήθεν……..
Για αυτό μην τρελαίνεστε … πόσα μπράβο ακούσατε, πόσα καλά σχόλια σας έκαναν.. τι δείχνουν τα στατιστικά σας….
Τα στατιστικά της φιλίας και της ανθρωπιάς… μετρούν πρόσωπο με πρόσωπο.. στις δύσκολες ώρες…
Εγώ πάντως είμαι ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ…. να μοιραστώ μαζί σας … την ομορφιά της αλήθειας, της γνώσης, του πολιτισμού .. της ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ …
ΤΑΔΕ έφη ΕΦΗ .. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!
Filed under: BINTEAKIA,Efi's Cute mornings,EFI'S SOUL,ΜΟΥΣΙΚΗ
αντε πουλάκι μου και μας ανησύχησες,καλή χρονιά με υγεία!
Kαλή χρονιά αδελφέ !! Μου έλειψες!!!!
Καλώς επέστρεψες Έφη!!! Κι εμείς σε περιμέναμε..
(δια του λόγου το αληθές..)….
ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ
Κάτω από το φεγγάρι
κρατώντας ασημένιες ακτίδες
σπαθίζω τον καθρέφτη του νερού.
Όχι. Δε λεηλατώ τα βάθη της λήθης σου.
Τη σιωπή τεμαχίζω μονάχα
που κοιμίζει
τις ποντισμένες παλίρροιες της νιότης σου.
Ευχαριστώ πολύ Βασίλη … ανταποδίδω!!!
Μετέωρος ‘Αγγελος: Αόρατοι Δρόμοι
Το Eίδωλο
Στις φορές που συναντάμε στους άλλους τον αντικατοπτρισμό του ειδώλου μας
Κρατήσου δίπλα μου στη μπόρα, στη φωτιά
δέξου να βρέχεσαι, να καίγεσαι μαζί μου
μαζί να βαφτιζόμαστε σ’ εικονικούς θανάτους.
Κοίτα το πλήθος:
Όλεθρος τ’ άγγιγμα τους.
Γυρεύω τραίνο ν’ αποδράσουμε μακρυά.
Απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο ο χρόνος ξεπηδά
ψελλίζει η νύχτα το θλιμμένο της τραγούδι
Βαρύ φεγγάρι. Το κοιτώ και με κοιτά.
Κι οι δυο πλανήτες σε παράλληλη τροχιά
Σήμερα πάλι σε διακρίνω στον καθρέφτη
ατάραχο το βλέμμα σου σαν πάντα με κοιτά.
Είσαι εδώ και μακρυά.
Σαν αίνιγμα η μνήμη σε σμιλεύει
που χρόνια η απάντηση ύπουλα μ’ αποφεύγει
Το είδωλο σου κουβαλώ εδώ και χρόνια
στην έρημο, στη θάλασσα του νου
ιχνηλατώντας την ανόθευτη μορφή σου
στην πιο απρόσιτη γωνία τ’ ουρανού
Κι όσο διαβαίνει ο καιρός κατανοώ
πως οι ουρανοί που δε γνωρίσαμε
συντηρούνται πάντοτε ανέφελοι.
Το κορμί που δεν κρατήσαμε
σε νιότη ατάραχη είναι ταγμένο.
Έτσι έμαθα να συμβιώνω με το είδωλο σου
προσμένοντας διαρκώς κάποια φωνή
συμβιβάστηκα με την έμπιστη σιωπή των αντιγράφων