Choose your languageto translate
Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων
καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν
ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης
θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι
-αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.
Για τους μακρινούς απόγονούς μας,
όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….
μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….
Β.Π
Στον καθρέφτη του νερού
Δυσπιστείς
Την ίδια σου την όψη
Μπορεί αυτός ο κόσμος
να είναι ένα λάθος
αλλά οι κερασιές ανθίζουν
Αγέραστες οι δίνες.
Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα
που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά,
αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού,
να περπατήσεις ο απόγονος,
να ξεγελάσει το Μινώταυρο
και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!
Συγκεντρώνω τους πόθους μας,
έτσι έξω από τους προμαχώνες
έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και
έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα
βάζω στα δικά σου χέρια
Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα …
ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού....
Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!
Οι ποιητές (π. 1919)Μίνα Παπανικολάου
Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον,
ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα,
πυρίδρομον, εύδρομον ορμή,
συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις,
ευπάλαμον, διφνή,
πάντων κληίδας έχοντας
Που ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα.
- Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου...
ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ
Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα
από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.
Γ.Στίγκας
http://www.sync.gr/takis012/
Και τις Κυριακές ακόμη ο πατέρας μου ξυπνούσε νωρίς και φορούσε τα ρούχα του μέσα στο γαλάζιο ψύχος, έπειτα με χέρια ξερά, καταπονημένα απ’ τον μόχθο υπό τον καιρό της κάθε εργάσιμης μέρας έκανε τη χαμηλή φωτιά να φλογίζει. Κανείς ποτέ δεν του είπε ευχαριστώ. Ξυπνούσα κι άκουγα το κρύο να ραγίζει, να θρυμματίζεται. ‘Οταν [...]
Filed under: ποίηση | Αφήστε Σχόλιο »
Τί ὡραῖα ποὺ μαραθῆκαν τὰ λουλούδια τί τέλεια ποὺ μαραθῆκαν κι αὐτὸς ὁ τρελὸς νὰ τρέχει στοὺς δρόμους μὲ μιὰ φοβισμένη καρδιὰ χελιδονιοῦ χειμώνιασε καὶ φύγανε τὰ χελιδόνια γέμισαν οἱ δρόμοι λάκκους μὲ νερὸ δυὸ μαῦρα σύννεφα στὸν οὐρανὸ κοιτάζονται στὰ μάτια ἀγριεμένα αὔριο θὰ βγεῖ στοὺς δρόμους καὶ ἡ βροχὴ ἀπελπισμένη μοιράζοντας τὶς ὀμπρέλες [...]
Filed under: BINTEAKIA,ποίηση,ΜΟΥΣΙΚΗ | Αφήστε Σχόλιο »
Τα νεανικά κορμιά ταιριάζουν γρηγορότερα όχι μόνο γιατί είναι φρέσκα αλλά και γιατί είναι σχεδόν όμοια, δεν έχουν ακόμη αποκτήσει ιδιαιτερότητες.
Filed under: ποίηση | Αφήστε Σχόλιο »
Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό
Filed under: BINTEAKIA,TΡΑΓΟΥΔΙΑ | Αφήστε Σχόλιο »
ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ....
Π. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Άγγιξέ με και μην απορείς
που έχω αιμάτινο βλέμμα.
Μα δεν είδα ποτέ την αυγή'
θα είναι η πρώτη με εσένα...
Ίσως να σαι και συ μια μικρή
τρυφερή αυταπάτη,
μα στο χάος που είναι η ζωή
το μικρό είναι κάτι...
Θα χαρώ να βρω μήνυμά σου...
Τα φεγγάρια δεσμεύτηκαν να μικραίνουν σκιές
να φέρνουν περισσότερο φως στις καμάρες
στις αδοκίμαστες πλεύσεις
στων κατακλυσμών τα γυρίσματα
να προστατεύουν την κιβωτό των δακρύων
κλείνοντας σε ασκούς νέφη Αιόλεια
σ’ όλους τους πορθμούς συμπαντικών ταξιδιών
για τα πλεούμενα της αγάπης.
ΠΛΕΥΣΕΙΣ - ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ
Άγγελος Πετρουλάκης - Συνάζω τις θύμησες...
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ
Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα
Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω.
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
από παντού, γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια. Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
αποκοιμισμένη, νά φυσώ νά σέ πηγαίνω μεσ' από
φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς"
Οδ. Ελύτης
Π. Σταθόγιαννης
Κρατώ λουλούδι μάλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε κήπος κάποτε.
K. Δημουλά
Blog στο WordPress.com. Theme: Digg 3 Column by WP Designer.
http://www.hamogelo.gr/
http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=65
