ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΟΡΤΡΕΤΩΝ ΦΑΓΙΟΥΜ ΣΕ ΒΥΖΑΝΤΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

Τα πορτρέτα συνεχίζουν να είναι ρεαλιστικά μέχρι την εποχή  της εικονομαχίας στο Βυζάντιο πια. Το 843 μ.Χ. τελείωσε η εικονομαχία. Τότε σταματούν την ως τότε ρεαλιστική απόδοση των προσώπων  μια και θεωρήθηκε βλαστήμια (!!)

 Η χαρακτηριστική κίνηση σε πολλά Φαγιούμ με  το χέρι να κρατά ένα άνκχ  και το άλλο χέρι σηκωμένο να αποτρέπει το κακό μετατράπηκε και  αντι για άνκγ  κρατά  τον σταυρό και αντι για αποτροπή ο άγιος ευλογεί.

Σταθερή μένει και A) η μετωπική στάση του εικονιζόμενου 

Β) η τετραχρωμία στην σάρκα

Γ) Ο δυναμισμός στο βλέμμα με τα μάτια πάντα μεγάλα που κοιτούν κατάματα τον θεατή μεταδίδοντας  την πνευματικότητα του προσώπου που εικονίζουν.

Οι παλιότερες εικόνες καταστράφηκαν την περίοδο τη Εικονομαχίας.

 Όσες διασώστηκαν  βρίσκονται στη Μονή της Αγ. Αικατερίνης στο Σινά, στην Ακαδημία του Κιέβου και στη Ρώμη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εικόνας της εποχής είναι του Χριστού Παντοκράτορα από τη Μονή της Αγ. Αικατερίνης του Σινά. Ζωγραφισμένη με την εγκαυστική μέθοδο. Η μορφή είναι μετωπική, με ασύμμετρα χαρακτηριστικά. Πίσω του βρίσκεται ένα οικοδόμημα σε γαλάζιο. Πολύ μετά θα χρησιμοποιηθεί το χρυσό για βάθος. Το πρόσωπο, ζωγραφισμένο με ανοικτά χρώματα. Τα μεγάλα μάτια θυμίζουν τα πορτραίτα Φαγιούμ και η έλλειψη του βάθους θέλει να δείξει μια  υπερβατικότητα στην Χριστιανική τέχνη.

ΜΑΡΙΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

mariaart.art12@gmail.com