ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Φλεγόμενη νύχτα, αμαζόνα του ονείρου.
Στον κύκλο του φεγγαριού σπαράζει μια χελιδόνα .
Χιλιάδες οι στρατιές στο κατώφλι μιας ελπίδας .
Μαύρα πουλιά έραψαν χωρίς να το ‘χω καταλάβει
με ατσάλινη κλωστή τα όνειρά μου .

Προς τα πού να στρέψω τα μάτια της ψυχής μου
όταν ο κόσμος έγινε μια απέραντη θάλασσα
με τα μεγάλα ψάρια να τρώνε τα μικρά ;
Και εγώ ναυαγός δεμένος στο κατάρτι του φόβου
να προσπαθώ νύχτα –μέρα να κόψω τα δεσμά μου
αντλώντας δύναμη από τα λόγια του ΟΔΥΣΣΕΑ ,
που μου ζητά μέσα από τους αιώνες
το ταξίδι μου να φτάσω στο τέρμα ,
ακόμα και αν είναι γραφτό της μοίρας μου
να παλέψω με τα πιο άγρια θηρία
ακόμα και με αυτά τα θηρία
που κουρνιάζουν στα ίδια μου τα δάση ,
αρκεί να βγω από αυτό
με το ένδυμα του ανθρώπου
και όχι την προβιά των λύκων .

Βasw Brataki