ΦΗΜΗ ΚΑΙ ΑΦΑΝΕΙΑ – Alexandros Zachariadis & Archanthropoi

ΦΗΜΗ ΚΑΙ ΑΦΑΝΕΙΑ

Μαλώνανε η Φήμη κι η Αφάνεια
Για ποιαν θα προτιμήσει ο Ποιητής.
Μαγεύανε οι στίχοι του τα ουράνια
Μα δεν τον γνώριζε στη γη κανείς.

Της Φήμης, λίγοι διάβαιναν την πύλη
και εκείνους δεν τους άντεχε ούτε αυτή.
Στους κήπους της Αφάνειας, μύριοι χίλιοι
μα δεν της ‘ριχναν μια ματιά κλεφτή.

Και η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.
Άγρυπνος κανείς; Την αύρα της να πάρει.
Η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.

Στις φίλες γνέφει η Φήμη για βοήθεια.
Κοντά στον ποιητή της να βρεθούν.
Η Αφέλεια, η Αίγλη, η Ζήλεια κι η Εγωπάθεια
με επαίνους, κολακείες να τον μεθούν.

Η Αφάνεια κρυφά του ψιθυρίζει:
Με ασφάλεια στη σκιά μου δημιουργείς.
Τι κι αν η Φήμη με όρκους σε γεμίζει;
Στη λάμψη θα καείς, θα αφανιστείς

Και η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.
Άγρυπνος κανείς; Την αύρα της να πάρει.
Η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.

Μετράει ο Ποιητής τα όσα ειπωθήκαν.
Στα αλήθεια και τις δυο ευχαριστώ.
Τα ίχνη μου όμως μάγισσες τα βρήκαν
Και με τα ξόρκια τους θα πορευτώ.

Καιρός λοιπόν να φεύγω και έχω αργήσει.
Στο διάβα μου καμιά δεν κυνηγώ
Κι αν τέλος μια από σας θα με κερδίσει
Εγώ για τους χαμένους τραγουδώ.

Και η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.
Άγρυπνος κανείς; Την αύρα της να πάρει.
Η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.

Και η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.
Άγρυπνος αυτός, την αύρα της θα πάρει.
Η Έμπνευση φυσά, γεμίζει το φεγγάρι.

στίχοι – μουσική: Αλέξανδρος Ζαχαριάδης