• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 947.407 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Το δρομολόγιο των άστρων…

Τρέμουν τα χείλη σου

σαν περνά ανάμεσά τους ο άνεμος.

Τρέμουν τα χείλη σου

καθώς συλλαβίζουν

τους πιο ακαθόριστους φόβους σου

στης ψυχής τ’ αλφαβητάρι.

Νύχτα συνήθως

όταν εγείρονται οι αισθήσεις

και μέσα σου η γυναίκα

ξεντύνεται το φως

για να κατοικήσουν οι σκιές της…….

… καθώς θα βραδιάζει απέφευγε τα σκοτάδια της ψυχής…

Θέλουν φως τα ηλιοβασιλέματα….

Και οι νύχτες ολόγιομα φεγγάρια στις τσέπες μας…..

Όλο και κάποιο τρένο θα εκτελεί το δρομολόγιο των άστρων…

ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ


Ακόμα μια Αργώ…

Τη μάσκα άφησες στο αχνό περίγραμμα μιας νύχτας με ομίχλη,
αφήνοντας ξανά εκείνο το πρόσωπο που αγάπησα
να συν-διαλέγεται με τν προσδοκία μου.
Μετά φόβου των ανομολόγητων πόθων
αρματώνω ακόμα μια Αργώ για τους άγνωστους Πόντους μου…
Μ’ ακούς; Το μπάρκο μου εσύ…

Άγγελος Πετρουλάκης

GLINKA : » RUSLAN AND LYUDMILA «

Ruslan και Ludmila ( Ρωσικά : Руслан и Людмила? Ruslan i Lyudmila) είναι ένα ποίημα του Αλέξανδρου Πούσκιν , που δημοσιεύθηκε το 1820 . Είναι γραμμένο σαν ένα επικό παραμύθι που αποτελείται από ένα αφιέρωμα (посвящение ), έξι «τραγούδια» ( песни ) ή «Cantos», και ένα επίλογο ( эпилог ). Aφηγείται την ιστορία της απαγωγής της Ludmila, της κόρης του πρίγκιπα Βλαντιμίρ του Κιέβου από ένα κακό και την απόπειρα του γενναίου ιππότη Ruslan να βρει και να την διασώσει.

Ο καθρέφτης του κόσμου

Τι κοινό έχει ένας αρχαίος κινεζικός κύλινδρος με τη φωτογραφία ενός παπαράτσι; Ένα προϊστορικό ειδώλιο με ένα βίντεο; Γιατί οι άνθρωποι εξακολουθούν να δημιουργούν έργα τέχνης και γιατί αλλάζει η μορφή τους; Τα στυλ και οι περίοδοι έρχονται και παρέρχονται, αλλά ερεθιστικοί σύνδεσμοι μεταξύ φαινομενικά άσχετων παραδόσεων μένουν να ανακαλυφτούν. Ο Τζούλιαν Μπελ μάς ταξιδεύει ανά τους αιώνες και ανά τις ηπείρους. Χρησιμοποιεί μια μεγάλη γκάμα αντικειμένων για να δείξει πώς η τέχνη είναι προϊόν κοινών εμπειριών και πώς, σαν καθρέφτης, αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη συνθήκη και τις πιο βασικές μας πολιτισμικές εμμονές.

ΤΖΟΥΛΙΑΝ ΜΠΕΛ
ΜΤΦΡ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ, ΕΛΕΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΟΥ


http://www.bookpress.gr/

Félix Vallotton

Félix Edouard Vallotton (28 Δεκέμβρη 1865 – 29 Δεκεμβρίου, 1925) Ελβετός  ζωγράφος και χαράκτης.  Ήταν μια σημαντική φιγούρα στην ανάπτυξη της σύγχρονης ξυλογραφίας .

Δημήτριος Καντεμίρης …Πρίγκιπας της Μολδαβίας

Ο  (1673-1723), που υπήρξε για σύντομο χρονικό διάστημα Πρίγκιπας της Μολδαβίας (1693 και 1710-11), θεωρείται πλέον ένας από τους επιφανέστερους λογίους της Ανατολικής Ευρώπης και ένας από τους ελάχιστους, μέχρι το 18ο αιώνα, του οποίου η φήμη είχε διαδοθεί στη Δυτική Ευρώπη. Μεγάλη ήταν η συνεισφορά του στο χώρο της επιστήμης και κυρίως στην ιστοριογραφία, τη θρησκειολογία, τη φιλοσοφία, αλλά και στη λογοτεχνία και τη μουσική. Η επιθυμία πολλών λογίων να τοποθετήσουν το έργο του στο ευρωπαϊκό πολιτισμικό γίγνεσθαι, τους ώθησε Συνέχεια

Alexandre Dumas, fils

Ο Αλέξανδρος Δουμάς (υιός) (Alexandre Dumas, fils) (27 Ιουλίου 1824 – 27 Νοεμβρίου 1895) ήταν Γάλλος συγγραφέας και δραματουργός. Ήταν γιος (γαλλικά fils) του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρα) (γαλλικά père), ο οποίος ήταν επίσης συγγραφέας και δραματουργός. Όπως ακριβώς και ο πατέρας του, γνώρισε μεγάλη επιτυχία, κυρίως με το ρομάντσο του Η κυρία με τις καμέλιες, από το οποίο εμπνευσμένος ο Τζουζέπε Βέρντι σύνθεσε την όπερά του Τραβιάτα, αλλά και από τα θεατρικά έργα του Ο νόθος γιος (Le Fils naturel, 1858) και Ένας παράλογος πατέρας (Un Père prodigue, 1859).