• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 1.016.411 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Leave your troubles outside! …..Έλα στο Cabaret και εσύ…..

Μπορεί μεν τα καμπαρέ να είναι σήμερα φολκλορικά στοιχεία, απογυμνωμένα από την παλιά τους δημιουργικότητα και επιρροή στο κοινωνικό γίγνεσθαι, ωστόσο η εξέλιξη της μουσικής τους και η αποκρυστάλλωση τους στο Dark Cabaret, προσδίδει μια συνέχεια και μια αναστοχαστική προσπάθεια που διατήρησε ζωντανό και μετέφερε μετουσιωμένο πια στο παρόν ένα κομμάτι του μουσικού παρελθόντος.

Η διαχρονικότητα και εξέλιξη της μουσικής των cabaret, από το Moullin Rouge της Belle Epoque, στα cabaret του Μεσοπολεμικού Βερολίνου και τέλος στο Dark Cabaret του σήμερα.

Η μουσική του cabaret

Η μουσική που έλαβε χώρα στα cabaret ακολούθησε μια ιδιότυπη πορεία, συνυφασμένη με τον αρχικό χώρο δημιουργίας της αλλά και πέρα απ’ αυτόν.Το cabaret ως λέξη είναι γαλλική, από τη λατινική λέξη «camera» που σήμαινε μικρό δωμάτιο.

Πράγματι μικρός ο χώρος για τα πολλά πράγματα που συνδύαζε όπως μουσική, χορό, θέατρο, ζωγραφική, ψυχαγωγία και ο οποίος χώρος χαρακτήρισε μια ολόκληρη εποχή της ανθρωπότητας που την γνωρίζουμε ως Belle Époque.

Η εποχή αυτή διήρκεσε από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος σηματοδότησε και το τέλος της. Είναι μια εποχή μεγάλων ανακαλύψεων στην επιστήμη, μεγάλων καινοτομιών στην Τέχνη και με μεγάλο ενδιαφέρον για την ψυχαγωγία.

Για πρώτη φορά στην ιστορία «έσπασε» ο ελιτισμός της ψυχαγωγίας, έγινε πιο προσιτή έννοια και πραγματικότητα για πολλούς ανθρώπους και κοινός τόπος μιας ολόκληρης γενιάς. Το cabaret θεωρείται σήμα κατατεθέν αυτής της εποχής και χάρη στο εκρηκτικό πινέλο του Τουλούζ Λωτρέκ (Toulouse-Lautrec) η αποτύπωση στιγμών από το διάσημο Μουλέν Ρούζ (Moulin Rouge), έχει καταστήσει την ατμόσφαιρα των καμπαρέ οικεία για όλους.

Η μουσική που παιζόταν δεν θεωρούνταν αρκούντως σοβαρή σε μια εποχή που κυριαρχούσε η όπερα, όμως ήταν ιδιαίτερα αγαπητή και δημοφιλής, με κύριο χαρακτηριστικό της ότι παιζόταν από και για τα καμπαρέ, ήταν προσαρμοσμένη δηλαδή στη θεατρική, μουσική και χορευτική προσέγγιση του χώρου αυτού.

Μεγάλες φωνές, ερμηνευτές, στιχουργοί και τραγουδιστές βγήκαν μέσα από τα γαλλικά cabaret με πρώτη στον κατάλογο το διασημότερο γαλλικό «σπουργίτι» την Εντίθ Πιάφ (Édith Piaf), πολύ απλά η μεγαλύτερη φωνή της Γαλλίας.

Το είδος αυτής της μουσικής εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, συνυφασμένο με την λογική της μουσικής κουλτούρας της κάθε χώρας, στην Αμερική φέρ’ειπείν στα αντίστοιχα κέντρα κυριαρχούσε η τζαζ.

Το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκει μια Ευρώπη καθημαγμένη και βαθύτατα τραυματισμένη και σωματικά και ψυχικά. Είχε φύγει πια η παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα της Belle Époque και είχε αντικατασταθεί από μια έντονη διάθεση πεσιμισμού, σκεπτικισμού και κριτικής για την πολιτική πρακτική που έφερε την καταστροφή.

Σημαντική αναβάθμιση απέκτησε από την περίοδο εκείνη στα cabaret και ο ρόλος του MC (ακρωνύμιο του Master of Ceremonies, γαλλικά compère), ο οποίος μέχρι τότε περιοριζόταν κυρίως στην παρουσίαση του θεάματος με κωμικό κυρίως τρόπο και ο οποίος τώρα διαδραματίζει ένα πολύ πιο έντονο ρόλο, αυτό του βασικού σχολιαστή και συμπρωταγωνιστή στη σκηνή. Στερεοτυπική εικόνα compère, είναι αυτή του ηθοποιού Joel Grey από την ταινία «Cabaret» με πρωταγωνίστρια την Liza Minnelli.

Η μουσική του cabaretΑξίζει να σταθούμε λίγο στην ταινία αυτή, η οποία είναι βασισμένη στη νουβέλα του Christopher Isherwood και αποτελεί μια άριστη μεταφορά του κλίματος και της ατμόσφαιρας που επικρατούσε στα μεσοπολεμικά καμπαρέ της Γερμανίας και δη του Βερολίνου, όταν οι Ναζί είχαν την εξουσία (από το 1933 και μετά).

Τα πράγματα για τα γερμανικά καμπαρέ ξεκίνησαν κάπως διαφορετικά μετά τον πόλεμο λόγω και της ιδιαίτερης δυσχερής θέσης στην οποία είχε περιέλθει η Γερμανία απ’ όλες τις απόψεις και άφηνε γόνιμο έδαφος για κοινωνική κριτική και έντονη μουσική δημιουργία.

Η δεκαετία 1920-1930 υπήρξε η δημιουργικότερη απ’ όλες τις απόψεις για τα γερμανικά καμπαρέ με καλλιτέχνες και έργα, όπως του Werner Finck στην «Katakombe», του Karl Valentin στο «Wien-München», και του Claire Waldof, μάλιστα μερικά από τα κείμενα των έργων αυτών ήταν γραμμένα από μεγάλους λογοτέχνες όπως ο Kurt Tucholsky, ο Erich Kästner και ο Klaus Mann.

Όλη αυτή η πορεία έμελλε να λάβει τέλος με την άνοδο στην εξουσία των Ναζί το 1933 και ο στρόβιλος που επηρέασε όλη την Γερμανία και μετά όλο τον κόσμο δεν μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστα τα cabaret. H ιδιότυπη κοινωνική κριτική που έκαναν μέσω της μουσικής, του χορού και των σχολίων έπρεπε να λάβει τέλος καθώς έπρεπε πια να διαδραματίσουν έναν νέο ρόλο, αυτόν της προπαγάνδας.

Η ψυχαγωγία παραχώρησε τη θέση της στη διασκέδαση, τα αστεία έπρεπε να είναι ελεγχόμενα και η μουσική ελαφριά, ευχάριστη αλλά καθόλου κριτική.

Πολλοί στοχαστές μετέπειτα, επέκριναν αυτόν ακριβώς τον ρόλο που διαδραμάτισαν τα καμπαρέ εκείνη την εποχή, προάγοντας τον αμοραλισμό, την ηθική ισοπέδωση και το κυνήγι της υλικής ηδονής, προλειαίνοντας έτσι σε επίπεδο συνείδησης την κυριαρχία των Ναζί στη Γερμανία. Χαρακτηριστικό αυτού, είναι οι στίχοι που λέει ο compère της ταινίας στο κλασσικό τραγούδι που άνοιγε την βραδιά, το γνωστό «Willkommen song»:

Willkommen, bienvenue, welcome!
Fremde, etranger, stranger.
Gluklich zu sehen, je suis enchante,
Happy to see you, bleibe, reste, stay.

Οι στίχοι, «Leave your troubles outside! So – life is disappointing? Forget it! We have no troubles here! Here life is beautiful…» δείχνουν ακριβώς αυτό που προάγανε τότε τα βερολινέζικα cabaret, την αποξένωση του ανθρώπου από την πραγματικότητα, το κυνήγι της στιγμιαίας ηδονής, την αδιαφορία για τα τεκταινόμενα και την έλλειψη κάθε έγνοιας για το μέλλον.

Το Cabaret, η μουσική του, ο χορός του και η φιλοσοφία του έσπρωχναν πια τον άνθρωπο σε μια άκριτη και μονομερή επιδίωξη της ευδαιμονίας.

Χαρακτηριστικό πάντως και του Μεσοπολέμου είναι ότι τα cabaret υπήρξαν λαοφιλέστατα και τα τραγούδια τους, από τα μεγαλύτερα σουξέ της εποχής.

Μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αρχίζει η αρχή του τέλους για τα cabaret, ως δημιουργικά και ζωντανά κύτταρα του καλλιτεχνικού και κοινωνικού γίγνεσθαι.

Πολύ απλά οι απαιτήσεις της εποχής αλλάζουν, νέα μέσα έκφρασης και μαζικής ψυχαγωγίας (όπως η τηλεόραση) κάνουν την εμφάνιση τους, ενώ και η αρνητική κριτική που τους γίνεται είναι έντονη και τα απαξιώνει.

Η πρώτη μεταπολεμική γενιά προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί και αναδιπλώνεται σε συντηρητικές θέσεις. Σταδιακά τα περισσότερα κλείνουν και τα διασημότερα μετατρέπονται σε τουριστικές ατραξιόν.

Η σύνθεση όμως μουσικής, χορού και θεάτρου που παρουσίαζαν στο κοινό, παραμένει ζωντανή στο συλλογικό ασυνείδητο και προκαλεί μια νοσταλγία για το είδος, η οποία δεν επρόκειτο να σβήσει εύκολα.

Πράγματι σε πολλά τραγούδια και σε διαφορετικά είδη μουσικής, υπάρχουν αναφορές στα καμπαρέ, είτε σε τίτλους είτε σε στίχους, είτε και σε μουσική υφή, όπως για παράδειγμα κάνει ο Frank Sinatra στο άλμπουμ Christmas Cabaret .

Έπρεπε να φτάσουμε πια στα 1970 για να συναντήσουμε την πρώιμη εκδοχή της μουσικής που επρόκειτο να αποτελέσει το Dark Cabaret. Την αρχή κάνει η Nico’s με το άλμπουμ «The End» με χαρακτηριστικά τα τραγούδια «You Forgot to Answer» και «Secret Side», επίσης ομοειδής τραγουδιστές την ίδια εποχή υπήρξαν οι: Marc Almond, Kate Bush και οι The Virgin Prunes.

Στα 1980 το είδος αυτό εξελίσσεται ακόμη περισσότερο με τις πανκ Nina Hagen και Lydia Lunch με το άλμπουμ «Queen of Siam», το ελβετικό συγκρότημα The Vyllies με το τραγούδι «The Food Prayer» στο άλμπουμ Lilith και η Βρεττανική ρόκ μπάντα «Siouxsie and the Banshees» με το τραγούδι «Peek-a-Boo» από το άλμπουμ Peepshow.

Εδώ λοιπόν βλέπουμε ότι η μουσική του cabaret, επηρεάζει και επηρεάζεται από την gothic και underground μουσική σκηνή. Μια ενδεχόμενη εξήγηση γι’ αυτή τη στροφή θα μπορούσε να βρίσκεται στην τελευταία γεύση που άφησε το Μεσοπολεμικό cabaret και δη του Βερολίνου και η αίσθηση ηθικής παρακμής που ανέδυε.

Από αυτό το σημείο και έπειτα μπορούμε να μιλάμε για ένα μουσικό είδος που προέκυψε από την μουσική των πρωτότυπων cabaret, πήρε μια gothic και underground στροφή για να καταλήξει στο λεγόμενο Dark Cabaret music.

Το Dark Cabaret είναι ένα μουσικό genre επηρεασμένο από την αισθητική κυρίως των γερμανικών καμπαρέ του Μεσοπολέμου, συγκερασμένα με την goth κουλτούρα και μουσική των 1970΄ και 1980΄.

Η μουσική του χροιά είναι εμπνευσμένη από την αρχέτυπη φιγούρα της Μάρλεν Ντίντιχτ να τραγουδάει οπερέτα του Kurt Weil, κύριο όργανο σχεδόν πάντα το πιάνο, συνοδευόμενο από έγχορδα όπως τσέλο ή βιολί ή ακόμη και άλλα όπως το ακορντεόν ή η τρομπέτα και όλα αυτά συνήθως σε δυνατό Rock ρυθμό.

Εξετάζοντας τη χρονική συνέχεια και πορεία αυτού του νέου μουσικού είδους βρίσκουμε πάμπολλες αναφορές σε τραγούδια, άλμπουμ και ταινίες, για τη δεκαετία του 1990, αναφέρω ενδεικτικά τον Danny Elfman, τη συνεργασία του με τους Oingo Boingo και τη μουσική στις ταινίες «The Nightmare Before Christmas», στο «Chicago» και στο Tim Burton’s «Corpse Bride».

Φτάνοντας στο σήμερα, σε επίπεδο συγκροτήματος και μακράν το πιο αντιπροσωπευτικό του είδους είναι το συγκρότημα «The Dresden Dolls».

Η μουσική του cabaret

Πρόκειται για ένα αμερικανικό μουσικό ντουέτο από τη Βοστόνη, αποτελούμενο την Amanda Palmer (τραγουδάει, παίζει πιάνο, αρμόνικα, γιουκουλέλε) και από τον Brian Viglione (τραγουδάει, παίζει ντραμς, κρουστά όργανα και κιθάρα).

Οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζουν το είδος της μουσική τους ως «Brechtian Punk cabaret» και πιο χαρακτηριστικό τραγούδι και video clip που δίνει την αίσθηση του Dark Cabaret, είναι το «Coin-Operated Boy» του 2004.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο τίτλος του συγκροτήματος «Οι κούκλες της Δρέσδης» παραπέμπει σε ένα χαρακτηριστικό προϊόν τις περίφημες πορσελάνινες κούκλες της Δρέσδης, μια πόλης, που φημιζόταν για την τεράστια πολιτιστική και πνευματική συνεισφορά και φυσικά για τα πορσελάνινα της κομψοτεχνήματα, η οποία καταστράφηκε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου προς το τέλος του πολέμου. Σύμβολο διαχρονικό για την εύθραυστη ομορφιά της Τέχνης.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι στοιχεία Dark Cabaret υπάρχουν και στις Tiger Lillies.

Ο όρος καθαυτός δεν είναι φυσικά απόλυτος καθώς καλύπτει και περιέχει μια ευρεία γκάμα που χαρακτηρίζεται ακόμη ως Punk Cabaret, Gothic-Americana, Punk opera, Neo-burlesque, Gothic Ragtime, Vaudeville, Apocalyptic folk, Neo-folk, Psych folk και άλλα πολλά.

Κλείνοντας, μπορούμε να πούμε ότι η μουσική των cabaret αποτέλεσε στην ουσία ένα μοναδικό και πρωτότυπο μουσικό ρεύμα, το οποίο αν και αρχικώς ήταν συνυφασμένο με τον πρωτογενή χώρο δημιουργίας του και συνόδευε τον χορό και τις θεατρικές παραστάσεις, στην πορεία ανεξαρτητοποιήθηκε και ακολούθησε την δική του αυτόνομη πορεία στον χώρο της μουσικής.

Περισσότερα: http://www.musicheaven.gr

KAMΠΑΡΕ 1900 – 1930 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

  

Παριζιάνα χορεύτρια του Καν-Καν. 1895. (Photo by Hulton Archive/Getty Images)
 
Η αρτίστα του cabaret, Blanche Vaudon. Περίπου 1898. (Photo by Rischgitz/Getty Images)
 
Αρτίστα του cabaret από το Παρίσι. 1900 (Photo by Henry Guttmann/Getty Images).
 
Χορεύτρια του cabaret με εντυπωσιακή ενδυμασία-πεταλούδα στο Folies Bergere, περίπου το 1910. (Photo by General Photographic Agency/Getty Images)
 
Η Mistinguett (κατά κόσμον Jeanne-Marie Bourgeois, 1873-1956), τραγουδίστρια και χορεύτρια στο Folies Bergeres στο Παρίσι. (Photo by General Photographic Agency/Getty Images).
 
Ο Leslie Henson σερβίρει παγωτό στην Dorothy Dickson του cabaret Folies στο Daily Express Women’s Excibition στο Olympia του Λονδίνου, τον Απρίλιο του 1923. (Photo by Central Press/Getty Images).
 
Το κοινό παρακολουθεί το μεγάλο φινάλε της πρώτης απογευματινής παράστασης cabaret στη Βρετανία, που έγινε στο Princes Restaurant, τον Δεκέμβριο του 1924. (Photo by Topical Press Agency/Getty Images).
 
Η Mira Devi, Ινδή χορεύτρια με ένδυμα για ένα σόου. Περίπου 1925.  (Photo by General Photographic Agency/Getty Images)
 
Άνθρωποι στην είσοδο ενός cabaret στη Γερμανία, γύρω στο 1925. (Photo by Hulton Archive/Getty Images)
 
Μπαλαρίνες στη σειρά. Από το σόου του cabaret στο Piccadilly Hotel του Λονδίνου, γύρω στο 1925.  (Photo by General Photographic Agency/Getty Images). 
 
Mademoiselle Melsass. Ρωσίδα χορεύτρια του Folies Bergere στο Παρίσι, στα παρασκήνια πριν τη παράσταση. Περίπου 1925. (Photo by James Abbe/General Photographic Agency/Getty Images).
 
Η διάσημη χορεύτρια από τη Ρωσία, Natacha Nattova σε παράσταση του Piccadilly Hotel. Περίπου 1925. (Photo by William Davis/General Photographic Agency/Getty Images)
 
Mερικά από τα αρχικά μέλη των «κοριτσιών του Hoffman» που εμφανίζονταν στο «Shake Your Feet». Aπό αριστερά: Dorothy Ellis, Toots Gregory, Claire De Figaniere, Billy Sloane, Louise Blackburn. 1925. (Photo by Sasha/Getty Images)
 
H Greta Nissen (1906-1988), πρωταγωνίστρια από τη Νορβηγία, όπως εμφανιζόταν στο «The Wanderer», περίπου το 1925. (Photo by General Photographic Agency/Getty Images). 
 
Δύο νεαρές κοπέλες που δίνουν παράσταση σε cabaret του Piccadilly Hotel, παίρνουν πόζα. Περ. 1925.  
 (Photo by Hulton Archive/Getty Images)
 
Η χορεύτρια Edmonde Guydens που χόρευε στο Moulin Rouge του Παρισιού, με στολή φτιαγμένη από δαντέλα. 3 Φεβρουαρίου 1926.   (Photo by Rahma/Topical Press Agency/Getty Images)
 
Φαγητό και cabaret σόου, στη σάλα του Palm Beach Cafe στον Τάμεση. 12 Ιουνίου 1926. (Photo by E. Bacon/Topical Press Agency/Getty Images)
 

Η καλλιτέχνης του cabaret, τραγουδίστρια και ηθοποιός Frances Day με ανάλογη περιβολή και φόντο σκηνικό με ζωγραφισμένους παπαγάλους. 20 Οκτωβρίου 1926. (Photo by Sasha/Getty Images).

 
Χορεύτριες του θιάσου στο Blue Train cabaret ετοιμάζονται για παράσταση στο Prince of Whales Theatre στο Λονδίνο. 7 Ιουνίου 1927. (Photo by Sasha/Getty Images).
 
Χορεύτριες του cabaret στο Prince of Whales Theatre. 7 Ιουνίου 1927. (Photo by Sasha/Getty Images).
 
Tα κορίτσια του Hoffman που εμφανίζονταν στη παράσταση «Shake Your Feet» στο London Hippodrome, εδώ εμφανίζονται να έχουν πάθει ναυτία. 10 Ιουνίου 1927.  (Photo by Sasha/Getty Images).
 
Ο κ. Andre Charlot κάνει πρόβες στις χορεύτριες για το κομμάτι του cabaret του Grand Ball στο Royal Opera House. Tα έσοδα θα πήγαιναν στο βρεφοκομείο του οποίου πρόεδρος ήταν η Πριγκίπισσα Mary. 18 Νοεμβρίου 1929.  (Photo by Topical Press Agency/Getty Images).
 
Η Ρωσοαμερικανίδα χορεύτρια του μπαλέτου και του cabaret Kyra Alanova, που εμφανίστηκε στην επιθεώρηση «Wake Up And Dream» στο Pavillion Theatre. 21 Αυγούστου 1929. (Photo by Sasha/Getty Images).
 
Καν-Καν cabaret στο Piccadilly Hotel (Λονδίνο), γύρω στο 1930. (Photo by Henry Guttmann/Getty Images).
 
Η αρτίστα του cabaret Mary Barbour υποδύεται το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς στο Grosvenor House στο Λονδίνο, γύρω στο 1930.  (Photo by Hulton Archive/Getty Images)
 
Μέλη του θιάσου του Empire Cabaret, που εμφανίστηκαν στη παράσταση «Grosvenor Gambols» στο Grosvenor House του Λονδίνου. Περίπου 1930. (Photo by William Davis/General Photographic Agency/Getty Images).
 
Δύο χορεύτριες του Καν-Καν, γύρω στο 1930. (Photo by General Photographic Agency/Getty Images). 
 
Ο πιανίστας Jack Harris και η χορεύτρια Vera σε πρόβα για το Dressmaker’s Charity Ball. 22 Μαΐου 1930.  (Photo by S. R. Gaiger/Topical Press Agency/Getty Images)
 
(μεταφρ.-απόδοση: Billy)
 
Αναρτήθηκε από

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: