• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 812,128 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

«Χορεύοντας μόνος» – Νίκος Βουρνάζος

89 ΕΤΩΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΚΔΩΣΕΙ ΠΕΝΤΕ ΒΙΒΛΙΑ
 
Στα 18 αντάρτης, στα 78 πτυχιούχος!

50-1-thumb-large
 
«’Οσο ζω, μαθαίνω», είναι το μήνυμα του ομογενούς συγγραφέα Νίκου Βουρνάζου, ο οποίος σε ηλικία 78 ετών κατάφερε κάτι πολύ σπουδαίο. Να πάρει πτυχίο φιλολογίας από αυστραλιανό πανεπιστήμιο. Σήμερα, σε ηλικία 89 ετών, έχει γράψει πέντε βιβλία, που αναφέρονται κυρίως στα βιώματά του. ‘Εχει ζήσει το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Εμφύλιο, έχει φυλακιστεί και έχει περάσει το δρόμο της ξενιτιάς.
 
«Εγώ αγαπώ τη χώρα μου, δεν αγαπώ το κράτος και αυτούς που το εκπροσωπούν», δηλώνει «Εγώ αγαπώ τη χώρα μου, δεν αγαπώ το κράτος και αυτούς που το εκπροσωπούν», δηλώνει Ο Νίκος Βουρνάζος κατά την απονομή του πτυχίου φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας στην Αυστραλία Ο Νίκος Βουρνάζος κατά την απονομή του πτυχίου φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας στην Αυστραλία Το τελευταίο βιβλίο του με τίτλο «Η γυναίκα στα πέτρινα χρόνια» (εκδόσεις Παρασκήνιο) αναφέρεται στην προσφορά και τις θυσίες της Ελληνίδας στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, της Εθνικής Αντίστασης κα του Εμφυλίου, αλλά και στα καράβια που πήγαιναν γεμάτα «νύφες», για να συναντήσουν τους μελλοντικούς τους συζύγους στην Αυστραλία. Αλήθεια, δεν υπάρχει μεγαλύτερη δοκιμασία, όπως λέει, για μια γυναίκα από το να ξεκινάει πηγαίνοντας στο άγνωστο με μοναδικό στοιχείο μια φωτογραφία, για να συναντήσει τον άγνωστο άντρα, που μαζί του θα περάσει όλη την υπόλοιπη ζωή της…
 
Στο βιβλίο του, επίσης, κάνει αναφορά στις Ελληνίδες λογοτέχνιδες, που διέπρεψαν στη μακρινή Αυστραλία.
 
– Πώς βλέπετε την Ελλάδα μέσα από την κρίση;
 
«Κάθε χρόνο πηγαίνω στην πατρίδα. Την Ελλάδα δεν θα την αφήσουν να χρεοκοπήσει, γιατί έχει παρελθόν. ‘Εδωσε τα φώτα του πολιτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο. ‘Ομως, όσοι ζουν σήμερα στις πόλεις, αντιμετωπίζουν προβλήματα περισσότερα σε σχέση μ’ εκείνους στην επαρχία. Εγώ αγαπώ τη χώρα μου, δεν αγαπώ το κράτος και αυτούς που το εκπροσωπούν».
 
– Για το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής, που οι δημοσκοπήσεις τη φέρουν τρίτο κόμμα, τι άποψη έχετε;
 
«Για όνομα του Θεού! Φασισμό θα φέρουμε; Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει ‘Ελληνας να ψηφίζει Χρυσή Αυγή. Εχω ζήσει το φασισμό και τον έχω πολεμήσει. Δακρύζω που το λέω, ήμουν αντάρτης στο βουνό, μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και μαζί με άλλους συντρόφους πολεμούσαμε τον Γερμανό κατακτητή. Προφανώς, οι περισσότεροι που ψήφισαν το κόμμα αυτό έχουν παρασυρθεί.
 
Η άνοδος της Χρυσής Αυγής, που παρατηρείται κατά την περίοδο της κρίσης, οφείλεται στις κοινωνικές της δραστηριότητες, όπως να μοιράζει συσσίτια, κάτι που θα έπρεπε να είχε κάνει το κράτος».
 
– Πώς θα περιγράφατε την Αυστραλία σε κάποιον που δεν γνωρίζει τη χώρα αυτή; Υπάρχει ρατσισμός και ξενοφοβία;
 
«Την Αυστραλία την έχω ζήσει 56 χρόνια. ‘Οταν έφυγα από την Ελλάδα και ήρθα εδώ, κανείς δεν ασχολήθηκε με τα κοινωνικά μου φρονήματα. Μοιράζω τον εαυτό μου μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας. Λέω θα παραμείνω 50% Ελληνας και 50% Αυστραλός. Ως μεγαλύτερος αδερφός 8μελούς οικογένειας, σήκωσα πολύ μεγάλες ευθύνες. ‘Ομως, κατάφερα να τους φέρω όλους εδώ.
 
Οι Αυστραλοί είναι τίμιοι και φιλικοί άνθρωποι, μπορείς να συνεννοηθείς μαζί τους και να συνεργαστείς και σε επίπεδο επιχειρηματικό. ‘Εχω εμπιστοσύνη στους γνήσιους Αυστραλούς. Μας έδωσαν ευκαιρίες να ορθοποδήσουμε, να δημιουργήσουμε και να ξεκινήσουμε μια νέα ζωή. Δεν είναι ρατσιστές, ούτε τους κυριεύει η ξενοφοβία. Μ’ έχουν και τους έχω αγκαλιάσει».
 
– Πώς πήρατε την απόφαση να σπουδάσετε σε ηλικία 71 ετών;
 
«Ως το μεγαλύτερο παιδί μιας πολυμελούς και φτωχικής οικογένειας που ζούσε σε ένα ορεινό χωριό, όλη την ημέρα δούλευα και το βράδυ διάβαζα με το λυχνάρι. ‘Ημουν κατ’ οίκον διδαχθείς και κατάφερα να τελειώσω το Γυμνάσιο σε ηλικία 27 ετών, αντί 18 που τελείωναν τα άλλα παιδιά. Εδωσα εξετάσεις και πέρασα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο το 1956. Μάλιστα, δανείστηκα χρήματα για να κάνω την εγγραφή μου. Λόγοι οικονομικοί δεν μου επέτρεψαν να συνεχίσω τις σπουδές μου. ‘Ετσι πήρα την απόφαση να μεταναστεύω στην Αυστραλία. Πάντα μέσα μου, όμως, είχα την επιθυμία να σπουδάσω. ‘Ο,τι δεν κατάφερα με τις σπουδές στην Ελλάδα, το πέτυχα εδώ στην Αυστραλία.
 
Οι δουλειές πήγαν καλά. Εκανε χρήματα όλη η οικογένεια και μπορούσα να πραγματοποιήσω το όνειρό μου και όσα είχα στερηθεί στην Ελλάδα. Δηλαδή, τη μόρφωση».
 
– ‘Οσο ζούμε, μαθαίνουμε;
 
«Βεβαίως. Εκανα την εγγραφή μου στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου το 1995, σε ηλικία 71 ετών. Το 2002, σε ηλικία 78 χρόνων, πήρα το πτυχίο μου. ‘Ηταν μια θαυμάσια και συγκινητική ημέρα. Την τελετή της απονομής του πτυχίου μου παρακολούθησε ολόκληρη η οικογένεια και το βράδυ μού έκαναν πάρτι-έκπληξη. Πηγαίνοντας στο πανεπιστήμιο και ολοκληρώνοντας τις σπουδές μου επιτυχώς, ήθελα να αποδείξω ότι με τη δύναμη της θέλησης όλα μπορούν να γίνουν, όσο απίθανα κι αν φαίνονται. Ολη μου τη ζωή πάλευα και παλεύω».
 
– ‘Εχετε άλλα σχέδια για το μέλλον;
 
«Ναι. Να δημιουργήσω μαζί με άλλους ένα γηροκομείο στο χωριό μου, όπου υπάρχει μεγάλη ανάγκη. ‘Ηδη, έχω έρθει σε επαφή με 2-3 ανθρώπους και πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε».
Μια ζωή για βιβλίο!
 
Ο Νίκος Βουρνάζος γεννήθηκε στο Χρυσάνθιο Αιγιαλείας το 1924. Τελείωσε το Δημοτικό σχολείο και παρέμεινε στο χωριό να εργαστεί για την ανατροφή των έξι μικρότερων αδερφών του.
 
Στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, οργανώθηκε στην Εθνική Αντίσταση (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) και απολύθηκε το 1945 μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Το 1951 σε ηλικία 27 ετών τελείωσε το τότε Γυμνάσιο, ως κατ’ οίκον διδαχθείς και πέρασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο οποίο οικονομικοί λόγοι δεν του επέτρεψαν να φοιτήσει.
 
Το 1952 υπηρέτησε τη θητεία του στο στρατό και το 1955 παίρνει τη μεγάλη απόφαση να μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Από το 1965 συμμετέχει ενεργά και δημιουργικά στα δρώμενα της ελληνικής παροικίας, υπηρετώντας τον Ελληνισμό μέσα από υπεύθυνες θέσεις.
 
Το 1987 τιμήθηκε με το μετάλλιο της Εθνικής Αντίστασης 1941-1945 και με την κρατική αναγνώριση για τη συμμετοχή του στις μάχιμες τάξεις του ΕΛΑΣ.
 
Το 1995 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας (The University of New England) στην Αυστραλία και το 2002, σε ηλικία 78 ετών, πήρε το πτυχίο φιλολογίας.
 
Το 2003 επιδόθηκε στη συγγραφή του βιβλίου «Χορεύοντας μόνος», για να βάλει στο χαρτί όσα έζησε και γνώρισε μέσα από τα γεγονότα που άλλοι είχαν διαμορφώσει κι εκείνα που είχε πρωταγωνιστήσει ο ίδιος.
 
Το 2007 έγραψε το βιβλίο «Αν οι νεκροί είχαν φωνή…» για να τιμήσει τους ήρωες της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου της ανατολικής Αιγιαλείας.
 
Το 2008 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Δυτική Κορινθία – Κατοχή, Αντίσταση, Εμφύλιος».
 
Το 2010 έγραψε το βιβλίο με τίτλο «Οι ξεριζωμένοι. Μετανάστες που κτίζουν ξένες πατρίδες» και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Παρασκήνιο».
 
Τα έσοδα από τις πωλήσεις των βιβλίων του τα διαθέτει σε παροικιακούς οργανισμούς, που προάγουν την ελληνική γλώσσα και πολιτισμό.
 
 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΘΕΑ
Αναδημοσίευση από enet.gr
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: