• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 793,317 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

ΤΡΟΥΜΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ….Πολυαγαπημένε Εσύ…

281517_book_capote118

«Το γράμμα σου ήταν μια απόλαυση πολύ σύντομη» έγραψε ο Καπότε σε ένα φίλο του. Στο «Τρούμαν Καπότε, Η Αλληλογραφία του» (εκδόσεις Μεταίχμιο) αντιλαμβανόμαστε πως γι’ αυτόν οι επιστολές ήταν όχι μόνο μια σύντομη απόλαυση αλλά μηνύματα αγάπης, φθόνου και ανάγκης προς όσους πέρασαν από τη ζωή του.

Πολυαγαπημένε Εσύ… Ναι, ο Τρούμαν Καπότε είναι αναμφίβολα από τις προσωπικότητες που δεν φέρουν πλέον κανένα ενεργό κώδικα ιδιωτικότητας. Έχουν όλοι διαρραγεί από τη στιγμή που κατασκεύασε την ίδια του την περσόνα, bread and butter της ποπ κουλτούρας.

Οπωσδήποτε υπήρξε ακραία εξομολογητικός, βουλιμικός με τα σχόλια που έκαναν τους κοσμικούς να τον λατρέψουν και τους εκδότες των περιοδικών της ελίτ, όπως το «Bazaar», να ακριβοπληρώνουν τα κείμενά του.

Aυτήν η διάσταση, του λόγου που ξεχειλίζει, που γίνεται αναλυτικός, επεξηγηματικός, περιττός, φλύαρος, πικάντικος αλλά και ακριβής, ουσιαστικός, λογοτεχνικά ευφυής, ξεγυμνωτικά συναισθηματικός ξεχειλίζει στο πολυσέλιδο Τρούμαν Καπότε, Η Αλληλογραφία του που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε επιμέλεια Τζέραλντ Κλαρκ και μετάφραση Μυρσίνης Γκανά.

Ένα βιβλίο που δύσκολα εγκαταλείπεις, καθώς το λοξοκοίταγμα στη ζωή του Καπότε αλλά και στις ζωές των άλλων που παρουσιάζει σε σκανδαλιστικές φέτες, έτοιμες να τις κατασπαράξει, είναι άκρως γοητευτικό.

Από την άλλη όμως η ανάλυση της καθημερινότητας, το ατελείωτο name dropping και η ανασφάλεια του Καπότε μπορεί να προκαλέσουν ίλιγγο στον αναγνώστη που μέσα από τις επιστολές διατρέχει τη ζωή του συγγραφέα από το 1924 ως το 1982 (δύο χρόνια πριν το θάνατό του). Στο βιβλίο αυτό δεν αποθεώνεται η τέχνη της επιστολογραφίας αλλά αποκαλύπτεται μια συμπαγής και καθαρή αυτοβιογραφία με τη μορφή γραμμάτων και τηλεγραφημάτων σε πρώτο πρόσωπο.

Αποσπάσματα που εν τέλει δεν δημιουργούν ένα σπασμένο καθρέπτη αλλά μια πολυεπίπεδη και στοχαστική εικόνα για τη ζωή του. Κάθε επιστολή είναι στην ουσία μια ακόμη ψηφίδα στην πραγματική προσωπογραφία του Καπότε που διαμορφώθηκε άθελά του, αφού πίστευε ότι κάποιες από αυτές τις επιστολές θα καταστραφούν ή θα μείνουν κρυφές.

Διαβάζοντας το Τρούμαν Καπότε, Η Αλληλογραφία του, διαπιστώνουμε ότι ήταν ένας πιστός, τρυφερός φίλος: «Τη στιγμή ακριβώς που αποφασίζατε ότι δεν σας αγαπώ πια (στις 2:11) βρισκόσασταν χωρίς αμφιβολία στις πιο τρυφερές μου σκέψεις, γιατί μου λείπετε είκοσι πέντε ώρες το εικοσιτετράωρο.

Όχι βέβαια ότι εσείς είστε τίποτα τρομεροί επιστολογράφοι. Πολλά βράδια ξεποδαριάζομαι για να κατέβω μέχρι το ταχυδρομείο και στη συνέχεια ξεποδαριάζομαι για να επιστρέψω με άδεια χέρια και σκέφτομαι:

Ωραίοι είναι αυτοί, τρέχουν από τη μια εκδήλωση στην άλλη χωρίς να σκέφτονται ούτε στο ελάχιστο τον καημένο τον Τρούμαν, εκεί μακριά στον ανεμοδαρμένο λόφο, με μόνη παρηγοριά τον ήχο της θάλασσας,

Ω παιδάκια, μερικές φορές είναι τόσο μοναχικά εδώ πέρα. Ανυπομονώ να τελειώσω το βιβλίο μου για να δώσω τέλος σε αυτή την εξορία». (Tαορμίνα, Σικελία, προς τους Φίλις, Μπένετ, Χέρμπερτ).

Σε άλλες επιστολές αποκαλύπτεται ο ανασφαλής και μάλλον αναποφάσιστος συγγραφέας Τρούμαν Καπότε:

«Μου πρόσφεραν μια δουλειά, να κάνω ένα σενάριο για τον Βιτόριο ντε Σίκα, αλλά δίσταζα για τόσο καιρό, που πήραν κάποιον άλλο. Τώρα μετανιώνω λίγο – αν μη τι άλλο θα έδινε ένα τέλος στα οικονομικά μου προβλήματα που γίνονται όλο και πιο σοβαρά.

Αλλά θα ήταν ανέντιμο από μέρους μου να το δεχτώ, γιατί δεν μου άρεσε καθόλου η ιστορία που και εκτός αυτού πρέπει, πρέπει να συνεχίσω τη δική μου δουλειά» (Ρώμη, προς τον Σέσιλ Μπίτον). Το φλερτ, η σαρκική επιθυμία εντοπίζονται σε σπαράγματα στις επιστολές του και μερικές φορές είναι οπωσδήποτε γαργαλιστικές:

«’Οσο για την ταινία δεν την σκέφτομαι και πολύ, τα γυρίσματα είχαν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ξεκίνησα μ’ έναν τρομερό καβγά με τον Μοντγκόμερι Κλιφτ – για έξι εβδομάδες μισούσαμε ο ένας τον άλλο, αλλά μετά (αυτό είναι μόνο για τα δικά σου μάτια!) ξεκινήσαμε ένα είδος ανάλαφρου φλερτ, που άρχισε να παίρνει διαστάσεις μέχρι που πραγματικά άγγιξε τροπικά κλίματα.

Τίποτα πολύ σοβαρό -δεν χαλάω το σπιτικό μου-, αλλά είχε αρκετή πλάκα, και τέλος πάντως είναι πραγματικά απίστευτα γλυκός και μου αρέσει πολύ. Φεύγει την επόμενη βδομάδα, πάει στη Χαβάη να παίξει στο Όσο Υπάρχουν Άνθρωποι.

Ή άλλως Ξέρασμα…» (Ρώμη, προς τον Άντριου Λίντον). Όσο και αν το κουτσομπολιό, τα καυστικά σχόλια και η συχνά επιφανειακή δομή των επιθυμιών του διατρέχουν τις επιστολές του δεν περνάει απαρατήρητη η ανάγκη του για τρυφερότητα, για συμμετοχή στη ζωή των άλλων.

Αρκεί να ανατρέξει κανείς στις προσφωνήσεις που χρησιμοποιεί, για να το διαπιστώσει: Αγαπητή μου Μπεκατσούλα, Αγαπητή Μανόλια, Καρδούλες μου, Αγαπούλα, Αγαπημένο μου αρνάκι…

Ή να διαβάσει την αυθόρμητη αντίδρασή του όταν έμαθε για το θάνατο της Μέριλιν Μονρόε: «Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι η Μέριλιν είναι νεκρή. Ήταν τόσο καλόκαρδο κορίτσι, τόσο αγνή πραγματικά, τόσο πολύ στην πλευρά των αγγέλων. Καημένο μωράκι. Ο Θεός να την έχει καλά».

Πηγή: www.lifo.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: