• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 931.314 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Hope….

1384043_553420844731368_231392128_n

«There is hope after despair and many suns after darkness.» ~ Rumi

Ωδή στον Αλέξανδρο Παναγούλη

er

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου στο Παλλάς

Μετά τη μεγάλη περυσινή επιτυχία και με αφορμή την 40η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η παράσταση «Ωδή στον Αλέξανδρο Παναγούλη» σε κείμενο-σκηνοθεσία του Δήμου Αβδελιώδη, με την Ελένη Ερήμου, θα πραγματοποιηθεί στο ΠΑΛΛΑΣ τη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου στις 21.00.

Μια παράσταση που με τη δύναμή της άφησε το στίγμα μιας σύγχρονης και επίκαιρης Συνέχεια

๑۩۩๑ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ๑۩۩๑

«Κι Όσο αγαπώ τήν πατρίδα μου δέν αγαπώ άλλο τίποτας. Νάρθη ένας νά μού ειπή ότι θά πάγη ομπρός ή πατρίδα, στέργομαι νά μού βγάλη καί τά δυό μου μάτια. Ότι άν είμαι στραβός, καί ή πατρίδα μου καλά, μέ θρέφει, Αν είναι ή πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να χω, στραβός θανά είμαι. Οτι σ αύτείνη θά ζήσω,δέν έχω σκοπόν νά πάγω άλλου. «

Στρατηγός Μακρυγιάννης

Η φύση του καπιταλισμού….

40

Χειμώνας σε εργατόσπιτο.

Κάνει κρύο. Ρωτά το παιδί τη μητέρα του.

– Μαμά γιατί δεν ανάβουμε τη σόμπα;
– Γιατί δεν έχουμε κάρβουνα παιδί μου…
– Γιατί μαμά δεν έχουμε κάρβουνα;
– Δεν έχουμε χρήματα
– Και γιατί δεν έχουμε χρήματα μαμά;
– Επειδή ο μπαμπάς σου δε δουλεύει. Απολύθηκε από το Μεταλλείο όπου δούλευε… –
Για ποιο λόγο απολύθηκε ο μπαμπάς μαμά;
– Γιατί παιδί μου το μεταλλείο παρήγαγε πολύ κάρβουνο!!!

https://www.facebook.com/herko.hercules

Μίσος – Βισουάβα Σιμπόρσκα

hate

…..Το μίσος είναι ένας πάστορας της αντίθεσης

ανάμεσα σε εκρήξεις και νεκρική σιγή,
κόκκινο αίμα και λευκό χιόνι.
Και πάνω απ’ όλα δεν κουράζεται ποτέ
απ΄το πρωταρχικό μοτίβο του – του άψογου δήμιου
που υψώνεται πάνω στο ρυπαρό θύμα του.
Είν΄έτοιμο πάντοτε στις νέες προκλήσεις.

Αν χρειασθεί να περιμένει, θα περιμένει.
Λένε πως είναι τυφλό. Τυφλό;
Έχει τα οξύτατο μάτι του ελεύθερου σκοπευτή
και ατενίζει ατρόμητα το μέλλον
όπως μόνο αυτό μπορεί.

Συνέχεια

Ζαν Κοκτό – H «Διαθήκη του Ορφέα»

newego_LARGE_t_1581_14550491_type12459
Ένας ποιητής του 18ου αιώνα ταξιδεύει στο χρόνο αναζητώντας την θεία επιφοίτηση. Σε μια μυστηριώδη χώρα συναντά συμβολικούς χαρακτήρες όπως ο Οιδίποδας, η Ευρυδίκη και ο Ορφέας οι οποίοι επιφέρουν το θάνατο και την ανάστασή του.

Η τελευταία ταινία του Ζαν Κοκτό με την οποία ο πολυμήχανος καλλιτέχνης θέλησε να ρίξει τους τίτλους τέλους στην λαβυρινθώδη καριέρα του. Αν και 30 χρόνια μετά το «Αίμα του Ποιητή» η «Διαθήκη του Ορφέα» μοιάζει λες και ήρθε να ολοκληρώσει αυτό που άφησε στη μέση η πρώτη ταινία του Γάλλου δημιουργού. Συνέχεια

Δ. Φύσσα «Τα σινεμά της Αθήνας 1896 – 2013»

titani660

Μόνον μπράβο μπορείς να δώσεις στον συγγραφέα – δημοσιογράφο Δημήτρη Φύσσα για την επίπονη δουλειά που έκανε τα τελευταία δέκα χρόνια περισυλλέγοντας απίστευτες πληροφορίες για όλες τις κινηματογραφικές αίθουσες που έχουν κτιστεί μέσα στα όρια του δήμου Αθηναίων από τότε που άρχισε να υπάρχει κινηματογράφος στην Ελλάδα (1896) μέχρι τις μέρες μας.

Σινεμά που εξακολουθούν να υπάρχουν και να λειτουργούν αλλά και σινεμά που έχουν προ καιρού πάψει να είναι σινεμά έχοντας δώσει την θέση τους σε σούπερ μάρκετ ή άλλες επιχειρήσεις. Κάποια δε, είναι απλώς «κουφάρια» που παρότι εξακολουθούν να υπάρχουν ως χώροι, στην ουσία είναι σαν να μην υπάρχουν.

Όλα αυτά τα στοιχεία βρίσκονται στο αλφαβητικό λεξικό του Δ. Φύσσα «Τα σινεμά της Αθήνας 1896 – 2013». Σε ένα σύνολο 960 σελίδων, θα βρούμε 600 περίπου λήμματα εκ των οποίων τα 550 Συνέχεια