• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 817,258 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Η θλιβερή ιστορία του πύργου του Δροσίνη

Στη βόρεια Εύβοια, στο χωριό Γούβες, υπάρχει ένα παλιό αρχοντικό που δεσπόζει στο τοπίο, με δύο θολωτούς πυργίσκους να το αγκαλιάζουν. Στην περιοχή είναι γνωστό ως «ο πύργος του Δροσίνη», εννοώντας τον ποιητή, πεζογράφο και δημοσιογράφο που τόσα πρόσφερε στα ελληνικά γράμματα. Το κτίσμα, ο πύργος, ανήκε στον παππού του ποιητή, αλλά οι γνωρίζοντες λένε ότι τον είχε επισκεφθεί και ο Γεώργιος Δροσίνης, ίσως για να περάσει τα καλοκαίρια του ή για να απομονωθεί γράφοντας.

Οι τοπικοί άρχοντες που γνώριζαν τη μικρή ιστορία αυτού του κτιρίου που βρίσκεται στο χωριό τους κάποια στιγμή θέλησαν να διασώσουν την αύρα περισσότερο, κι όχι τόσο τα ντοκουμέντα, μια που δεν ήταν πολλά. Οπως μας πληροφορούν κάτοικοι της περιοχής, κάποια έγγραφα, φωτογραφίες, μικροαντικείμενα. Πάντως ήθελαν να συνδέσουν ένα κομμάτι της ιστορίας της λογοτεχνίας με τον τόπο τους κι έφτιαξαν, όπως μπορούσαν, ένα μικρό μουσείο.

Τα χρόνια πέρασαν και φαίνεται ότι σιγά σιγά η διάθεση ατόνησε. Ισως και να έλειψαν οι οραματιστές. ‘Ετσι, σήμερα, οι επισκέπτες το πρώτο που αντικρίζουν φτάνοντας στο χωριό Γούβες και βλέποντας τον πύργο Δροσίνη, είναι ένα πανό να κρέμεται από τα παράθυρα του πρώτου ορόφου με τη λέξη «ΒΟΗΘΕΙΑ»!

Πρόσφατοι επισκέπτες της περιοχής περιγράφουν μια μικρή εγκατάλειψη του κτιρίου, στο οποίο δεν υπάρχει ούτε καν κλειδαριά, αλλά υπάρχει οπωσδήποτε η δυνατότητα και η ευκαιρία σε όποιον το επιθυμεί να μπει μέσα χωρίς κανέναν έλεγχο. Το δεύτερο και πιο σημαντικό είναι ότι ο ξύλινος εξώστης της πέτρινης σκάλας είναι έτοιμος να καταρρεύσει (όποιος δεν το γνωρίζει ίσως να βρεθεί σε κίνδυνο αν θελήσει να περιηγηθεί στον πύργο). ‘Οσοι επέλεξαν να μπουν είδαν προφανή εγκατάλειψη στο εσωτερικό του κτιρίου.

Ισως ο καλλικρατικός δήμος στον οποίο ανήκει το χωριό Γούβες να έχει άλλες προτεραιότητες και πολλά μέτωπα ανοικτά. Πράγματι είναι δύσκολες εποχές για να ζητάμε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση να επενδύσει στον πολιτισμό. Μήπως όμως η διάσωση αυτού του κτιρίου θα μπορούσε να ευαισθητοποιήσει ιδιώτες χορηγούς και ανθρώπους που έχουν ιδέες και διάθεση να αξιοποιηθεί ένα ξεχωριστό κτίριο, που αποτυπώνει το ύφος και το πλαίσιο μιας άλλης εποχής;

‘Ισως θα μπορούσε και ο πύργος Δροσίνη να μιμηθεί άλλους αντίστοιχους χώρους σε διάφορα μέρη της ελληνικής περιφέρειας που αναζωογόνησαν τις περιοχές τους και συνέδεσαν το όνομά τους με σημαντικά γεγονότα του σύγχρονου πολιτισμού.

Ο Γεώργιος Δροσίνης συνέδεσε το όνομά του κυρίως με την Αθήνα (γεννήθηκε στην Πλάκα το 1859), παρότι η καταγωγή του ήταν από το Μεσολόγγι. Υπήρξε διευθυντής του περιοδικού «Εστία» από το 1889 ώς το 1897 και αφιέρωσε πολύ από τον προσωπικό του χρόνο στις σχολικές βιβλιοθήκες (τις ίδρυσε το 1901 και το 1908 ίδρυσε το εκπαιδευτικό μουσείο). Συνέδεσε με πολλούς τρόπους την πορεία του με την εκπαίδευση και συνέβαλε στη σύνταξη του Ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσας.

Το 1926 έγινε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Μήπως το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας θα μπορούσε να δώσει μια ξεχωριστή νότα στο σπίτι που συνδέεται μ’ έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με αφοσίωση το πνεύμα και την εκπαίδευση;

Πηγή : kathimerini.gr

http://www.polispost.com/article/22401/-i-thliberi-istoria-toy-pyrgoy-toy-drosini

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: