• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 816,910 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Μεσάνυχτα απλής ειρωνίας -Κώστας Τριπολίτης

 

Picture-77Όσοι κοιμούνται καλώς κοιμούνται.
Κι όσοι ξαγρυπνούν καλώς πράττουν.
Ούτε η μία ούτε η άλλη κατηγορία
αποτέλεσαν ποτέ ιδιαίτερο πρόβλημα
σε αντίθεση
με όσους κοιμούνται όρθιοι
και όσους ξύπνιοι και αλαφιασμένοι
κοιμούνται.
Τυχοδιώκτες των ονείρων οι πρώτοι
λιποτάκτες του εφιάλτη οι δεύτεροι.

Όλα συνηθίζονται.
Το κρύο, η ζέστη, η πείνα, η δίψα.
Ο θάνατος, ο πόνος, η απουσία, η ματαίωση.
Η ευτέλεια, η ταπείνωση, συνηθίζονται.
Και η αρρώστια κι ο φόβος και η εγκατάλειψη
ακόμα και η συνήθεια του να συνηθίζεις
όσα αρνείσαι και μάχεσαι και αποστρέφεσαι
συνηθίζονται.
Δεν είναι παιδί της υπομονής ο άνθρωπος.
Γόνος της συνήθειας είναι. Μια καταβολάδα ήττας.

Όποιος μιλά για τύχη
αποθέτει το παρελθόν του στη σύμπτωση
και το μέλλον του στη συγκυρία.
Όποιος μιλά για αναγκαιότητα
εγκαταλείπει το παρελθόν του στη θεία πρόνοια
και το μέλλον του στη μοίρα.
Όσοι αρνούνται και τις δύο εκδοχές ύπαρξης
γίνονται απολογητές της στατιστικής
και θιασώτες της μηδενικής ανοχής.
Για όλους και για όλα.
Όλα από τη γλώσσα ξεκινάνε.
Αλλά και τα χειρότερα καταλήγουν εκεί.
Ιδίως αν συνηθίζεις να την βγάζεις έξω.

Ο εγωισμός
δεν είναι τίποτε άλλο
εκτός από το αναγκαίο απόθεμα
κοινωνικής αναισθησίας
που δανείζεις στους άλλους
προκειμένου να σε ποδοπατήσουν
ανηλεώς.

Κανείς δεν σ’ αγαπάει τόσο όσο ο εαυτός σου
γι αυτό και κανείς δεν θα σε σώσει απ’ αυτόν.
Δεν είναι ανάγκη
να γίνεις και τελείως ζώο για να επιβιώσεις.
Μπορείς και ερπετό.

Όλες οι αποδείξεις έρωτος είναι αξιόπιστες
όταν έχει πάψει πλέον να υπάρχει.

Όποιος αγαπά από απόσταση
κάνει καριέρα ως ελεύθερος σκοπευτής
του εαυτού του.

Τα ζώα που σ’ αγάπησαν
δεν ήταν κατ’ ανάγκην κατοικίδια.
Της δικής σου ζούγκλας ήταν.

Ευτυχία είναι να απολαμβάνεις στο ακέραιο
την ευθύνη για όλες τις ανεύθυνες πράξεις σου
Όλοι έχουν δικαίωμα στην ευτυχία
αρκεί να τη στερούν από τους άλλους

Απελπισμένοι υπάρχουν πολλοί
και οι περισσότεροι ζητούν έναν παρηγορητή
έναν συμπαραστάτη, έναν συμπάσχοντα, έναν σύντροφο.
Οι πιο απελπισμένοι όμως έναν συνεταίρο.

,

*Πηγή:Ιδεοδρόμιο,2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: