• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 812,128 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

93eb043aef84170b3244e928567bb0ab.jpg.thumb_700
– Εξουσιαστές, κατακτητές, νεοταξίτες,
  πολέμου έμποροι, αγύρτες και προφήτες,
  ψηλά καπέλα με γραβάτες και επωμίδες,
  αλήτες δούλοι τους, πιστές τους παλλακίδες,
  στήσαν χορό σε μια σκηνή
  και πίσω εμείς ανώνυμοι μα τραγικοί κομπάρσοι,
  με ρόλο βαρυσήμαντο.
  Πράξη να κάνουμε αυτά που υπάρχουν στο χαρτί.
  Σαν τον χορό σ’ αρχαία τραγωδία, μια άτη ψάχνουμε
  κι ας είναι καταλυτική,
  θα είναι έξω απ’ όλα όσα έχουνε προβλέψει,
  και τότε ίσως να κοπεί αυτή η ανεξέλεγκτη ροή.
  Και το ευχόμαστε, όλοι εμείς,
  οι ανώνυμοι μα τραγικοί κομπάρσοι…..


– Ο Χουάν κιθάρα δεν θα παίξει πια.
– Ο Ούλοφ αγνοείται.
– Ο Πάολο ξεψύχησε με μία σφαίρα στην καρδιά.
– Ο Πήτερ αγνοείται.
– Του Στράτου όλα τα ενθύμια κουβάλησα στο σπίτι του μια μέρα.
– Ο Αντρέϊ αγνοείται.
– Ο Ζισκάρ σε ένα ξαφνικό βομβαρδισμό
  κάτω απ’ τα ερείπια  το τρόμο αποχαιρέτησε.
– Ο Γιόχαν αγνοείται.
– Ο Γιώργος ο καλαμπουρτζής μας άφησε
  με την απόγνωση στο βλέμμα να χορεύει.
– Ο Στήβεν αγνοείται.

  Οι βιομηχανίες όπλων ακόμα έχουν απόθεμα,
  Ρώυτερ, 7 Μαρτίου, Ουάσιγκτον.
  Λαοί αγωνιστείτε……

– Μες στα απέραντα χωράφια κάποιων ανώριμων καιρών,
  σαν γεωργός ο θάνατος θερίζει τους καρπούς της άγνοιας μας……

– Είναι μια ζάλη ομαδική που ξαναζεί μέσα σ’ ανώριμους καιρούς.
  Είναι υστερία που στερεύει το μυαλό από κρυστάλλινες μορφές.
  Είναι μια αρρώστια φοβερή που ΄χει ολότελα το κόσμο κυριέψει….

– Μια νύχτα καταλυτική χωρίς αρχή και τέλος.
  Μια λάμψη εκτυφλωτική χωρίς πηγή και δέκτη.
  Και ο καρπός κάποιων ανώριμων καιρών
  χωρίζεται σε άπειρα κομμάτια.
  Σαν θραύσματα από γυαλί που τρίζουνε
  στο πάτημα του ανύποπτου διαβάτη.
  Σαν ψίχουλα ασήμαντα,
  περιστεριών κυνηγημένων πρόχειρη τροφή.
  Σαν σκόνης μόρια που το αγέρι
  στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα σκορπίζει……

– Και μόλις τώρα ξαναζεί
  με φόντο το γαλάζιο χρώμα τ’ ουρανού
  ένας ρυθμός ουράνιος.
  Κι είναι ύμνος αθάνατος….

  Ειρήνη.
  Ιδέα αρχέγονη στο νου.
  Μορφή απρόσιτη στο βλέμμα.
  Ειρήνη.
  Ανάσα μιας στιγμής χωρίς αρχή και τέλος.
  Μοναχικό λουλούδι χαμένο στον λαβύρινθο της πόλης.
  Χλωμή ακτίνα με φόντο κάποια σύννεφα μαβιά.
  Ειρήνη.
  Λευκή εικόνα περαστικών περιστεριών.
  Στεφάνι φωτεινό σε κάθε λιόστεμμα.
 
 
(Κώστας Μπούζας : ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ, 2008)
  Βραβείο Ομήρου Παγκόσμιου Ποιητικού Διαγωνισμού
  Αμφικτυονίας Ελληνισμού, 2007.  
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: