• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 956.735 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Όλα τα αξιόλογα κτίρια της Αθήνας

 

KK0082
 

Αν κάνετε κλικ πάνω στο όνομα του κτιρίου, εμφανίζεται φωτογραφία

και πληροφορίες για το κτίριο!!!

«Σελήνη και Ενδύμιων»

720px-Diana_And_Endymion_by_Luca_Giordano

Ο Ενδύμιων ήταν Θεός της αρχαίας Ελλάδας. Κατά τον Ησίοδο ήταν γιος του Δία και της Καλύκης.
Στη Σπάρτη τον τιμούσαν ως τοπικό ήρωα καθώς επίσης στην Αρκαδία, στην Αιτωλία και σ’ άλλες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας.

Περίφημος ο μύθος για τον Ενδυμίωνα κατά τον οποίο ο γιος του Δία ήταν ωραιότατος νέος που τον ερωτεύτηκε η Σελήνη και τον επισκεπτόταν στο σπήλαιό του.

Ο Ενδύμιων ερωτευμένος κι αυτός με τη Σελήνη, όμως παντρεμένος με μια βασίλισσα στην Ελλάδα. Συνέχεια

Θάνατος και ανάσταση του Άδωνι…

1609819_437755489685601_836950012_nΗ ελληνική μυθολογία αναφέρει ότι ο Άδωνις ήταν ένας πανέμορφος νέος, αγαπημένος της Αφροδίτης. Η Αφροδίτη, τιμώρησε τη μετέπειτα μητέρα του Άδωνη, Σμύρνα ή Mύρρα, και την έκανε να ερωτευτεί τον Κύπριο Kινύρα, τον οποίο και παραπλάνησε, προκειμένου να ικανοποιήσει τον έρωτά της.

Καρπός αυτής της ενώσεως υπήρξε ο Άδωνις, ο οποίος ήταν πολύ όμορφος ήδη από τη νηπιακή του ηλικία. Η θεά τον έκρυψε μέσα σε μία λάρνακα (κιβώτιο) και τον παρέδωσε στην Περσεφόνη προς φύλαξη. Συνέχεια

Και μετά και μετά

1619589_1464177483810715_1031566128_nΚαι μετά και μετά
ρωτούσα κάποτε σαν μικρό παιδί.
Δεν υπάρχει μετά
δεν υπήρξε ποτέ.
Μια ανάμνηση μόνο
που στοίχιωσε μέσα μου
και μου χτυπά κάθε μέρα
την πόρτα της μνήμης.
Ε και;
Mνήμη είναι
δεν είναι κι άνθρωπος!
Ευτυχείτε όσο μπορείτε…

Ρόρη Μάτη

Ηλεκτρικά όνειρα – Έλσα Κορνέτη

Flora-Borsi01-564x272

Κάθε φορά που η φαντασίωση τρυπώνει
στον υπολογιστή μου
στροβιλίζομαι σ’ έναν λαβύρινθο
κοιτώντας μια βεντάλια από καθρέφτες
Θαυμάζω
την ηλεκτρονική ομορφιά
τη συμμετρική ευφυΐα
το κενό γυαλιστερό κρανίο

Κι όμως
τώρα πια ξέρω
Η διαίρεση της πραγματικότητας
ισούται με τον εικονικό
πολλαπλασιασμό μου

http://frear.gr/?p=4254

Ο κεστός της Αφροδίτης

Juno Receiving the Cestus from Venus Benjamin West

Το σημαντικότερο σύμβολο της Αφροδίτης θεωρείται ο «κεστός» (στηθόδεσμος), στον οποίο υπάρχει όλη της η ερωτική δύναμη (φιλότης, ίμερος).

Κατά τον Όμηρο τον χαρίζει στην Ήρα, όταν αυτή θέλει να γοητεύσει τον Δία. Ανάλογη ενέργεια μ’ αυτήν του «κεστού» εκπορεύεται και από το ερωτικό στεφάνι, που στην εικονογραφία φέρει η Αφροδίτη και o Έρωτας. Συνέχεια

ΤΑ ΖΩΟΜΟΡΦΑ ΑΓΓΕΙΑ

Τα ζωόμορφα αγγεία εμφανίζονται στην αρχαία τέχνη της Μεσογείου πολύ νωρίς, ήδη από τη νεολιθική εποχή. Οι κεφαλές των ζώων αποδείχτηκαν μάλιστα ιδιαιτέρως κατάλληλες για τα ρυτά, μια κατηγορία αγγείων που χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικές τελετές ή συμπόσια και είχαν πολύ μεγάλη μορφολογική ποικιλία. Συνέχεια

Κυρά-Φροσύνη, ο θρύλος των Ιωαννίνων

1525698_258495000981082_947806574_n

«Τ’ ακούσατε τι γίνηκε ‘ς τα Γιάννενα, τη λίμνη,
που πνίξανε τοις δεκαφτά με την κυρά Φροσύνη;
Αχ, Φροσύνη παινεμένη, τι κακό ‘παθες, καϊμένη!

Άλλη καμιά δεν τό ‘βαλε το λιαχουρί φουστάνι,
πρώτ’ η Φροσύνη τό ‘βαλε και βγήκε ‘ς το σιργιάνι

Αχ, Φροσύνη παινεμένη, και ‘ς τον κόσμο ξακουσμένη!
Δε σ’ τό ‘λεγα, Φροσύνη μου, κρύψε το δαχτυλίδι,
γιατί αν το μάθη ο Αλήπασας θε να σε φάη το φίδι;».. Συνέχεια

ΟΜΟΡΦΙΕΣ & ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ / HARDSHIPS & BEAUTIES


Ο αγρότης «φιλόσοφος» Δημήτρης Τσίγκανος ή Μίτσιγκαν, από τα Φιλιατρά, έριξε ένα τελάρο με μαρούλια άισμπεργκ στην καρότσα του αγροτικού του, κάθεται πίσω από το τιμόνι, κλείνει την πόρτα, βάζει μπροστά τη μηχανή και το ντοκιμαντέρ δρόμου «Ομορφιές και δυσκολίες», με συνεπιβάτες- συνοδοιπόρους τον σκηνοθέτη Κίμωνα Τσακίρη και τον εικονολήπτη Βαγγέλη Κουλίνο ξεκινά. Συνέχεια

Απόλλωνας και Μούσες

Apollo,_God_of_Light,_Eloquence,_Poetry_and_the_Fine_Arts_with_Urania,_Muse_of_Astronomy_-_Charles_MeynierCharles Meynier (1768–1832), Απόλλων και μούσα Ουρανία

Με τις Μούσες ο Απόλλωνας είχε ερωτικές περιπέτειες.

Λένε πως από τη Θάλεια απέκτησε τους Κορύβαντες, δαίμονες που ανήκαν στη συνοδεία του Διόνυσου, μαζί με τους Σάτυρους και τα άλλα ξωτικά του δάσους. Με την Ουρανία απέκτησε τους μουσικούς Λίνο και Ορφέα, που γαλήνευαν τη φύση ολόκληρη παίζοντας τον αυλό τους και εξημέρωναν τα άγρια θηρία.

Επίσης, ο Απόλλωνας είναι ο πατέρας του Ασκληπιού, του θεού της Ιατρικής. Λένε πως ο ερωτιάρης θεός έσμιξε με τη Κορωνίδα και την άφησε έγκυο. Τον καιρό όμως που αυτή περίμενε παιδί έκανε απιστίες στο θεό πηγαίνοντας μ’ έναν θνητό.

Όταν το έμαθε αυτό ο Απόλλωνας, οργισμένος από την προσβολή, σκότωσε την άπιστη Κορωνίδα. Τη στιγμή όμως που το σώμα της τοποθετήθηκε πάνω στη φωτιά και ήταν έτοιμο να καεί, ο εκδικητικός θεός μεταμορφωμένος σε γύπα όρμησε και τράβηξε από τα σπλάχνα της το παιδί, ζωντανό ακόμη.

http://www.agiotatos.gr/greekhistory/mythology/2009-07-21-17-25-36.html

The Sword of Damocles

WestallDamocles

Σύμφωνα με τον Κικέρωνα («Ερωτήσεις Τυσκυλανές», 5, 61-62) τις Συρακούσες της Σικελίας κυβερνούσε ο τύραννος Διονύσιος ο Πρεσβύτερος. Ανάμεσα στους αυλικούς του συγκαταλεγόταν ο αυλοκόλακας Δαμοκλής, ο οποίος φθονούσε τα πλούτη και ευημερία που απολάμβανε ο τύραννος Διονύσιος και συχνά τον μακάριζε.
Μία ημέρα ο Διονύσιος προσεγγίζοντας τον Δαμοκλή τον ρώτησε αν ήθελε ο ίδιος να πάρει τη θέση του απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια του άρχοντα αλλά μόνο για μία ημέρα.

Ο Δαμοκλής δέχθηκε με χαρά αυτήν την απρόσμενη πρόσκληση, απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια. Με διαταγή του ίδιου του Διονυσίου Συνέχεια

Ο Πάνας και ο πανικός…..

Bin_PanÉmile Jean Baptiste Philippe Bin (1825–1897), ο ύπνος του Πανός

Η εμφάνιση του Πάνα στην Ελληνική Μυθολογία φαίνεται ν΄ ανάγεται στον 7ο αιώνα π.Χ.. Σύμφωνα με τις επικρατέστερες παραδόσεις γεννήθηκε στο όρος Λύκαιον της Αρκαδίας. Μόλις όμως τον αντίκρισε η μητέρα του τον εγκατέλειψε τρομαγμένη από τη μορφή που είχε, με δύο κέρατα κατσικιού στο κεφάλι, μυτερά αυτιά, γενειοφόρος και τραγοπόδαρος. Ο Ερμής που αντελήφθηκε τη σκηνή έσπευσε και προστάτευσε τον έκθετο Πάνα τον οποίο και μετέφερε στον Όλυμπο όπου και τον παρουσίασε στον Δία και τους άλλους θεούς οι οποίοι και τον καλοδέχθηκαν. Συνέχεια

Ο Ερμής και η Ψυχή

461px-Raffael,_Loggia_di_Psiche,_Villa_Farnesina,_Rome_06

Λέγεται ότι η Ψυχή ήταν τόσο εκπληκτικά όμορφη που επισκίαζε ακόμη και την Αφροδίτη, την θεά της ομορφιάς και του έρωτα. Άνδρες συγκεντρωνόταν από παντού για να έρθουν να τη δουν και οι βωμοί της Αφροδίτης εγκαταλείφθηκαν εντελώς, καθώς όλοι λάτρευαν τώρα την ακαταμάχητη πριγκίπισσα αντί της θεάς, φέρνοντάς της προσφορές και σκορπίζοντας λουλούδια στους δρόμους όποτε έβγαινε έξω. Συνέχεια

Χρόνος, Φθορά και Κενό – ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ

deseando

Μα οι άγγελοι δώσανε στον Κόσμο φτερά και πέταξε. Και οι δαίμονες ακόμα τον μακάριζαν καθώς πετούσε.

Τότες για να εκδικηθεί ο ΄Αβυσσος πήγε κι έκανε τρία άλλα παιδιά με τη Μέγαιρα τη μάνα του- έκανε το Χρόνο, τη Φθορά και το Κενό.

Από τότες οι τρεις αυτοί συναγωνίζονται ποιος θα καταλύσει πρώτος τον ωραίο Κόσμο- που για μια στιγμή τον έχουμε κι ύστερα τον χάνουμε όλα εμείς τα πλάσματα της Στιγμής που μας τρώει η Φθορά μετά από λίγα Χρόνια και ξαναγυρίζουμε στο Κενό….

Ζωή και αγάπη – Leo Buscaglia

1456672_674109289276223_835298793_nΑν σας ζητούσαν να δώσετε τον ορισμό της αγάπης..
η μοναδική λέξη που θα μπορούσε πραγματικά..
να την συμπεριλάβει είναι η λέξη «Ζωή»..

Η αγάπη είναι ζωή σε όλες τις μορφές της..
Κι αν χάσεις την Αγάπη… χάνεις τη ζωή!!

Epitaph to a Dog, Lοrd Byron

Landseer_Saved

Κοντά σ΄αυτό το σημείο, κείτονται τα λείψανα κάποιου που διέθετε ομορφιά χωρίς ματαιοδοξία, δύναμη χωρίς αυθάδεια , θάρρος χωρίς βαρβαρότητα και όλες τις αρετές του ανθρώπου, χωρίς τα ελαττώματά του.
 Αυτός ο έπαινος που θα μπορούσε να είναι μιά ανούσια κολακεία, αν χαρασσόταν πάνω απ΄ανθρώπινες στάχτες, δεν είναι παρά ο δίκαιος φόρος τιμής, στη μνήμη του Λοστρόμου, ενός σκύλου που γεννήθηκε στη Νέα Γη, τον Μάιο του 1803 και πέθανε στο Νιούστεντ στις 18 Νοεμβρίου του 1808.

‘Οταν κάποιος περήφανος Γιός του Ανθρώπου επιστρέφει στη Γή, άγνωστος στη Δόξα, μ΄αποδεκτός από τη γέννησή του, η τέχνη του γλύπτη εξαντλεί την μεγαλοπρέπεια της θλίψης και χιλιοτραγουδισμένες τεφροδόχοι μιλούν γι΄αυτόν που αναπαύεται από κάτω.

΄Οταν όλα έχουν τελειώσει , στο μνήμα θα δεί κανείς, όχι αυτό που ήταν αυτός πράγματι, αλλ΄αυτό που θα έπρεπε να είναι.
Μα το φτωχό σκυλί, ο σταθερότερος φίλος στη ζωή, ο πρώτος που καλωσορίζει, ο πρώτος που υπερασπίζει, που η άδολη καρδιά του ανήκει ακόμη στον κύριό του, που μοχθεί, πολεμά, ζεί κι΄αναπνέει μόνο γι΄αυτόν, χωρίς τιμές πέφτει , απαρατήρητη η όλη αξία του, απαρνημένη στον ουρανό η ψυχή πού’ χε στη γή.

Ενώ ο άνθρωπος, ματαιόδοξο έντομο! ελπίζει να συγχωρεθεί διεκδικώντας για τον εαυτό του έναν αποκλειστικά δικό του παράδεισο.

΄Ω, άνθρωπε! αδύναμε συ νοικάρη μιάς και μόνης ώρας, απαξιωμένε απ΄τη δουλεία, διεφθαρμένε απ΄την εξουσία, όποιος σε ξέρει καλά, να ξεκόψει σου πρέπει μ΄αηδία.
Ευτελισμένη μάζα κινουμένων σχεδίων από σκόνη!
Η αγάπη σου λαγνεία, η φιλία σου απάτη, η γλώσσα σου υποκρισία,  η καρδιά σου ψευτιά.

Απ΄τη φύση σου χυδαίος και κατ΄όνομα ευγενής,
οποιοδήποτε αγρίμι  θα μπορούσε να σε κάνει να κοκκινίσεις από ντροπή.

Εσύ, που τυχόν θα δεις αυτή την απλή τεφροδόχο, προσπέρνα, δεν τιμά κανέναν απ΄αυτούς που θες να θρηνήσεις.
Για σήμα  σ΄ό,τι απέμεινε απ΄το φίλο, αυτές οι πέτρες υψώθηκαν. Δεν γνώρισα ποτέ παρά μονάχα έναν και κείται εδώ

To ποίημα αυτό γράφτηκε από τον Λόρδο Βύρωνα το 1808, μετά τον πρόωρο θάνατο του σκύλου του Boatswain, από λύσσα. Ο λόρδος Βύρων τον περιέθαλψε ο ίδιος με πολύ στοργή χωρίς να φοβηθεί , μέχρι την τελευταία του πνοή.

(μετάφραση Αμαλία Τρ. Κατσούλα)

GREEK TRADITIONAL COSTUMES

Αυτό είναι το μικρό μας αφιέρωμα στην ελληνική ενδυμασία, υπό τους ήχους της λύρας του Ψαραντώνη. Το ετοιμάσαμε με πολύ μεράκι και σεβασμό στην παράδοσή μας. Κάποιοι διάσημοι ξένοι κάποτε τίμησαν τη φουστανέλλα. Ποιοί ήταν αυτοί, μπορείτε να το δείτε στο βίντεο αυτό.

https://www.facebook.com/StenKoiladaTonMouson

Το Κυμβάλειο ή ο Κυμβαλίων όπως ονομαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες

«Τα χείλη της Σοφίας είναι κλειστά προς όλους, εκτός από τα αυτιά της Κατανόησης…»Κυμβάλειον

Το Ερμητικό Κυμβάλειο αποτελεί ένα σύγγραμμα που σε έντυπη μορφή εμφανίστηκε πολύ πρόσφατα (το 1908) από μία ομάδα ατόμων που αποκαλούνται «οι 3 μύστες».

Είναι πιθανό αυτό το έργο να αποτελεί μέρος των Ερμητικών Κειμένων που αποδίδονται στον μεγάλο μύστη της αρχαιότητας, τον (αμφιβόλου ιστορικότητας) Ερμή τον Τρισμέγιστο, ο οποίος ονομάστηκε έτσι λόγω του ότι κατείχε τα τρία μέρη της κοσμικής σοφίας, δηλαδή της Αστρολογίας (εργασία της Σελήνης), της Αλχημείας (εργασία του Ήλιου) και της Θεουργίας (εργασία των Άστρων). Συνέχεια

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ………για χάρη σου…….. Λακεδαίμων Αππελαίος

Κάποτε σε αυτή τη Χώρα μεγαλουργούσαν οι φτωχοί γιατί όσα θα έχαναν ήταν ανεκτίμητα….

Σκεφτείτε πως ήμασταν πάμπλουτοι……..είχαμε τον ήλιο μας ,λαμπρό να μας κοιτά πάντα….τη Θάλασσα που μας έψηνε δέρμα,νου,καρδιά και τη ματιά μαζί…..

Την λευτεριά να καθόμαστε στα βράχια και να γελάμε,να κλαίμε,να σιωπούμε……..

Το κυριακάτικο τραπέζι…..τις μυρωδιές και τα χαμόγελα………

Τις γιορτές μας…….τη ρετσίνα να ρέει σα χρυσό ρέμα σε λαρύγγια ζωντανά……………..

Κι ύστερα φτωχύναμε………χάσαμε το τραγούδι μας,το γέλιο μας,τη ζωντάνια στα μάτια μας…………

Τρέχαμε να προλάβουμε να χορτάσουμε τις τσέπες μας και πείνασε ο νους και η ψυχή μας…………..

Ποιος άμοιρε σε έχρισε “ευρωπαίο”;…..Εσένα τον Ελληνα.το Ζορμπά,το λεύτερο αγρίμι;

Πως τόλμησες να απαρνηθείς το γέλιο σου,τον ήλιο σου,τη θάλασσα για να φορέσεις ξενικό μανδύα;

Σταμάτησες να χαιδεύεις τα κύματα,το χώμα κι άρχισες να σφίγγεις δέρμα βρωμικο και χρυσό που γυάλιζε προδοσία και αμάθεια και λησμονιά……..

Και τώρα γιατί φοβάσαι;

Ξέχασες τη μυρωδιά του χώματος;….την αίσθηση του αλατιού στο δέρμα;….Ξέχασες πως είναι να χαμογελάς;;;

ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ,ΓΛΕΝΤΗΣΕ ΞΑΝΑ ΤΗ ΓΗ,ΚΑΝΕ ΕΡΩΤΑ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ…….ΕΙΣΑΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ ΠΙΑ!!

ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΕΝΑ ΜΑΤΣΟ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ……ΣΑΠΙΣΑΝ!….ΚΑΙ ΜΑΖΙ Μ ΑΥΤΑ ΣΑΠΙΣΑΝ ΚΙ ΟΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΤΟΥΣ!

ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΠΙΛΑ ΤΟΥΣ!….ΚΑΙ ΜΑΘΕ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑ ΠΩ Σ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΖΕΙ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ!

Ανταλλαγή καλή……τα αρώματά σας με το γιασεμι……τ αυτοκινητα σας με μια μικρη ξύλινη βαρκούλα…..τα χρήματα σας με τον ήλιο και τη θάλασσα στα μάτια μας……ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΑΣ…ΜΕ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΜΑΣ!!!

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ………για χάρη σου……..

Λακεδαίμων Αππελαίος

Το ρομαντικό ταξίδι της Αθηναϊκής Επιθεώρησης

Presentation1

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Ο όμορφος, εντυπωσιακός και χαρούμενος κόσμος της Επιθεώρησης το 1914 θα συμπληρώσει 120 χρόνια ζωής αν αποδεχτούμε τη χρονολόγηση των περισσότερων ιστορικών που τοποθετούν την εμφάνισή της στα 1894. Τότε επισκέφθηκε την Αθήνα ένας μελοδραματικός ιταλικός θίασος, ο οποίος ανεβάζοντας ένα είδος Επιθεώρησης με τον τίτλο «Γκραν βία» (Μεγάλος δρόμος) εντυπωσίασε τους κατοίκους της πρωτεύουσας με τα πεταχτά τραγουδάκια, το μπρίο και το κέφι του. Συνέχεια

Δηιάνειρα και Kένταυρος Νέσσος

558269_273472246113927_1015152612_nΜπούρο, Καρύστου

Σύζυγος του Ηρακλή. Μια φορά, ο Ηρακλής και η Δηιάνειρα ήθελαν να περάσουν ένα ποτάμι (είχαν να πάνε σε κάτι κουμπάρους τους). Ο Κένταυρος Νέσσος έκανε τον περαματάρη, αλλά μπορούσε να μεταφέρει στη ράχη του έναν άνθρωπο κάθε φορά (του είχε χαλάσει το σαμάρι). Πέρασε λοιπόν πρώτα τον Ηρακλή, και μετά επέστρεψε στην άλλη όχθη και πήρε στη ράχη του και τη Δηιάνειρα.

Τότε όμως προσπάθησε είτε να την απαγάγει, είτε (σύμφωνα με άλλη εκδοχή) να τη βιάσει. Ο Ηρακλής, βλέποντάς τους από την άλλη όχθη Συνέχεια

Ένας λύκος αισθηματίας – Αργύρης Χιόνης

κατάλογος

Διψάω γι’ αγάπη, πεινάω γι’ αγάπη, πονάω γι’ αγάπη
Ουρλιάζω γι’ αγάπη, πεθαίνω γι’ αγάπη αλλά
Είμαι ο λύκος ο κακός λύκος και δε γίνεται
Δεν είναι δυνατό τέτοια αισθήματα να έχω

Γιατί αν μάθουνε τα πρόβατα
Θα πέσουνε να με σπαράξουν.

Στα Πετράλωνα της φτωχολογιάς

Γράφει ο Eλευθέριος Γ. Σκιαδάς

Όπως όλες οι αθηναϊκές γειτονιές της προπολεμικής περιόδου, έτσι και αυτές των Πετραλώνων είχαν το δικό τους «χρώμα». Ένα «χρώμα» που κυριαρχούσε στην καθημερινή κίνηση. Οι περιοχές των Άνω και Κάτω Πετραλώνων ήταν εξελισσόμενες στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και θεωρούνταν ως το απώτατο άκρο της πόλης. Χαρακτηριστικό στοιχείο των γειτονιών αυτών ήταν η διέλευση των σιδηροδρομικών αμαξοστοιχιών που αναστάτωναν με ιδιαίτερο τρόπο τους κατοίκους τους. Συνέχεια

STEVE TURRE – ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΟΧΥΛΙΑ ΤΗΣ ΤΖΑΖ

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014
STEVE TURRE STEVE TURRE – ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΟΧΥΛΙΑ ΤΗΣ ΤΖΑΖ

Ο Στιβ Τουρέ είναι ο πιο ολοκληρωμένος τρομπονίστας της σύγχρονης τζαζ σκηνής διεθνώς. Και πέρα από του να είναι σπουδαίος μουσικός, συνθέτης και ενορχηστρωτής είναι και μοναδικός στο να παίζει κοχύλια! Αυτή του η μοναδικότητα και η ικανότητά του να βγάζει από τα κοχύλια έναν εκπληκτικό ήχο τον ξεχωρίζει σαν popular image και τον τοποθετεί στην πρώτη γραμμή.

Αυτή του η ξεχωριστή ιδιότητα είναι που εκλαμβάνεται σαν ιδιαίτερο gimmick και σαν «επικοινωνιακός» καταλύτης. Από μόνο του αυτό το γεγονός πουλάει σαν ατραξιόν! Όμως ο Steve Turre έχει μια ολόκληρη ιστορία πίσω του…
Συνέχεια

Τα τρύπια χέρια – Νικηφόρου Βρεττάκου

1780672_796322917048518_495284362_n

«Εγώ δε έχω να σου δώσω τίποτα» είπες.

«Τίποτα,
είναι τρύπια τα χέρια μου»!

Ενώ τον ουρανό που ήταν πάνω μου εσύ μου τον έφερνες.
Κ’ η πολιτεία ήταν όμορφη εκείνο το βράδυ.
Κι όλα είχαν όψη τρυφερή και ήρεμη.

Κ’ η βροχή σαν ένα διάφανο έπεφτε φως’ αραιή, απαλή,
σα καλωσύνη σε λουλούδια.

Βαθιά στην καρδιά μου
σιγοψιχάλιζε ένα φως σαν στριμμένο μετάξι.

Μα περπατούσαμε σιγά στο δρόμο, γιατί εσύ,
κρατούσες κάτι σαν γρανίτη ή βαρύ φως. Γιατ’ είχες
εσύ τα χέρια σου γιομάτα.

Τόσο, που μόλις εσήκωνες το βάρος.
Μόλις που μπορούσες
να ορίζεις το βήμα σου.

Γιατ’ είχες τα χέρια σου φορτωμένα με πέτρες κομμένες
απ’ το Ένα στάχυ απ’ αστέρια σαλεύει στο στήθος μου.

Το Ξεπούλημα – Κώστας Μαρδάς

Πουλάνε αεροδρόμια, λιμάνια, πεζοδρόμια.
Πουλάνε τις σημαίες

Πουλάνε το φιλότιμο σε αγορές λαθραίες.
Πουλάνε τις σημαίες

Να ανθίσεις πάλι ένα πρωί,
στον κόσμο περιμένω.
Ελλάδα τριαντάφυλλο,
μαύρο και προδομένο.

Να ανθίσεις πάλι ένα πρωί,
στον κόσμο περιμένω.
Ελλάδα τριαντάφυλλο,
μαύρο και προδομένο.

Πουλάνε όσια και ιερά,
όρκους, οράματα, νησιά,
πουλάνε και Παρθενώνες.

Πουλάνε και την μάνα τους,
για δυο χρυσές κορώνες,
πουλάνε τους αγώνες.

Να ανθήσεις πάλι ένα πρωί,
στον κόσμο περιμένω.
Ελλάδα τριαντάφυλλο,
μαύρο και προδομένο.

Να ανθήσεις πάλι ένα πρωί,
στον κόσμο περιμένω.
Ελλάδα τριαντάφυλλο,
μαύρο και προδομένο.

Στίχοι: Κώστας Μαρδάς

Υπερασπίζομαι την Αναρχία- Κατερίνα Γώγου

1779144_10201624585962065_399090249_n«Μη με σταματάς. Ονειρεύομαι.
Ζήσαμε σκυμμένοι αιώνες αδικίας.
Αιώνες μοναξιάς.

Τώρα μη. Μη με σταματάς.
Τώρα κι εδώ για πάντα και παντού.
Ονειρεύομαι ελευθερία.
Μέσα απ’ του καθένα
την πανέμορφη ιδιαιτερότητα
ν’ αποκαταστήσουμε
του Σύμπαντος την Αρμονία.
Ας παίξουμε. Η γνώση είναι χαρά.
Δεν είναι επιστράτευση απ’ τα σχολεία
Ονειρεύομαι γιατί αγαπώ.
Μεγάλα όνειρα στον ουρανό.
Εργάτες με δικά τους εργοστάσια
συμβάλουν στην παγκόσμια σοκολατοποιία.
Ονειρεύομαι γιατί ΞΕΡΩ και ΜΠΟΡΩ.
Οι τράπεζες γεννάνε τους «ληστές».
Οι φυλακές τους «τρομοκράτες»
Η μοναξιά τους «απροσάρμοστους».
Το προϊόν την «ανάγκη»
Τα σύνορα τους στρατούς
Όλα η ιδιοχτησία.
Βία γεννάει η Βία.
Μη ρωτάς. Μη με σταματάς.
Είναι τώρα ν’ αποκαταστήσουμε
του ηθικού δικαίου την υπέρτατη πράξη.
Να κάνουμε ποίημα τη Ζωή.
Και τη Ζωή πράξη.
Είναι ένα όνειρο που μπορώ μπορώ μπορώ
Σ’ ΑΓΑΠΩ
και δεν με σταματάς δεν ονειρεύομαι. Ζω.
Απλώνω τα χέρια
στον Ερωτά στην αλληλεγγύη
στην Ελευθερία.
Όσες φορές χρειαστεί κι απ’ την αρχή.
Υπερασπίζομαι την ΑΝΑΡΧΙΑ. «

Πατρίδες _ K.Παλαμάς

1558561_441845642609919_601811800_n

Ἐδῶ οὐρανὸς παντοῦ κι ὁλοῦθε ἥλιου ἀχτίνα,
καὶ κάτι ὁλόγυρα σὰν τοῦ Ὑμηττοῦ τὸ μέλι,
βγαίνουν ἀμάραντ᾿ ἀπὸ μάρμαρο τὰ κρίνα,
λάμπει γεννήτρα ἑνὸς Ὀλύμπου ἡ θεία Πεντέλη.

Στὴν ὀμορφιὰ σκοντάβει σκάφτοντας ἡ ἀξίνα,
στὰ σπλάχνα ἀντὶ θνητοὺς θεοὺς κρατᾶ ἡ Κυβέλη,
μενεξεδένιο αἷμα γοργοστάζ᾿ ἡ Ἀθήνα
κάθε ποὺ τὴ χτυπᾶν τοῦ Δειλινοῦ τὰ βέλη.

Τῆς ἱερῆς ἐλιᾶς ἐδῶ ναοὶ καὶ οἱ κάμποι
ἀνάμεσα στὸν ὄχλο ἐδῶ ποὺ ἀργοσαλεύει
καθὼς ἀπάνου σ᾿ ἀσπρολούλουδο μία κάμπη,

ὁ λαὸς τῶν λειψάνων ζῆ καὶ βασιλεύει
χιλιόψυχος, τὸ πνεῦμα καὶ στὸ χῶμα λάμπει,
τὸ νιώθω, μὲ σκοτάδια μέσα μου παλεύει

Ἐκεῖ ποὺ ἀκόμα ζοῦν οἱ Φαίακες τοῦ Ὁμήρου
καὶ σμίγ᾿ ἡ Ἀνατολὴ μ᾿ ἕνα φιλὶ τὴ Δύση,
κι ἀνθεῖ παντοῦ μὲ τὴν ἐλιὰ τὸ κυπαρίσσι,
βαθύχρωμη στολὴ στὸ γαλανὸ τοῦ Ἀπείρου


Πατρίδες! Ἀέρας, γῆ, νερό, φωτιά! Στοιχεῖα,
ἀχάλαστα καὶ ἀρχὴ καὶ τέλος τῶν πλασμάτων,
σὰ θὰ περάσω στὴ γαλήνη τῶν μνημάτων,
θὰ σᾶς ξανάβρω, πρώτη καὶ στερνὴ εὐτυχία!

Ο Ευγένιο Ρεκουένκο ζωντάνεψε τα γλυπτά του Παρθενώνα

Classical-Greek-Art-1

Ανθρώπινα αγάλματα που παραπέμπουν στην ελληνική αρχαιότητα δημιούργησε ο Ισπανός φωτογράφος Ευγένιο Ρεκουένκο χρησιμοποιώντας μοντέλα για να αναβιώσει την ελληνική μυθολογία.

Με επιρροές από τα γλυπτά των αετωμάτων του Παρθενώνα, δημιούργησε μια ζωντανή εικόνα, που απεικονίζει σκηνές από μάχες, θεούς του Ολύμπου, τον Άτλαντα και το φόνο της Μέδουσας από τον Περσέα.

Ο 39χρονος καλλιτέχνης είναι διάσημος παγκοσμίως για τη δουλειά του στις διαφημιστικές εκστρατείες μεγάλων εταιρειών.

Συνέχεια

“Μουσείο Υποδημάτων”

τσαγκάρης_1-1200x907

Το Μουσείο Υποδημάτων βρίσκεται στο όμορφο χωριό Καστανιά της Καρδίτσας , τα παλαιότερα χρόνια ήταν κεφαλοχώρι με πολλά εργαστήρια τσαρουχιών, ραφτάδων, σιδεράδων, εμπόρων κ.α . Ήταν επίσης και πέρασμα των Σαρακατσαναίων από και προς τα χειμαδιά και τα Άγραφα.

Το Μουσείο ξεκίνησε να υπάρχει σαν ιδέα από το 1910 από τον Αντώνιο Κόγια, ο οποίος χάρη στην εξαιρετική του τέχνη έγινε γνωστός και πέρα από τα όρια της Θεσσαλίας. Συνέχεια

*ΟΧΙ! Προδότες! Δ.Ιατρόπουλος

potapotitaΔεν θα την πάρετε αυτή την πατρίδα,

δεν θα την ξεπουλήσετε,

δεν θα σας κάνουμε το χατίρι,

δεν θα περάσει το σχέδιό σας

να αφελληνίσετε τον τόπο.

*ΟΧΙ! Προδότες! Συνέχεια

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα – Ζοζέ Σαραμάγκου

23394_554656397895926_1063541851_n

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…
Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ο Θεός του Ανθρώπου – Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Η αποθέωση της Αγάπης
φτάνει το »Θείο» Της ιδεατό,
εκεί που αρχίζει η… Συγχώρεση!
Πιο πάνω,
μόνο ο Θεός του Ανθρώπου!

Rene Aubry ~ Frenesie/Lungomare______Johnny Welch~La Marioneta

Αποσπάσματα από το ποίημα La Marioneta.
Το ποίημα έγραψε ο Μεξικάνος εγγαστρίμυθος Johnny Welch για την κούκλα που χρησιμοποιούσε στις παραστάσεις του.
Musique:RENE AUBRY~Frenesie(Invites sur la Terre) & Lungomare(Plaisirs D’Amour) Συνέχεια

Να πως ήταν η Αρχαία Αθήνα

Ένα πολύ εντυπωσιακό video δημιούργησε η ομάδα της εταιρίας πληροφορικής και τρισδιάστατων γραφικών Whiskytree.com

Το video παρουσιάστηκε στο 40ο συνέδριο Νέων Τεχνολογιών Siggraph 2013.

Στο 2 λεπτών και 43 δευτερολέπτων video μπορείτε να δείτε πως χτίστηκε ο Παρθενώνας και πως ήταν η αρχαία Αθήνα, γύρω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.


Out Of The Furnace – Ο κυνηγός και το ελάφι

Δέχτηκε όχι και τόσο καλές κριτικές για το είδος της και μάλιστα οι κάτοικοι των βουνών Ramapo έχουν καταθέσει αγωγή εναντίον της παραγωγής για συκοφαντική δυσφήμιση, καθώς στην ταινία αναφέρονται ως ντήλερς ναρκωτικών.

Στις αναλύσεις της ταινίας δεν γίνεται καμία αναφορά σε αυτό που τελικά θέλει να προβάλει: Στην κυριαρχία του μίσους ενάντια στην αγάπη. Πως τελικά η εκδίκηση είναι πιο δυνατή μέσα στην σαπισμένη κοινωνία -αυτό θέλει το σύστημα, αυτό προσπαθεί να καταφέρει και οι αντιστάσεις πέφτουν.

http://allnewz.weebly.com/tauepsilonchinuepsilonsigmaf.html

ΠΟΣΟ ΛΥΠΑΜΑΙ -ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ

Πόσο λυπάμαι
Τα χρόνια που πήγαν χαμένα
Πριν να γνωρίσω εσένα
Που πρόσμενα καιρό

Μα πώς φοβάμαι
Πως ίσως μια μέρα σε χάσω
Γιατί να σε ξεχάσω
Ποτέ δεν θα μπορώ

If we Could See Inside Other People’s Hearts


Είμαι – Jorge Luis Borges

1891227_501858039923173_1990774281_n

Είμαι αυτός που ξέρει πως άδικα παλεύει
σαν κι εκείνον που κοιτάζει μάταια
μέσα στον σιωπηλό ,κρυστάλλινο καθρέφτη
κι ακολουθεί την αντανάκλαση ‘η το σώμα (το ίδιο κάνει)
του ομοίου του.
Είμαι,σιωπηλοί μου φίλοι,αυτός που ξέρει
πως άλλη τιμωρία απο τη λησμονιά δεν υπάρχει
ουτε κι άλλη συγγνώμη.Κάποιος θεός έδωσε
στο ανθρώπινο μίσος τούτη την παράξενη δικλείδα.
Είμαι κείνος που,μ΄ολες τις φοβερές παραπλανήσεις του,
ποτέ δεν μπόρεσε ν΄αποκρυπτογραφήσει τον απλό και μαζί πολλαπλό
αδιάβατο λαβύρινθο του χρόνου,
που ανήκει ταυτόχρονα σε έναν και σε όλους.
Είμαι κάποιος που δεν είναι κανένας ,εκείνος που στον πόλεμο
δεν έπιασε σπαθί.

Είμαι αντίλαλος,λήθη,τίποτα.

‘Εκλεψε την παράσταση το «Nymphomaniac»

Το Nymphomaniac του Λαρς Φον Τρίερ  αφηγείται τις σεξουαλικές περιπέτειες μιας νυμφομανούς από νεαρή ηλικία μέχρι την ηλικία των 50 ετών.

Πρόκειται για μία ακόμα πρόκληση του Δανού σκηνοθέτη ή για αριστούργημα; Συνέχεια

Tο φυλαχτό του χρόνου – Γιώργος Ποταμίτης

 

Κάποτε ονειρευόμασταν να έχουν οι στιγμές φτερά
τώρα τις χτυπάμε συγκαταβατικά στην πλάτη
πηγαίνοντας από τη μια στην άλλη με τα χέρια ματωμένα.

Ξ η μ ε ρ ώ νε ι – Τάκης Τσαντήλας

Πέρα απ’ τα νέφη, η διαυγής λάμψη των άστρων
Η μελωδία των ανομολόγητων πόθων
Η αγρυπνία των απογυμνωμένων ονείρων
Η ποίηση των αισθήσεων
____ Νιώσε το φως που ροδίζει τις στράτες της γης
Ξ η μ ε ρ ώ νε ι ____

Υπάρχω, μ’ ακούς; – Άγγελος Πετρουλάκης

Υπάρχω, μ’ ακούς;
Υπάρχουν τα δάκρυα.
Υπάρχουν οι πέτρες.
Υπάρχουν οι φυγές
και τα τείχη τα κυκλώπεια…

Κάποτε,
όταν οι γλάροι θ’ αποκτήσουν μενεξεδιά φτερά
και τα κύματα τη λαλιά του ανέμου,
θα ξαναθυμηθείς το παραμύθι του καπετάνιου
που γύρευε στις τρικυμίες τα θεριά της θάλασσας.
Τότε, πίσω από κλειστά παράθυρα,
θα ψάχνεις ήχους γνώριμων βημάτων
και θ’ αφουγκράζεσαι το θρόισμα της ερημιάς
στα βλέφαρα της νύχτας.

Υπάρχω, μ’ ακούς;

Οδοιπορικό στα ελληνικά παραμύθια με το νέο ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ

Απόσπασμα 14 λεπτών από το ντοκιμαντέρ «Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί». Πρόκειται για το νέο ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ, σε παραγωγή της e-trikala υπό την αιγίδα του Δήμου Τρικκαίων.

Ένα ντοκιμαντέρ που μας ταξιδεύει στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών. Γιαγιάδες και παππούδες, λαϊκοί παραμυθάδες από τα Συνέχεια

“Be Strong” – «Οι Άγγελοι & οι Δαίμονες του Καρκίνου»

55294

Η MKO ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ- “Be Strong”, οργάνωση ψυχοκοινωνικής υποστήριξης ανθρώπων που εμπλέκονται με τον καρκίνο και το Πρότυπο Πολυϊατρείο Προληπτικής Ιατρικής ΟΡΘΟΒΙΟΤΙΚΗ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του καρκίνου, ενώνουν τα χέρια και οργανώνουν εκδηλωση με τίτλο «Οι Άγγελοι & οι Δαίμονες του Καρκίνου» την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014 και ώρα 18:00, στο Αμφιθέατρο του Ραδιοφωνικού Σταθμού ΑΘΗΝΑ 9,84 στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι.

Συνέχεια

The Swingle Singers

Y Π Ε Ρ Ο Χ Ο    !!!!!!!!!!!!!

«Η απλότητα του τρόμου» – Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου

1601164_1442545865978421_566546002_n

Είναι απλό: Δεν σε πεθαίνει ο τρόμος.

Ο τρόμος μόνο σε ξεγεννάει.
Βγάζει το φίδι απ’ την κοιλιά σου.
Ο μαιευτήρας σού χαμογελά,
Που ζεις μια τέτοια αιθέρια νύχτα

Είναι απλό: Ο τρόμος δεν σε ταπεινώνει.
Σε αίρει στο ύψος των περιστάσεων.
Απλώς πατάς πάνω στον εαυτό σου.

Ο τρόμος δεν επείγεται. Σε περιμένει.

Μπορείς, σκεπτόμενος, να διαφύγεις.
Απλώς δεν μπορείς να σκεφτείς.

Στον τρόμο ένα κι ένα κάνουν δύο.

Απλώς δεν βρίσκεις το πρώτο και το δεύτερο:

Τη στιγμή αυτή ο ένας σε ψάχνει
Κι ο δεύτερος του φανερώνει τη θέση σου.
Ο τρόμος προνοεί. Είναι ψύχραιμος.

Εξάλλου ξέρετε κι οι δυο τι θα αξιώσει.
Πίνει ακόμη μια γουλιά απ’ τον καφέ του
Κι απλώς σηκώνει τα μάτια του πάνω σου.

Είναι απλό: Η φωνή του αέρα,
Οι ψίθυροι οι σοφοί των ερειπίων,
Το κουρέλι από την υγρασία που απομένει
Σε κάποια σκιερή γωνιά του πυρετού,
Όλα γλιστράνε μέσα στο φρεάτιο.

Ο ήλιος βάζει το δάχτυλό του στο τζάμι
Και κάνεις τη βουτιά. Αυτό ήταν. Θα δεις τώρα
Σε όλη την απλότητά του τον τρόμο.

Κατερίνα Γώγου – Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών (1988)

s…..27

Έπρεπε
αν ήθελα ακόμα να σωθώ
αν ήθελα ακόμα να ζήσω
να βρω έναν τρόπο να μοιάζω μ’ αυτούς
ή κάτι τέλος πάντων
να τους εξευμενίσω

Συνέχεια

World Cancer Day 2014

myths

Η Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης κατά του Καρκίνου (UICC), που εκπροσωπεί 280 οργανώσεις σε 90 χώρες του κόσμου. Η εκστρατεία ενημέρωσης κάθε χρόνο στις 4 Φεβρουαρίου δίνει έμφαση στην πρόληψη και στη διαπίστωση ότι το 43% των καρκίνων μπορούν να αποφευχθούν με τις εξής προϋποθέσεις: Συνέχεια

Αφιέρωμα στον Γάλλο αρχιτέκτονα Étienne-Louis Boullée

«Με μία λέξη, ο διαβήτης της λογικής δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπει το πνεύμα της αρχιτεκτονικής που πάντα θα πρέπει να ακολουθεί το εξής ωραίο αξίωμα : «τίποτα δεν είναι όμορφο αν δεν είναι και φρόνιμο».

(Boullée, Αρχιτεκτονική, Δοκίμια για την Τέχνη).

Πηγή: www.lifo.gr

Ευχαριστώ…. Γ.ΡΙΤΣΟΣ

1549578_255866584582235_195847923_n

Καλημέριζες τα τριαντάφυλλα και τα πουλιά…
Άνοιγαν τότε μικρά παράθυρα που σκύβαν στα περβάζια οι μαργαρίτες να χαιρετήσουν την αυγή που πέρναγε στο δρόμο χωρίς φορτίο σκιάς και θύμησης…

Αργότερα έμαθες να χαιρετάς μονάχα τους ανθρώπους, κι έλεγες μόνο στα λουλούδια «ευχαριστώ» κάθε φορά που δεν σ’ άκουγε κανένας…
Ύστερα βιάστηκες πολύ να μεγαλώσεις, για να πάψεις να λες «ευχαριστώ»…

Τώρα ζητάς να ξαναπείς με τα ίδια χείλη εκείνο το ίδιο «ευχαριστώ» που τόσα χρόνια ζήταγες να ξεχάσεις…..!!

Το Σύμπαν – Κωνσταντίνος Κόλιος

Michael Parkes(Night flight)

Το σύμπαν βρίσκεται μέσα σε όλες τις υποθέσεις
άλλοτε ως ρυθμιστής, άλλοτε ως θεατής
κι άλλοτε ως πληγέντας.
Κάθε φορά που μία γυναίκα τινάζει τα μαλλιά της
εκείνο αναστατώνεται απ’ τον κυματισμό τους

Κάθε φορά που μία μικρή φλέβα χτυπάει στον λαιμό της

το σύμπαν αναμεταδίδει τους παλμούς

σε όλους τους υποψήφιους εραστές όλων των κόσμων

κι όλων των εποχών.

Κάθε φορά που το σώμα μίας γυναίκας έρωτα ζητά

κι εκείνη το σταματά

το σύμπαν διστάζει τόσο, που σχεδόν ο χρόνος παύει να κυλά.

Κάθε φορά που μία γυναίκα έναν άντρα στο στόμα φιλά

στο σύμπαν ξενυχτούν χαρούμενα όλα τα πουλιά.

Κάθε φορά που ένα παιδί χαμογελά πλαταίνει
και κάθε φορά που στη λύπη βυθίζεται
εκείνο βαθαίνει και διεισδύει στα άδυτα του παιδιού
τα μυστικά του να φανερώσει μία μέρα στο φως
μέσα από κείνο.

Όταν κάποιος φωνάζει το σύμπαν θυμώνει
κι όταν κάποιος λέει ψέματα εκείνο
κρύβει στα χέρια του με ντροπή το πρόσωπό του προσωρινά
μα όταν κάποιος που λέει ψέματα
τα πιστεύει και μοιάζουν αληθινά
το σύμπαν δεν καταλαβαίνει τη διαφορά.

Κάθε φορά που ένα μικρό πουλί
χτυπάει με το ράμφος του
τα νερά μιας γαληνεμένης λίμνης…
εκείνη η ταραχή που φτάνει στην επιφάνεια
οι μικροί κύκλοι ενός πυρήνα

που διαρκώς μεγαλώνουν σε ακτίνα
είναι η κωδικός ταυτότητας ενός ποιήματος.

In memoriam – 1982 – Σταύρος Παπασταύρου

1526596_10152129601607287_841626225_n

…..Σκελετωμένα όνειρα στο βάλτο

σβησμένα αχνάρια, πύρινη βροχή
στο δείπνο περισσέψανε τα πιάτα
σκουριάζουν οι καρέκλες στην αυλή

Πόσα πουλιά να χάθηκαν απόψε
πόσα ξεχάσαν που είν’ η ανατολή
πόσα καήκαν παίζοντας στον ήλιο
πόσα ξενύχτησαν πάνω στο σκαλί

Τερατόμορφη υδρορροή ή gargouille

Τα συμπαθέστατα τερατάκια που στολίζουν τους γαλλικούς καθεδρικούς ναούς. Στα γαλλικά τα λένε gargouille κι εγώ τα έλεγα “τα γκαργκούγια”. Ήρθαν πρόσφατα στην επικαιρότητα επειδή, λέει, στον καθεδρικό της Λιόν ένας πετροπελεκητής έφτιαξε ένα τέτοιο… γκαργκούγι με τη φάτσα του μουσουλμάνου κολλητού του -και κάποιοι το θεώρησαν ιεροσυλία ίσως διότι το τέρας έπρεπε να είναι χριστιανικό. Συνέχεια

ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ – ΜΑΡΚΟΣ ΣΑΡΙΜΑΝΩΛΗΣ

soldier

…να βάψουμε το κόκκινο στους τοίχους με λευκό,
να σβήσουμε κάθε ανάμνηση του πολέμου
απο τα μάτια των παιδιών,
με το σεντόνι που σε φάσκιωνα ειρήνη να τυλίξεις,
και τα μάτια σου στην άκρη τους δεμένη
να μην κρατάνε μια σταγόνα παράπονου
…..
να βλέπουνε τον κόσμο φωτεινό,
να χαίρουνται τα χρώματα απόψε και αύριο και πάντα!
γιατί είναι μάτια μικρού παιδιού
μάτια μικρού παιδιού…
……
είμαστε όλοι παιδιά του Ήλιου
και μιαν ημέρα οι νεκροί θα μας τιμήσουν,
στην άκρη κάποιου μύθου
ένα στιχάκι θα γράψουν και για εμάς
ο Όμηρος ίσως ή κάποιος μικρός Θεός,
…..
στην προβλήτα της Ιστορίας
θα δέσουμε και εμείς,
ας είναι να γίνει με ειρήνη…

 

 

(απόσπασμα απο το ποίημα ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ, ειδικά αφιερωμένο στην ανθρωπιστική οργάνωση “ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ”, η οποία είναι και επίσημος χορηγός μου)

 

http://moggolospolemistisvalkaniosagrotisoklonos.wordpress.com

Μονόλογος – Δημήτρης Παναγόπουλος

Μη ζητάς λοιπόν να γυρίσω πίσω,
μη ρωτάς αν βρίσκονται τα πόδια μου στη γη.
Πάει καιρός που έπαψα εγώ να τα ρυθμίζω.
τώρα η πορεία χαράχτηκε, δεν έχει επιστροφή….

Η προσευχή του μικρού Νέγρου – Guy Tirolien

46786_630536130316264_397023706_n

Κύριε είμαι πολύ κουρασμένος
βαδίζω από το λάλημα του πετεινού – το ξέρεις-
κι ο λόφος που οδηγεί προς το σχολείο τους είναι πολύ ψηλός
κύριε δεν θέλω να πάω άλλο στο σχολείο τους.
Κάνε ότι μπορείς να μην πατήσω πια εκεί
θέλω να πέρνω από πίσω τον πατέρα στους δροσερούς χειμάρους
όταν η νύχτα πλέει ακόμα μες στο μυστήριο του δάσους
όπου γλιστρούν τα πνεύματα απ’ την αυγή κυνηγημένα.
Άσε με κύριε να διασχίζω ξυπόλυτος τα κόκκινα χωράφια…
Άσε το μεσημέρι να κοιμάμαι στων καρυδόδενδρων τις ρίζες
και να ξυπνάω όταν στο βάθος πέρα
στριγκλίζει των λευκών η σειρήνα και το εργοστάσιο
καθώς καράβι αραγμένο σ’ ωκεανό ζαχαροκάλαμου
ξερνά μες στις πεδιάδες το νέγρικο πλήρωμά του
Θεέ μου, δεν θέλω πια να πάω στο σχολείο τους
κάνε κάτι να μην πατήσω πια εκεί
Άστους να λένε πως ο κάθε μικρός νέγρος θα πρέπει να πηγαίνει
να γίνεται ίδιος μ’ αυτούς τους κύριους της πόλης
μ’ αυτούς τους καθώς πρέπει κύριους της πόλης
Εγώ δεν θέλω κύριε να μοιάσω σαν κι αυτούς…
Θέλω ν’ ακούω αυτά που λέει μεσ’ την νύχτα
Θαμπή φωνή ενός γέρου που διηγείται παλιές ιστορίες
γι τον φτωχούλη το λαγό και για τον ζάμπα
γι’ αυτά και για άλλα ακόμη που δεν γράφουν τα βιβλία.
Οι νέγροι θεέ μου -ξέρεις- δούλεψαν πολύ
για να πρέπει τώρα να μάθουν περισσότερα από βιβλία
που λεν για πράγματα άσχετα με την εδώ ζωή μας.
Κι είναι στ’ αλήθεια θέ μου το σχολείο τους πληκτικό
Μια σκέτη πλήξη, όπως
αυτοί οι κύριοι της καθώς πρέπει
που δεν γνωρίζουν να χορεύουν κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι
που δεν γνωρίζουν να βαδίζουν πάνω στην πέτσα των ποδιών τους
που δεν γνωρίζουν να διηγούνται παραμύθια στα νυχτέρια
Κύριε, δεν θέλω πια να πάω στο σχολείο τους
(, μτφ. Θ. Τασούλης)