• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 793,317 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ………για χάρη σου…….. Λακεδαίμων Αππελαίος

Κάποτε σε αυτή τη Χώρα μεγαλουργούσαν οι φτωχοί γιατί όσα θα έχαναν ήταν ανεκτίμητα….

Σκεφτείτε πως ήμασταν πάμπλουτοι……..είχαμε τον ήλιο μας ,λαμπρό να μας κοιτά πάντα….τη Θάλασσα που μας έψηνε δέρμα,νου,καρδιά και τη ματιά μαζί…..

Την λευτεριά να καθόμαστε στα βράχια και να γελάμε,να κλαίμε,να σιωπούμε……..

Το κυριακάτικο τραπέζι…..τις μυρωδιές και τα χαμόγελα………

Τις γιορτές μας…….τη ρετσίνα να ρέει σα χρυσό ρέμα σε λαρύγγια ζωντανά……………..

Κι ύστερα φτωχύναμε………χάσαμε το τραγούδι μας,το γέλιο μας,τη ζωντάνια στα μάτια μας…………

Τρέχαμε να προλάβουμε να χορτάσουμε τις τσέπες μας και πείνασε ο νους και η ψυχή μας…………..

Ποιος άμοιρε σε έχρισε “ευρωπαίο”;…..Εσένα τον Ελληνα.το Ζορμπά,το λεύτερο αγρίμι;

Πως τόλμησες να απαρνηθείς το γέλιο σου,τον ήλιο σου,τη θάλασσα για να φορέσεις ξενικό μανδύα;

Σταμάτησες να χαιδεύεις τα κύματα,το χώμα κι άρχισες να σφίγγεις δέρμα βρωμικο και χρυσό που γυάλιζε προδοσία και αμάθεια και λησμονιά……..

Και τώρα γιατί φοβάσαι;

Ξέχασες τη μυρωδιά του χώματος;….την αίσθηση του αλατιού στο δέρμα;….Ξέχασες πως είναι να χαμογελάς;;;

ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ,ΓΛΕΝΤΗΣΕ ΞΑΝΑ ΤΗ ΓΗ,ΚΑΝΕ ΕΡΩΤΑ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ…….ΕΙΣΑΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ ΠΙΑ!!

ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΕΝΑ ΜΑΤΣΟ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ……ΣΑΠΙΣΑΝ!….ΚΑΙ ΜΑΖΙ Μ ΑΥΤΑ ΣΑΠΙΣΑΝ ΚΙ ΟΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΤΟΥΣ!

ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΠΙΛΑ ΤΟΥΣ!….ΚΑΙ ΜΑΘΕ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑ ΠΩ Σ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΖΕΙ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ!

Ανταλλαγή καλή……τα αρώματά σας με το γιασεμι……τ αυτοκινητα σας με μια μικρη ξύλινη βαρκούλα…..τα χρήματα σας με τον ήλιο και τη θάλασσα στα μάτια μας……ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΑΣ…ΜΕ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΜΑΣ!!!

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ………για χάρη σου……..

Λακεδαίμων Αππελαίος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: