• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 807,185 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Κυρά-Φροσύνη, ο θρύλος των Ιωαννίνων

1525698_258495000981082_947806574_n

«Τ’ ακούσατε τι γίνηκε ‘ς τα Γιάννενα, τη λίμνη,
που πνίξανε τοις δεκαφτά με την κυρά Φροσύνη;
Αχ, Φροσύνη παινεμένη, τι κακό ‘παθες, καϊμένη!

Άλλη καμιά δεν τό ‘βαλε το λιαχουρί φουστάνι,
πρώτ’ η Φροσύνη τό ‘βαλε και βγήκε ‘ς το σιργιάνι

Αχ, Φροσύνη παινεμένη, και ‘ς τον κόσμο ξακουσμένη!
Δε σ’ τό ‘λεγα, Φροσύνη μου, κρύψε το δαχτυλίδι,
γιατί αν το μάθη ο Αλήπασας θε να σε φάη το φίδι;»..

Ίντριγκες, έρωτες, φόνοι πλέκουν τον ιστό της ιστορίας στα Ιωάννινα ακροβατώντας ανάμεσα στο θρύλο και την πραγματικότητα.

Οι γυναίκες υπήρξαν ξεχωριστό κεφάλαιο στη ζωή του Αλή πασά… Πολλές πέρασαν, ωστόσο δύο άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους· η Βασιλική Κονταξή και η Κυρα-Φροσύνη. Ο Αλή πασας έτρεφε ιδιαίτερη αδυναμία για την κυρα-Βασιλική που βρισκόταν στο χαρέμι του από τα δεκατρία της. Εκείνη βέβαια παρέμεινε πιστή στη χώρα και τη θρησκεία της και ασκώντας επιρροή στις αποφάσεις του Αλή, κατόρθωσε να γλιτώσει πολλούς Έλληνες από την οργή του.

Όσο για τη δεύτερη; Εκείνη ζει μέσα από τους μύθους που πλαισιώνουν το όνομά της… Σύμφωνα με την προφορική παράδοση αλλά και μαρτυρίες των περιηγητών, η Φροσύνη ήταν «κοπέλα από σπίτι». Ανιψιά του δεσπότη Γαβριήλ και παντρεμένη με έμπορο, δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τη ζωή που άρμοζε σε μια γυναίκα εκείνης της εποχής… Ατίθαση, φιλελεύθερη, έξυπνη και πνευματώδης, βρισκόταν πάντοτε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Όταν ο σύζυγός της μετακόμισε μόνιμα στη Βενετία, εμφανίστηκε ο Μουχτάρ, γιος του Αλή πασά.

Την ερωτεύτηκε και την διεκδίκησε παρά το γεγονός πως ήταν ήδη παντρεμένος. Μετά από δικές του απειλές αλλά και προτροπές από την οικογένειά της, η Φροσύνη σύναψε μαζί του ερωτικό δεσμό. Αυτό έμελλε να είναι και η αρχή του τέλους για την όμορφη κυρά. Όταν η γυναίκα του Μουχτάρ ανακάλυψε την παράνομη σχέση, ζήτησε «δικαιοσύνη» από τον αγαπημένο πεθερό της, Αλή πασά.

Εκείνος, μην μπορώντας να της χαλάσει χατίρι, της υποσχέθηκε πως το «πρόβλημα» θα λυνόταν γρήγορα. Έτσι και έγινε. Το ίδιο βράδυ, εισέβαλε ο ίδιος στο σπίτι της Φροσύνης και την συνέλαβε με τη βία επιτρέποντάς της να πάρει μαζί μονάχα τη βάγια της.

Ταυτόχρονα, 15 ακόμη γυναίκες «κακής φήμης» συνελήφθησαν από τους άντρες του πασά και φυλακίστηκαν στα μπουντρούμια μιας εκκλησίας στις όχθες της λίμνης Παμβώτιδας. Λένε πως ο Αλή, βασανισμένος από τύψεις, δεν είχε σκοπό να τις σκοτώσει και γι’ αυτό περίμενε κάποιο σχετικό διάβημα των προεστών που θα τους χάριζε τη ζωή.

Όμως τίποτα. Τρεις μέρες πέρασαν και δεν υπήρξε κανένα σημάδι σωτηρίας. Τελικά ο Αλή πασάς πήρε τη δύσκολη απόφαση να τις σκοτώσει. Ο θάνατος των γυναικών ήταν τραγικός. Όταν νύχτωσε, τις έκλεισε σε σακιά, τις έβαλε σε μια βάρκα και τις έπνιξε στη λίμνη Παμβώτιδα.

Εκ των υστέρων ο Αλή παραδέχτηκε το λάθος του, όμως ήταν πια αργά. Χαρακτηριστικό είναι πως για να εξιλεωθεί, ζήτησε να ρίξουν στη λίμνη «χίλια καντάρια ζάχαρη για να γλυκάνει το νερό να πιει η Κυρα-Φροσύνη».

Τα λόγια του αυτά δείχνουν μια πιο ευαίσθητη πλευρά του Αλή πασά, ενώ εν μέρει, τεκμηριώνουν την παράδοση που θέλει τον Αλή τρελά ερωτευμένο με τη Φροσύνη, να την σκοτώνει, επειδή εκείνη δεν ανταποκρίθηκε στο πάθος του.

Όπου και αν βρίσκεται η αλήθεια, το μόνο βέβαιο είναι πως, ακόμη και στους πιο σκληρούς ανθρώπους, ο έρωτας μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτονται και ενεργούν…

http://www.travelstyle.gr/portal/gr/destination_articles.php?dest_id=1229&id=532

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: