• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 807,186 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

ΟΜΟΡΦΙΕΣ & ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ / HARDSHIPS & BEAUTIES


Ο αγρότης «φιλόσοφος» Δημήτρης Τσίγκανος ή Μίτσιγκαν, από τα Φιλιατρά, έριξε ένα τελάρο με μαρούλια άισμπεργκ στην καρότσα του αγροτικού του, κάθεται πίσω από το τιμόνι, κλείνει την πόρτα, βάζει μπροστά τη μηχανή και το ντοκιμαντέρ δρόμου «Ομορφιές και δυσκολίες», με συνεπιβάτες- συνοδοιπόρους τον σκηνοθέτη Κίμωνα Τσακίρη και τον εικονολήπτη Βαγγέλη Κουλίνο ξεκινά.

Το ντοκιμαντέρ αποτελεί τη ραχολοκαλια ολοήμερου- σημερινού- αφιερώματος του γαλλογερμανικού καναλιού ARTE για τις αχτίδες αισιοδοξίας στην Ελλάδα της κρίσης. Με διαφορά μερικών ωρών προβλήθηκε στο πλαίσιο του φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου στο Λος Άντζελες. Η πρόταση του καναλιού, με παραλήπτη τον δημιουργό των ντοκιμαντέρ «Sugartown», Κίμωνα Τσακίρη ήταν σαφής.

Πεδίο δράσης του και πάλι η Μεσσηνιακή γή. Η Άγρια Δύση της Ελλάδας με πρωταγωνιστή έναν σύγχρονο κάουμποϊ- επιτυχημένο επιχειρηματία.

«Η Μεσσηνία είναι η Άγρια Δύση της χώρας διότι οι άνθρωποι ζούν σαν τα αγρίμια, ιδιώς εκείνοι που έχουν ακόμη όνειρα», εμφανίζεται ο Δημήτρης Τσίγκανος ή Μίτσιγκαν να λέει στον σκηνοθέτη την ώρα που οδηγεί.

Για τον Τσακίρη η ζωή «βρίσκεται εκεί έξω, όχι στις πόλεις». Επέλεξε τη Μεσσηνία διότι την γνωρίζει αρκετά από τα γυρίσματα που είχε κάνει για τα δύο ντοκιμαντερ με επίκεντρο τους γαμπρούς και τις νύφες της Ζαχάρως αλλά και επειδή «η Μεσσηνία έχει το μύθο του Ουέστ και τη δυναμική της ανάπτυξης».

Κατέβηκε, λοιπόν, ο Τσακίρης έχοντας κατά νου να μιλήσει με αγρότες, επιχειρηματίες, μεγάλους και μικρούς, που δραστηριοποιούνται στον αγροτικό τομέα ώστε από τα λεγόμενα τους να σχηματιζόταν μια θετική εικόνα για την Ελλάδα και τους ανθρώπους της.

Κι έπεσε πάνω στο Μίτσιγκαν ο οποίος συγκέντρωνε όλα όσα είχε κατά νού ο σκηνοθέτης. Με σπουδές σκηνοθεσίας κινηματογράφου στην Αθήνα, ο Δημήτρης Τσίγκανος, επέστρεψε στα Φιλιατρά και την οικογενειακή επιχείρηση- καλλιέργειες καρπουζιών και μαρουλιών- για χάρη της μητέρας του.
Την ανέλαβε και της έδωσε νέα πνοή καλλιεργώντας τα ζαρζαβατικά πάνω σε μαύρο νάϊλον διότι έτσι δεν απαιτούνται φυτοφάρμακα, εξηγεί ο ίδιος.

Μετέτρεψε και έναν παλιό στάβλο της οικογενειακής φάρμας «Ομορφιές και δυσκολίες», σε χώρο ψυχαγωγίας με μπιλιάρδο, φλιπερ, μπαρ, ενώ τα καλοκαίρια οργανώνει δωρεάν κινηματογραφικές προβολές.

Ένας παγετός όμως καταστρέφει τη σοδιά και την ίδια χρονική στιγμή χάνει και την μητέρα του.
Δυό «χαστούκια» είναι πολλά γι’ αυτό και αποφασίζει οδοιπορικό στη Μεσσηνία για να συναντήσει παλιούς γνωστούς και νέους φίλους ώστε να βρει το κουράγιο για καινούργια αρχή.
Στο αγροτικό του μπαίνει ο σκηνοθέτης και ο εικονολήπτης και χωρίς σενάριο και σκαλέτα αρχίζουν να κινηματογραφούν «πρίμα βίστα».

Κουβέντες με οικονομικούς μετανάστες, με παραγωγούς, με καλλιεργητές, και προτάσεις για ανταλλακτική οικονομία, για συμπράξεις για καλύτερη διαχείριση αγροτικών προϊόντων συνθέτουν μια εικόνα εξωστρέφειας στο ντοκιμαντέρ.

Το οδοιπορικό στην άγρια δύση για την άγρια κρίση με το Δημήτρη Τσίγκανο διήρκεσε δέκα ημέρες (και νύχτες) το χειμώνα του 2011 και αποτυπώνει στα 57 λεπτά του την οπτική- κατ’ αρχήν- του πρωταγωνιστή στα πράγματα όχι με ανασκευή όσων στραβών έγιναν στο παρελθόν αλλά με κοινό μέτωπο ανασυγκρότηση για πρόοδο επειδή ο (συγκεκριμένος) τόπος έχει δυνατότητες.

«Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν δέκα τέτοια ντοκιμαντέρ, αντί να γυρίζονται διαφημιστικά σποτάκια για τα νησιά και το πόσο όμορφη είναι η χώρα μας» υποστηρίζει ο Κιμων Τσακίρης, με αφορμή το «Ομορφιές και δυσκολίες» και το 24ωρο αφιέρωμα του ARTE.

«Όλοι στο εξωτερικό αντιλαμβάνονται πως ότι βλέπουν στα ειδησεογραφικά δελτία δεν είναι η πραγματική εικόνα για την Ελλάδα. Αφήνοντας τους ανθρώπους να μιλήσουν αναδύεται μια άλλη εικονα, αισιόδοξη. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να επικοινωνήσεις με τον κόσμο».

http://news4all.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: