• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 817,028 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Το χέρι του Γκουίντο ξαναζωντανεύει

guidoneanhandΈνα μεσαιωνικό σύστημα εκμάθησης μουσικής ανάγνωσης αναβιώνει σχεδόν χίλια χρόνια μετά από την γέννηση του.

Το λεγόμενο prima vista (ή sight reading), δηλαδή η ανάγνωση και εκτέλεση ενός κομματιού γραμμένης μουσικής που ο εκτελεστής δεν έχει ξαναδεί ξαναδεί και συνεπώς ούτε μελετήσει, δεν είναι εύκολο πράγμα. Όταν δε πρόκειται για τραγούδι, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο, καθώς ο τραγουδιστής χρειάζεται να έχει απόλυτο έλεγχο της φωνής του για να το καταφέρει.

Σήμερα, η πιο δημοφιλής μέθοδος εκμάθησης τέτοιας μουσικής ανάγνωσης είναι η μέθοδος σολφέζ, όπου οι νότες μιας κλίμακας αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες συλλαβές (το γνωστό μας ντο, ρε, μι, φα, σολ, λα, σι). Για τον μεσαιωνικό τραγουδιστή όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά – η μουσική σημειογραφία ήταν ιδιαίτερα φτωχή και έδειχνε μόνο αν μια νότα είναι σχετικά ψηλή ή χαμηλή. Τίποτε άλλο.

Και μετά ήρθε ο Γκουίντο Ντ’Αρέτσο

Στις αρχές του 1000μ.Χ., ένας Βενεδικτίνος μοναχός  και θεωρητικός μουσικής με το όνομα Γκουίντο (από την πόλη Αρέτσο της Ιταλίας, εξού και το επώνυμο) εφηύρε δυο πράγματα που άλλαξαν για πάντα τη ζωή των μουσικών του δυτικού κόσμου: το πεντάγραμμο και το «χέρι του Γκουίντο».

Ο Γκουίντο είχε προσέξει ότι οι ψάλτες δυσκολεύονταν πολύ να θυμούνται απέξω τους διάφορους ύμνους του Γρηγοριανού μέλους  που έπρεπε να τραγουδήσουν στα μοναστήρια. Για να τους βοηθήσει να τα απομνημονεύουν, πήρε την πρώτη συλλαβή από κάθε ημιστίχιο του ύμνου Ut Queant Laxis (Ύμνος στον Ιωάννη τον Βαπτιστή),ο οποίος ήταν ήδη οικείος στους περισσότερους ψάλτες, και δημιούργησε μια κλίμακα με έξι νότες:

Το χέρι του Γκουίντο ήταν ένας χάρτης με νότες, όπου η κάθε νότα ήταν συνδεδεμένη με μια συγκεκριμένη άρθρωση
Το χέρι του Γκουίντο ήταν ένας χάρτης με νότες, όπου η κάθε νότα ήταν συνδεδεμένη με μια συγκεκριμένη άρθρωση

Ut queant laxis – ut
   resonare fibris, –
re
Mira gestorum –
mi
   famuli tuorum, –
fa
Solve polluti –
sol
   labii reatum, –
la

Αργότερα προστέθηκε και το si (Sancte Iohannes) σαν έβδομη νότα, και το το ut αντικαταστήθηκε με το do, επειδή είναι μια συλλαβή που είναι πιο εύκολο να τραγουδηθεί.

Το «χέρι του Γκουίντο», λοιπόν, ήταν στην ουσία ένα μνημονικό σύστημα για να μαθαίνουν οι τραγουδιστές ανάγνωση μουσικής, όπου τα ονόματα των φθόγγων ήταν χαρτογραφημένα στα δάχτυλα και την παλάμη του χεριού.

Το χέρι αναβιώνει στον 21ο αιώνα

Παρόλο που το «χέρι του Γκουίντο» είχε σταματήσει να χρησιμοποιείται σαν μέθοδος για αρκετούς αιώνες, τον τελευταίο καιρό φαίνεται να αρχίζει πάλι να απασχολεί τον ακαδημαϊκό κόσμο της μουσικής.

Ο Jesse Rodin, καθηγητής μουσικής στο πανεπιστήμιο Stanford, θεωρεί ότι αυτό το απαρχαιομένο εργαλείο εκμάθησης έχει να προσφέρει ένα σημαντικό πράγμα που συχνά ξεχνάμε σε αυτή την εποχή της άμεσης πρόσβασης στην οποιαδήποτε πληροφορία – την απομνημόνευση.

Πιστεύει ότι μελετώντας κανείς αυτή τη μέθοδο μπορεί να μάθει πολλά για τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων που έζησαν σε εκείνη την τόσο σημαντική για τη μουσική εποχή. «Το ‘χέρι του Γκουίντο’ είναι ο πρόγονος του σύγχρονου συστήματος μουσικής θεωρίας,» εξηγεί σε δελτίο τύπου του Stanford. «Η Μελωδία της Ευτυχίας, ας πούμε, δεν θα είχε υπάρξει ποτέ χωρίς αυτό το ‘χέρι’. Αντί για ut, re, mi, τώρα λέμε do, re, mi, αλλά κατά τα άλλα τα δυο συστήματα είναι σχεδόν ίδια!»

Με τη βοήθεια των μαθητών του, ο Rodin έδειξε πως λειτουργεί η μέθοδος του χεριού στην πράξη, τραγουδώντας ένα κομμάτι από τα τέλη του 15ου αιώνα.

http://www.pathfinder.gr/stories/3533823/%CF%84%CE%BF-%CF%87%CE%B5%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%BF-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%85%CE%B5%CE%B9/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: