• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 801,573 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Οι Μποέμ του Πουτσίνι

Η γαλλική λέξη μποέμ [boheme] είναι καταγωγική: σημαίνει αυτός που προέρχεται από τη Βοημία.  Με τον καιρό όμως ταυτίστηκε με τους τσιγγάνους της Βοημίας, καταλήγοντας έτσι συνώνυμο αυτού που κάνει μια ανέμελη ζωή.

.

Puccini-La-Boheme-PostersΗ  ομώνυμη όπερα του Πουτσίνι αναφέρεται σε μια παρέα τέτοιων νέων ανθρώπων. Το έργο ξεκινά διαδραματιζόμενο σε μια σοφίτα με έναν έρωτα και τελειώνει στην ίδια αυτή φτωχική σοφίτα με ένα θάνατο. Στο μεσοδιάστημα η δράση θα βγει έξω στους δρόμους, όμως οι τέσσερις τοίχοι θα συνεχίσουν να αποτελούν το μόνο σταθερό σκηνικό πλαίσιο του έργου. Ο θάνατος που σφραγίζει το έργο θα υπογραμμίζει (ανάλογα με τις «αναγνώσεις» που του έχουν γίνει) είτε το αδιέξοδο της σοβαροφανούς, βλοσυρής, στερημένης ζωής που είναι στον αντιποδα της μποεμικης στάσης είτε θα  τονίζει πώς ακόμα και στην πιο ανέφελη πρόθεση ενυπάρχει η ματαίωση της.

Το έργο δεν χαρακτηρίζεται ούτε από έντονη δράση [Τόσκα] ούτε από εξωτικά στοιχεία πολιτισμού σαν και αυτά που έχει δώσει ο Πουτσίνι σε άλλα έργα του [π.χ. Μαντάμ Μπάτερφλάι]. Συγκινεί ωστόσο γιατί δυο πλάσματα, ο ποιητής Ροντόλφο και η άρρωστη ράφτρα Μιμή θα σμίξουν, θα χωρίσουν, θα ξανασμίξουν και θα ξαναχωρίσουν, οριστικά πια με το θάνατο της Μιμής,  για λόγους τόσο  εξωγενείς (αρρώστια, θανατος) όσο και καθαρά δικούς τους (ο χαρακτήρας του Ροντόλφο), παραμένοντας εν τελει δυο άνθρωποι αδύναμοι και νικημενοι.

Όπως έχουμε ξαναπει εκείνη την περίοδο στην Ιταλία επιδρά το ρευμα του Βερισμού, κι ο Πουτσίνι μολονότι δεν θεωρείται καθαρόαιμος εκπρόσωπος του, έχει επηρεαστεί σοβαρά, αφου η πρόθεση του είναι να εντάσσει στα έργα του την απλή ζωή των καθημερινών ανθρώπων. Kι αυτό κάνει και στους Μποέμ.

la_bohemeΠριν σας αραδιάσω εν συντομία την πλοκή του έργου ας επισημάνω πως οι Μποέμ έγιναν αιτία να τσακωθούν οι δυο πρώην φίλοι και συνθέτες Πουτσίνι και Λεονκαβάλλο. Κι αυτό γιατί και οι δυο τους είχαν γράψει την ίδια περίπου περίοδο ένα έργο που στηριζόταν στο μυθιστόρημα του Ανρί Μυρζέ, «Σκηνές από τη ζωή των Μποέμ». Λέγεται μάλιστα πως πρώτος ο Λεονκαβάλλο είχε θέσει υπόψη τού Πουτσίνι ένα λιμπρέτο πάνω στο έργο του Μυρζέ, και κατηγορούσε έτσι τον παλιό του φίλο για κλέφτη. Τελικά τα εργα και των δύο είδαν τα φώτα της όπερας, αλλά  ο χρόνος έδειξε πως ο Πουτσίνι αντεξε στον αγώνα αυτό, με το έργο του να γνωρίζει μεχρι και σήμερα επιτυχία.

Η πλοκή του έργου:

Σε μια φτωχική σοφίτα ζουν ανέμελα τέσσερις φίλοι: ένας ποιητής, ένας ζωγράφος, ένας φιλόσοφος κι ένας μουσικός. Σε αυτό το αλέγκρο κουαρτέτο θα παρεισφρήσουν και δυο γυναίκες, η Μιμή η ράφτρα κι η Μουζετα μια τραγουδίστρια. Στην πρώτη πράξη του έργου η Μιμή, μια ασθενική κοπέλα, θα συναντήσει στη σοφίτα τον ποιητή Ροντόλφο και θα γίνουν ζευγάρι.

Η σχέση αυτή θα περάσει σύντομα, κυριολεκτικά και μεταφορικά , σε ένα χειμώνα. Κάποια μέρα του Φλεβαρη  οι δυο νέοι θα αποφασίσουν να χωρίσουν. Ο ποιητής φέρει σαν προσωπικό του βάρος το ότι δεν μπορεί να προσφέρει πολλά πράγματα στην ασθενική Μιμή: «είναι λουλούδι θερμοκηπίου, η φτώχεια την έχει μαράνει, για να της ξαναδώσω ζωή, η αγάπη δεν αρκεί». Εκείνη από την άλλη δεν θέλει να τον επιβαρύνει με το προσωπικό της πρόβλημα.. Το ζευγάρι χωρίζει, αποφασίζουν ωστόσο να περιμένουν να ξεχειμωνιάσει μέχρι να παψουν να βλέπονται. Ο χειμώνας της ψυχής θέλει δύο για να γλυκάνει… Θα αποχωριστούν οριστικά «όταν ανθίσουν τα λουλούδια».

Ροντόλφο και ΜιμήΗ Άνοιξη έρχεται, οι Μποέμ ζουν όπως έχουν συνηθίσει τόσα χρόνια, αλλά τη συνέχεια αυτή θα διαταράξει  η επιδείνωση της υγείας της Μιμής. Η τελευταία μεταφέρεται σε κακή κατάσταση στην σοφίτα, αλλά οι Μποέμ δεν είναι σε θέση να προσφέρουν πολλά πράγματα. Είναι η στιγμή που ο Κολλίν αποφασίζει να βάλει ενέχυρο το καινούργιο του παλτό, για το οποίο ήταν τόσο περήφανος. Η εξέλιξη αυτή θα δώσει στην όπερα ίσως ένα από τα πιο τρυφερά κομμάτια του Πουτσίνι. Το έργο τελειώνει με τους δυο ερωτευμένους να ξανασμίγουν στη δύση της Μιμής. Είναι πια αργά όμως. Ο θανατος της Μιμής θα σφραγίσει με αυτόν τον τρόπο το κλείσιμο της παράστασης και της ζωής…

https://kelaidismata.wordpress.com/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: