• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 801,573 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Οι ζαχαρένιοι κήποι των Οθωμανών

Ζαχαρένιος κήπος

Ορισμένες από τις αυλικές εορτές, που λάμβαναν χώρα εκτός του ανακτορικού συμπλέγματος και επιζητούσαν την συμμετοχή του κόσμου, αποτελούσαν μια καλή ευκαιρία οπτικής επικοινωνίας τουλάχιστον, μεταξύ της άρχουσας τάξης και του λαού. Για τις εορτές των Οθωμανών ηγεμόνων αντλούμε στοιχεία από τις περιγραφές του Οθωμανού περιηγητή Εβλιά Τσελεμπή, Ευρωπαίων περιηγητών και πρεσβευτών, γραπτά κατάστιχα και μικρογραφίες. Μέχρι και τον 18ο αιώνα για τον εορτασμό της περιτομής κάποιου Οθωμανού πρίγκιπα πραγματοποιούνταν πομπωδέστατες τελετές.

Σε αντίθεση με τις τελετές περιτομής, οι γάμοι των σουλτάνων, ήδη από τον 16ο αιώνα έχουν περάσει αυστηρά στην εσωτερική σφαίρα του παλατιού και δεν εορτάζονται δημοσίως. Νωρίτερα οι Οθωμανοί σουλτάνοι παντρεύονταν κόρες ισότιμων δυναστειών από γειτονικά και ανταγωνιστικά κράτη όπως ο Μωάμεθ ο Πορθητής που παντρεύτηκε την Σιτ Χανούμ, πριγκίπισσα του Ντουλκαντίρ της Ανατολικής Μικράς Ασίας.

Ο εορτασμός των γάμων τους διήρκεσε περισσότερο από τρεις μήνες. Από τον 16ο αιώνα δεν υπήρχαν ισότιμες δυναστείες για να ανταλλάξουν πριγκίπισσες και οι σουλτάνοι παντρεύονταν σκλάβες κεκλεισμένων των θυρών.

Circumcision9Οι μικροί πρίγκιπες περιτέμνονταν με κάθε μεγαλοπρέπεια και πολυτέλεια. Ο σουλτάνος τα οδηγούσε σε μια περιοχή εκτός της πόλης που μπορούσαν να περιεργαστούν τα εορταστικά στολίδια που είχαν κατασκευαστεί προς τιμήν τους. Για τους πρίγκιπες ετοιμάζονταν τα «ναχίλ», που ήταν σύμβολα παραγωγικότητας. Ξύλινοι πάσσαλοι ή πυραμίδες, οι οποίες στολίζονταν με παραστάσεις λουλουδιών και φρούτων. Τα φρούτα μάλιστα επαργυρώνονταν ή επιχρυσώνονταν.

Εκτός των «ναχίλ» κατασκευάζονταν και οι «ζαχαρένιοι κήποι» που αναπαριστούσαν μια μεγάλη επιφάνεια με δέντρα, περίπτερα και άλλα διακοσμητικά αντικείμενα από ζάχαρη. Τα διακοσμητικά αυτά, δεν μπορούσαν να φαγωθούν γιατί τα υλικά που χρησιμοποιούνταν για τους χρωματισμούς ήταν δηλητηριώδη.

Για την τελετή περιτομής του Μεχμέτ και Μουσταφά το 1720 υπάρχουν στοιχεία σχετικά με τα στάδια προετοιμασίας της εορτής. Ο κατάλογος των αγορασμένων ειδών περιλαμβάνει την αγορά χαρτιού, ξυλοκάρβουνου για την θέρμανση, ένα πρόβατο για θυσία ώστε οι προετοιμασίες να είναι επιτυχείς, 18 κιλά κόλλας, λουλάκι μεταξύ των χρωστικών ουσιών για το βάψιμο των διακοσμητικών αντικειμένων των ναχίλ και σχεδόν 15 κιλά κρόκου – σαφράν.

Για τα γεύματα με κρέας προβλεπόταν αρνί και κρεατόσουπα, προφανώς με πολλά μπαχαρικά γιατί στον κατάλογο αναφέρονται 118 κιλά πιπέρι που μάλλον ο αριθμός είναι λάθος του γραφέα.

Επίσης υπάρχουν κάρδαμο και κανέλα που εισάγονταν από την Άπω Ανατολή και η πανάκριβη μαστίχα με 1,28 κιλά να κοστίζουν 1.000 ακτσέδες (Όταν ο μισθός του γενίτσαρου ήταν 42 ακτσέδες ανά τρίμηνο). Στα γλυκίσματα καταγράφεται ο μπακλαβάς και τα ζαχαρωμένα κάστανα (Στις μέρες μας αποτελούν σπεσιαλιτέ της Προύσας) καθώς δίπλα στα 64 κιλά κάστανων βρίσκουμε 4.153 κιλά ζάχαρης, για τον μπακλαβά 12.088 κιλά μέλι, σταφίδες, χουρμάδες, καρύδια, 519 κιλά αμύγδαλα και 2.817 λεμόνια για τις λεμονάδες σε κανάτες.[1]

Η μεγάλη ποσότητα ζάχαρης και μελιού εξηγείται από την παραγωγή ζαχαρωτών σε διάφορες μορφές, εκ των οποίων οι πιο αγαπητές ήταν τα πουλιά και τα ψάρια. Υπήρχαν όμως και ζαχαρωτά με μορφές λιονταριών, λεοπαρδάλεων και μυθολογικές φιγούρες, όπως οι νεράιδες των νερών.

Το εξωτικό στοιχείο που προτιμάται στα ζαχαρωτά αποδίδεται στους Εβραίους ζαχαροπλάστες, οι οποίοι γνώριζαν κάποια διακοσμητικά σχέδια της ευρωπαϊκής Αναγέννησης, ως απόγονοι μεταναστών από την Ισπανία και την Βενετία.

Πομπή

Εντύπωση προκαλεί και η τεράστια ποσότητα 13.404 κιλών βουτύρου, αλευριού και 1.745 κιλών ρυζιού. Οι κατάλογοι επιβεβαιώνουν την αγάπη των Τούρκων για το γιαούρτι και τα λαχανικά.

Εκτός του καϊμακιού εντοπίζουμε 209 κεσέδες γιαουρτιού και 300 κιλά γιαούρτι «χύμα» δηλαδή σε σακούλες που είχε χάσει μεγάλο μέρος της περιεκτικότητας του σε νερό. Στα λαχανικά υπάρχουν 39.437 μελιτζάνες και 1.000 κιλά κολοκύθας, μεγάλη ποσότητα μπάμιας, αρωματικά φυτά και 302 ματσάκια μαϊντανό. Δεν γνωρίζουμε αν τα λαχανικά σερβίρονταν ζεστά συνοδεύοντας μια ποσότητα κρέατος ή παρασκευάζονταν κρύα με ελαιόλαδο. Αλλά καθώς το ελαιόλαδο είναι αμελητέο στους καταλόγους, η εκδοχή τα λαχανικά να προσφέρονταν ζεστά, είναι η επικρατέστερη.

36e47c3d0d391453aeae7103fdd313ffΗ εορταστική μέρα ολοκληρωνόταν με πυροτεχνήματα. Για τους Οθωμανούς, οι Αιγύπτιοι θεωρούνταν οι ικανότεροι πυροτέχνες αλλά οι Ευρωπαίοι που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη τον 17ο και 18ο αιώνα, χαρακτηρίζουν τους Οθωμανούς ως τους μάστορες των πυροτεχνημάτων. Οι Εβραίοι πυροτέχνες ήταν εξίσου δημοφιλείς. Η γοητεία του νέου και εξωτικού ταυτιζόταν με την φήμη των ξένων μαστόρων.

Ποιος να το φανταζόταν λοιπόν ότι η διασκέδαση των τελετών περιτομής στην Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε στοιχεία από το παραμύθι «Χάνσελ και Γκρέτα» των αδελφών Γκριμ. Οι ζαχαρένιες μακέτες και τα ζαχαρένια σπίτια. Μετά από τόση ζάχαρη, απομένει να μάθουμε για την οδοντιατρική στα χρόνια των Οθωμανών…

859c5799a9c1ba13e965579b1c33d765Οι μικρογραφίες ανήκουν στον μεγαλύτερο ζωγράφο των οθωμανικών χρόνων, στον Αμπντουλτζελίλ Λεβνί από το βιβλίο του Σουρναμέ (Το βιβλίο των εορτών). Ο Λεβνί γεννήθηκε στην Αδριανούπολη και πέθανε το 1732 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν μέλος των καλλιτεχνών της Οθωμανικής Αυλής, η καλλιτεχνική δραστηριότητα των οποίων αναπτυσσόταν στο παλάτι και εκτελούσαν παραγγελίες της οικογένειας του σουλτάνου και άλλων υψηλόβαθμων προσώπων. Ο Λεβνί έζησε και μεγαλούργησε στην διάρκεια της περιόδου της Τουλίπας (Lale Devri) 1718 – 1730, όταν οι τέχνες είχαν μεγάλη αξία για την σουλτανική αρχή και η τουλίπα ως μοτίβο επικράτησε σχεδόν παντού, από την ταπητουργία μέχρι την διακόσμηση κεραμικών και την αρχιτεκτονική. Το βιβλίο του Λεβνί «Σουρναμέ (Το βιβλίο των εορτών)» περιγράφει την τελετή περιτομής του 1720 μέσω 137 μικρογραφιών και εκτίθεται στην βιβλιοθήκη του Τοπ Καπί.

[1] Faroqui Suraiya, «Κουλτούρα και Καθημερινή Ζωή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία», εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 2000, σ. 217.

Ο Νικόλας Damon Παπαδημητρίου είναι τουρκολόγος

http://karouzo.com/oi-zaxarenioi-kipoi-ton-othomanon/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: