• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 811,463 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ … (ΜΠΟΣΤ)


10898176_754699104608320_1297897637245157520_n 

 


ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΑ …

«Διά της παρούσης μου δηλώ εντός στη δήλωσή μου
λαβών γνώσιν ο έφορος και άνευ χαρτοσήμου
ότι δεν έχω κότερον και ούτε λιμουζίνα
άνεργος όντος πάσχοντος συνήθως από πείνα.
Η μήτηρ η γεννήσαντος προσφέρων τας θηλάσεις
ζει εκ δανείων δωρεών και πρόθυμος διά βάσεις
και η μικρά μου αδελφή βαρύνας να νηστεύει,
έχει εξάγει τα χαρτιά διά να μεταναστεύει.
Όντες πολλάκις νηστικών και πάσχων η μητέρα
είναι βολεύων εναλλάξ, αλλάζοντος πατέρα.
Έχοντος πρώτον Βρετανόν, μετά Αμερικάνον
νυν θα συζεί με Γερμανόν και άνθρωπον τσογλάνον,
όστις βιάσας την μαμά, ελλείποντες οι άλλοι
τώρα τα θέλει και αυτή μη έχοντος κεφάλι.
Η φιλαρέσκεια αυτής και θέλων να αρέσει,
προσέχει πάντα εις λεφτά κι αν έχει καλή θέση,
ων ερωτύλος εις βαθμόν ανώτερον τυγχάνων
ποθεί ενδύσεις εκλεκτάς, τα τέκνα της ξεχάνων
ξεχάνοντες κι εμείς αυτήν, που πάντας προσκυνεί
εξέρχεται στην Αγοράν διά να γινεί Κοινή
με Ευρωπαίους συζητεί κι ενώ την αποθώσι,
αρκεί που είναι δυτικοί, απεχθανεί τους Ρώσοι.
Κέρδη δηλώνουν άπαντα μικρά-μεγάλα κράτη,
και η μαμά μας δόσεων δίδει διά το κρεβάτι,
το «λίκνον του πολιτισμού», έτσι αυτή το λέει,
κι όλον αυτό μας κοπανεί και κάθεται και κλαίει,
ενώ δυο λόγια να της πουν, κι αν δει ότι αρέσει,
ξανά μανά διά Ζάλογγον και στη φωτιά θα πέσει,
Όθεν το κέρδος μας μηδέν, μηδέν δηλώ εισπράξεις
πάσχων μαζί με την μαμά και άπαντες οι τάξεις.
Είναι μυστήρια μαμά! Ίσως κι εμείς να φταίμε,
είναι αυτό που λέγουσι, Θε μου συγχώρεσέ με».

/γράφτηκε την εποχή που η Ελλάδα επεδίωκε να συνδεθεί με την κοινή αγορά τη σημερινή ΕΕ … των αγορών. Πολλά χρόνια αργότερα αυτή η σύνδεση έμελλε να αποβεί μοιραία γεμίζοντας «πειναλέοντες» το τόπο, άνεργους, άστεγους, ελαστικά εργαζόμενους, με συντάξεις πείνας …

Advertisements

NON OMNIS MORIAR ….δηλαδή δεν θα πεθάνω ολόκληρος, κάτι θα μείνει από εμένα

«βγάλαμε τα εργαλεία μας στο φως,
από ήττα σε ήττα
μέχρι να φτάσουμε το μέλλον»

Γράφει η Μαρία Καραπιπέρη

Η  αλήθεια είναι πως στην πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ NON OMNIS MORIAR (δηλαδή δεν θα πεθάνω ολόκληρος, κάτι θα μείνει από εμένα.) προσήλθα …προκατειλημμένη . Γνώριζα πως η ταινία  ακολουθεί την εξέλιξη της εννιάμηνης απεργίας στην «Χαλυβουργία Ελλάδος». Γνώριζα επίσης , διαβάζοντας τις συνεντεύξεις των δημιουργών πως το ντοκιμαντέρ «NON OMNIS MORIAR» ολοκληρώθηκε μετά από δυο χρόνια προσπάθειας από την κολεκτίβα «Λοκομοτίβα». Συνέχεια

Κόρδαξ, ο αρχαίος χορός

Ο ‘Κόρδακας’, είναι ένας  προκλητικός, άσεμνος χορός ,της ελληνικής κωμωδίας  από την αρχαιότητα .

FormatFactoryFormatFactoryκόρδαξ_page37_image1‘Κορδίζομαι’ και ‘κόρδαξ’

‘Κορδακίζειν’ λεγόταν η εκτέλεση ενός άσεμνου χορού, του κόρδακα, που χορευόταν στις αρχαίες κωμωδίες και ‘Κορδακιστής’ λεγόταν ο χορευτής αυτού του χορού.’Κορδακισμός’ και ‘κορδάκισμα’, λεγόταν τα αστεία και οι κωμικοί τρόποι των μίμων». Στην διάλεκτο της περιοχής Πραισού όπως και σε άλλες περιοχές της Κρήτης και της άλλης Ελλάδας υπάρχει η έκφραση για κάποιο που περιαυτολογεί, αυτοεπαινείται και παριστάνει τον σπουδαίο: Αυτός κορδίζεται ή κορδακίζεται. Όπως σε πάρα πολλές λέξεις της νέας ελληνικής και εδώ, υπάρχει ανάμνηση μιας πανάρχαιας Ελληνικής παράδοσης.

Ο χορός πρέπει στην αρχική του μορφή, να παρίστανε ένα προδωρικό χθόνιο χορό, αφιερωμένο στη λατρεία της θεάς
Αρτέμιδος. Ήταν όμως και ο κατ’εξοχήν χορός της κωμωδίας και χαρακτηρίζεται ως γομφικής όρχησης, δηλαδή αισχρώς κινούσα την οσφύν, εξ ού και στην Ελλάδα θεωρείται ως πρόδρομος του γομφικού χορού, δηλαδή του ‘χορού της κοιλιάς’. Για πρώτη φορά εμφανίζεται η λέξη “κόρδαξ” το έτος 423 π.Χ, στην κωμωδία “Νεφέλες” του Αριστοφάνη.  Συνέχεια

Τσικνοπέμπτη 2015: Παραδοσιακά…στην Πλάκα!

Μορφές-Έκφρασης
Η καρδιά της Τσικνοπέμπτης χτυπάει φέτος στην Πλάκα, η οποία στις 12 Φεβρουαρίου θα μετατραπεί σε ένα ολοήμερο ζωντανό αποκριάτικο πάρτι με πρωταγωνιστές τη μουσική, τους αποκριάτικους ρυθμούς, αλλά και καρναβαλιστές που θα μας απογειώσουν σε ένα ξέφρενο αποκριάτικο ξεφάντωμα.

Αναλυτικά το πρόγραμμα της Τσικνοπέμπτης

Συνέχεια

Φαλληφόρια στην αρχαία Ελλάδα

Τι ακριβώς ήταν τα Φαλληφόρια στην αρχαία Ελλάδα και σε ποιες περιοχές εορτάζονταν;

woman-phallusΤα Φαλληφόρια ονομάζονταν μία εορτή που επιτελούνταν στην Αττική στα πλαίσια των κατ’άγρους Διονυσίων. Γενικότερα όμως οι Φαλλικές τελετουργίες ήταν άμεσα συνυφασμένες με την Λατρεία του Διονύσου,  άρα όπου συναντάμε τελετές Διονυσίων συναντάμε και Φαλληφορίες εφόσον αυτές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτών των εορτών.

Με το γεγονός ότι οι διονυσιακές τελετουργίες ήταν ευρέως διαδεδομένες σε όλη την γεωγραφική επικράτεια του ελληνισμού αντιλαμβανόμεθα το εκτεταμένο μέγεθος και την ισχύ των φαλληφορικών εορτών. Το κυρίαρχο μέρος της εορτής ήταν η περιφορά του φαλλού εν πομπή γι αυτό και μια εξίσου γνωστή ονομασία της τελετής ήταν και Φαλλαγώγια.  Κατά την πορεία της πομπής άντρες μεταμφιεσμένοι σε Σιληνούς, Συνέχεια

Πιθοίγια ….η αρχαία γιορτή του κρασιού

fvdsfsd

Στην αρχαιότητα, τα Πιθοίγια ήταν η πρώτη μέρα μιας τριήμερης γιορτής που γινόταν κατά το μήνα Ανθεστηριώνα, δηλαδή Φεβρουάριο με αρχές Μάρτη, προς τιμήν του Διόνυσου και του Χθόνιου Ερμή.

Οι Αθηναίοι άνοιγαν τα πιθάρια με το φρέσκο κρασί κι αφού έκαναν σπονδές στο ιερό του Διόνυσου δοκίμαζαν την καινούρια παραγωγή, χόρευαν και τραγουδούσαν προς τιμήν του θεού.

Η μέρα ήταν τόσο σημαντική που ακόμα και οι δούλοι επιτρεπόταν να πιουν και να συμμετέχουν στο γλέντι.