• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 931.314 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Ο Καβάφης σε Braille για αναγνώστες με προβλήματα όρασης

Η ανθολογία περιλαμβάνει δεκαέξι από τα πιο γνωστά ποιήματα του Καβάφη: «Όσο μπορείς», «Ιθάκη», «Περιμένοντας τους βαρβάρους», «Τείχη», «Μέρες του 1903», «Εις τα περίχωρα της Aντιοχείας», «Μύρης · Αλεξάνδρεια του 340 μ. Χ.», «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον», «Η διορία του Νέρωνος», «Η Σατραπεία», «Η πόλις», «Θερμοπύλες», «Τρώες», «Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης», «Επέστρεφε», «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.».

Υλοποιήθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Αποκατάστασης και Εκπαίδευσης Τυφλών (ΚΕΑΤ). Όπως ανακοινώνει το Αρχείο Καβάφη, «η ανθολογία είναι η πρώτη του είδους της και αποτελεί μια έκδοση αναφοράς η οποία θα χαράξει το δρόμο για ανάλογες πρωτοβουλίες. Η κίνηση αυτή έρχεται να αναπληρώσει σε μερικό βαθμό την έλλειψη βιβλίων ποίησης για μη βλέποντες».

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=652513

Το μπουντουάρ του Ναδίρ

978-960-03-5053-1bΤο βιβλίο είναι μια σκανδαλιάρικη αλληγορία που κατακερματίζει το χρόνο και παίζει με τα φαινόμενα και με τους αναγνώστες.

Στη Βαλκανική που περιγράφει βασιλεύει το Ναδίρ, ένα ιδιόρρυθμο νυχτερινό κέντρο, που με το προκλητικό του πρόγραμμα έχει εκθρέψει τις φαντασιώσεις των κατοίκων της Χερσονήσου. Στο θρυλικό Μπουντουάρ του Ναδίρ, που είναι τα πολυτελή Συνέχεια

Ο χορός των εφτά πέπλων – Τομ Ρόμπινς

«Στο στοιχειωμένο σπίτι της ζωής, η τέχνη είναι η μόνη σκάλα που δεν τρίζει”

“H σκιά δεν ανήκει στο αντικείμενο που την ρίχνει”

“Η ανθρώπινη ανοησία δεν σταματά την πορεία των άστρων”

“Υπάρχουν πέπλα άγνοιας και ψευδαίσθησης που μας χωρίζουν από το στοιχείο που είναι απόλυτα απαραίτητο προκειμένου να κατανοήσουμε το εξελικτικό μας ταξίδι, πέπλα που μας κρύβουν το Μυστήριο που κατέχει μια πρωτεύουσα θέση στην ύπαρξή μας.”006.tif
» Ο Χορός Εφτά Πέπλων» είναι το πιο πολιτικό μυθιστόρημα του
Ρόμπινς και ταυτόχρονα το πιο χιουμοριστικό

Το πρώτο από αυτά τα πέπλα κρύβει την καταπίεση της Θεάς, σκεπάζει το σεξουαλικό πρόσωπο του πλανήτη, καλύπτει τον αρχαίο θεμέλιο λίθο του ερωτικού τρόμου που στηρίζει την θρησκεία του σύγχρονου ανθρώπου”

Το δεύτερο πέπλο “διαχωρίζει ένα ον από το μεταμορφωτικό φως της ελευθερίας, από την

Συνέχεια

Ιστορία της ελληνικής γελοιογραφίας – Δημήτρης Σαπρανίδης

0AB0313117C46BE206387DFC7974A2FDΩς «βόες της Εθνικής Τραπέζης» παρουσιάζονται οι ξένοι τραπεζίτες της «Χάμπρο» και των «Σκριπ» στη γελοιογραφία που δημοσιεύθηκε στον «Νέο Αριστοφάνη» το 1893 (από το βιβλίο του Δημήτρη Σαπρανίδη «Ιστορία της ελληνικής γελοιογραφίας», εκδόσεις Ποταμός).

Καρπός έρευνας 25 ετών, η Ιστορία του δημοσιογράφου Δημήτρη Σαπρανίδη αποτελεί το πανόραμα της ελληνικής γελοιογραφίας από τις απαρχές της στην αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας. Πλουτισμένη με περισσότερες από 2000 εικόνες – όλες σχολιασμένες και τεκμηριωμένες, αποθησαυρισμένες από εκατοντάδες έντυπα, μακροβιότατα ή βραχύβια, διάσημα ή λησμονημένα – η παρουσίαση του ακάματου συγγραφέα αποτελεί συνάμα και μια πρωτότυπη μορφή ιστοριογραφίας των Ελλήνων, ένα παιχνίδι εξιστόρησης με σκωπτικό ύφος. 168864-big

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑΣ

AL07_0170

Η βιβλιοδεσία είναι μια πανάρχαια τέχνη, η οποία αναπτύχθηκε κυρίως τα πρώτα χριστιανικά χρόνια και παραμένει ζωντανή μέχρι τις ημέρες μας.

Ο λόγος της δημιουργίας της ήταν η διατήρηση και η προστασία του γραπτού λόγου, που ανάλογα προσαρμoζόταν σε υλικά, στις τεχνικές, στις δυνατότητες κάθε τόπου ή εποχής, σε επιρροές, σε ιδέες, σε γνώσεις, αλλά και σε ανακαλύψεις.

Τα υλικά γραφής που χρησιμοποιήθηκαν ποικίλουν.

Στην Ινδία, όπου η τέχνη της βιβλιοδεσίας κάνει την εμφάνισή της, με τη χρήση μιας αιχμηρής μεταλλικής γραφίδας, αντέγραφαν τις θρησκευτικές σούτρες, χαράσσοντας τη γραφή επάνω σε φύλλα φλαμουριάς ή φοινικιάς κομμένα στα δύο, κατά μήκος. Συνέχεια

Τζόρτζιο ντε Κίρικο – «’Αλκηστη: Μια ιστορία αγάπης από τη Φεράρα»

38F8F43B5524DEDF194EADA4BB4854A9Μια άγνωστη ως σήμερα πτυχή της προσωπικής – και όχι μόνο – ζωής του Τζόρτζιο ντε Κίρικο φέρνει στο φως ένα νέο βιβλίο που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες στη διεθνή αγορά. Με τίτλο «’Αλκηστη: Μια ιστορία αγάπης από τη Φεράρα» («Alceste: Una storia d’ amore ferrarese», όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος στα ιταλικά, εκδόσεις Maretti) το βιβλίο φωτίζει τη σχέση του ιταλού – γεννημένου στον Βόλο – ζωγράφου, συγγραφέα και γλύπτη με τη νεαρή Αντόνια Μπολονιέζι μέσα από την ανέκδοτη ως σήμερα αλληλογραφία των δύο ερωτευμένων.
Συνέχεια

Ποταγός Παναγιώτης – ο Αρκάς περιηγητής

10636323_920984214598933_5444005704480246220_nΣυμπληρώνται εφέτος 130 χρόνια από την μνημειώδη γαλλική έκδοση Potagos P., Dix annees de voyages dans l’Asie Centrale et l’Afrique equatoriale,Ernest Leroux Editeur, Paris 1885 με την οποία έγινε γνωστό παγκοσμίως το ερευνητικό έργο του σημαντικότερου Έλληνα περιηγητή των νεωτέρων χρόνων, ιατρού Παναγιώτη Ποταγού (Βυτίνα Αρκαδίας 1838- Νυμφές Κέρκυρας 1904), Η πρώτη έκδοση είχε γίνει στα ελληνικά δυο χρόνια ενωρίτερα (Ποταγός Π., Περίληψις Περιηγήσεων ,Τόμος Α’, Τυπογραφείον Κτενά, Αθήναι 1883).

Ο Εξερευνητής Παναγιώτης Ποταγός και η Συμβολή του στην Γεωγραφική γνώση για την κεντρική Ασία του 19ου αιώνα

Ο Παναγιώτης Ποταγός, (1838-1904), ιατρός από την Αρκαδία, είναι ο μοναδικός Έλληνας Συνέχεια