• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 931.314 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Φαλληφόρια στην αρχαία Ελλάδα

Τι ακριβώς ήταν τα Φαλληφόρια στην αρχαία Ελλάδα και σε ποιες περιοχές εορτάζονταν;

woman-phallusΤα Φαλληφόρια ονομάζονταν μία εορτή που επιτελούνταν στην Αττική στα πλαίσια των κατ’άγρους Διονυσίων. Γενικότερα όμως οι Φαλλικές τελετουργίες ήταν άμεσα συνυφασμένες με την Λατρεία του Διονύσου,  άρα όπου συναντάμε τελετές Διονυσίων συναντάμε και Φαλληφορίες εφόσον αυτές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτών των εορτών.

Με το γεγονός ότι οι διονυσιακές τελετουργίες ήταν ευρέως διαδεδομένες σε όλη την γεωγραφική επικράτεια του ελληνισμού αντιλαμβανόμεθα το εκτεταμένο μέγεθος και την ισχύ των φαλληφορικών εορτών. Το κυρίαρχο μέρος της εορτής ήταν η περιφορά του φαλλού εν πομπή γι αυτό και μια εξίσου γνωστή ονομασία της τελετής ήταν και Φαλλαγώγια.  Κατά την πορεία της πομπής άντρες μεταμφιεσμένοι σε Σιληνούς, Συνέχεια

Το Κατζουράχο του ‘Ερωτα

‘Ενα ταξίδι σε μια περιοχή γεμάτη συμβολισμούς, αρχέγονους μύθους, μαγευτικά τοπία και ιστορίες από το… Κάμα Σούτραkama sutra

Μια νύχτα με πανσέληνο 1.300 χρόνια πριν η νεαρή Hemvati, κόρη του αρχιερέα Mani Ram του Μπεναρές – που τότε λεγόταν Κατσί – διάλεξε να κάνει το λουτρό της σε μια μικρή λιμνούλα ανάμεσα σε άνθη του λωτού.’Ηταν τόσο θεάρεστη η ομορφιά της που το ολόγιομο φεγγάρι – ο θεός Chandrama – που ασήμιζε τα νερά της λίμνης, βαθιά λαβωμένος από τα ανθοστόλιστα βέλη του θεού Kama (Ερωτα) κατέβηκε στη γη και την έκανε με το ζόρι δικιά του.

Εκείνη τον απείλησε με την κατάρα της, όμως της υποσχέθηκε ότι το παιδί που θα γεννηθεί από τον έρωτά τους θα γίνει μεγάλος βασιλιάς. Το αγόρι ονομάστηκε Chandravarman, ήταν γενναίο και δυνατό και ο θρύλος λέει ότι από έφηβος δεν δίσταζε να σκοτώνει τίγρεις και λιοντάρια με τα γυμνά του χέρια. Οταν αργότερα έγινε βασιλιάς, ο θεός τού αποκάλυψε το μυστικό πώς να μετατρέπει το σίδερο σε χρυσάφι, κάτι που μόνο οι γιογκίν ασκητές κατέχουν, μια και ο χρυσός είναι το τέλειο ηλιακό μέταλλο, συμβολίζοντας με την αθανασία την ένωση του πνεύματος, της ελευθερίας και της πνευματικής αυτονομίας.

Συνέχεια

«Η Απαγωγή της Ιπποδάμειας»

1280px-Peter_Paul_Rubens_100

«Η Απαγωγή της Ιπποδάμειας», έργο του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών, Βρυξέλλες (1637-1638).

Η Ιπποδάμεια του Οινομάου στην ελληνική μυθολογία ήταν η πανέμορφη κόρη του Οινομάου και της συζύγου του Ευαρέτης (κατ’ άλλους σύζυγός του ήταν η Στερόπη, ή η Ευρυθόη, κόρη του Δαναού).

Ο Οινόμαος όμως κατά βάθος δεν επιθυμούσε να παντρέψει την Ιπποδάμεια, γιατί κατά μία εκδοχή την είχε ερωμένη του και κατά άλλη εκδοχή είχε πιστέψει σε ένα χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο ο γαμβρός του θα τον σκότωνε.

Διακήρυσσε λοιπόν ότι θα έδινε ως σύζυγο την Ιπποδάμεια σε όποιον τον νικούσε σε αρματοδρομία. Επειδή όμως τα άλογα του Οινομάου είχαν θεϊκή δύναμη και αντοχή, ο Οινόμαος νικούσε πάντα τον αντίπαλό του και υποψήφιο μνηστήρα της Ιπποδάμειας. Στη συνέχεια, του έκοβε το κεφάλι. Αφού είχε καρφώσει ήδη δώδεκα κεφάλια σε πασσάλους γύρω από το ανάκτορό του, εμφανίσθηκε μπροστά του ο Πέλοπας και ζήτησε την Ιπποδάμεια για γυναίκα. Συνέχεια

Η σκόνη της αφρικής και οι «ματωμένες σταγόνες» του Δία

Dust-Blowing-Over-the-MediterraneanΤης ΛΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

Η σκόνη από την Αφρική, που κάνει όλο και συχνότερα την εμφάνισή της και στη χώρα μας, δεν λερώνει μόνο τα αυτοκίνητά μας. Ο εμπλουτισμός της με τους ρύπους της πόλης την καθιστά επικίνδυνη και για την υγεία. Πού οφείλεται η συχνότερη εμφάνιση του φαινομένου και τι πρέπει να κάνουμε για να προστατευτούμε;

Τι σχέση μπορεί να έχουν οι «ματωμένες σταγόνες» που, όπως γράφει ο Ομηρος, έριξε ο Δίας για να εκδικηθεί το σκοτωμό του Σαρπηδόνα με… την κόκκινη βροχή που καταγράφηκε το 1901 στη βόρεια Γερμανία και… τις συνεχείς διακοπές ρεύματος που σημειώθηκαν το Μάρτιο στην Καλαμάτα; Πρόκειται για διαφορετικές εκφάνσεις του ίδιου φαινομένου: της μεταφοράς σκόνης από τη Σαχάρα στην Ευρώπη.320px-Death_Sarpedon_MNA_Policoro_detail Συνέχεια

Η ΛΗΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΥΚΝΟΣ

10380873_966665900017402_5210119553967821876_o

Lelio Orsi

 

 

Ξάφνου ρίπη: φτερά τρανά φτεροκοπούν ακόμη
πάν’ από κόρη ανήμπορη, τους μηρούς της χαϊδεύουν;
Και πώς μπορεί το σώμα της, σαν άσπρες ορμές τ’ ωθήσουν,
ν’ αδιαφορήσει στους παλμούς που την καρδιά του δέρνουν;

Λιγνά χέρια τρεμάμενα πως τάχα ν’ απωθήσουν
το μεγαλείο το φτερωτό απ’ τους μηρούς που λύνουν;
Και πώς μπορεί το σώμα της, σαν άσπρες ορμές τ’ ωθήσουν,
ν’ αδιαφορήσει στους παλμούς που την καρδιά του δέρνουν;

Ένας των λαγονιών σπασμός δημιουργεί εκεί πέρα
σπασμένο τείχος, πυρκαγιά τρανής στέγνης και πύργου,
τον Αγαμέμνονα νεκρό.
Τόσο γερά πιασμένη,
κι υποταγμένη απόλυτα στ’ άγριο αίμα του αέρα,
τη γνώση και τη δύναμη απόχτησε του κύκνου
προτού τ’ αδιάφορο ραμφί την είχε αφημένη;

 

Η θυσία της Πολυξένης

10929050_1033898369960821_5610908752666962850_o
Charles Le Brun, 1647

Τη θυσία της Πολυξένης, σύμφωνα με τον Ευριπίδη, την απαίτησε το φάντασμα του ήρωα του Τρωικού Πολέμου, του νεκρού Αχιλλέα, ο οποίος στην παράδοση συνδέεται με την κόρη της Εκάβης με διάφορους τρόπους όχι πάντοτε σαφείς, καθώς άλλοτε είναι υποψήφιος σύζυγος και άλλοτε η αιτία του θανάτου της.

H καινοτομία του Ευριπίδη ως προς αυτό το θέμα φαίνεται ότι είναι η θαρραλέα απόφαση της Πολυξένης να θυσιαστεί αυτοβούλως, ένα θέμα που ο Ευριπίδης το έχει χρησιμοποιήσει και σε άλλες τραγωδίες του (η Μακαρία στους «Ηρακλείδες», ο Μενοικεύς στις «Φοίνισσες», η Ιφιγένεια στην ομώνυμη τραγωδία και βέβαια η Αλκηστις).

Μόνο που εδώ η Πολυξένη αποφασίζει να θυσιαστεί όχι για κάποιο γενικό ή ατομικό καλό, ούτε επειδή έτσι προβλέπει κάποιος θεϊκός χρησμός, αλλά επειδή έτσι απαιτεί η ματαιοδοξία ενός ήρωα και επειδή έτσι η Πολυξένη θέλει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά της.

http://www.kathimerini.gr/

Ο όρκος των Ορατίων – Ζακ Λουί Νταβίντ

1901145_960296907320968_1262330167003028847_nΟ όρκος των Ορατίων (Γαλλικά:Le Serment des Horaces) που εξέθεσε το 1785 ο Ζακ-Λουί Νταβίντ στο παρισινό Σαλόν υπήρξε πραγματικός θρίαμβος καθώς η σύνθεσή του θεωρήθηκε ορόσημο της αναγέννησης της ευρωπαϊκής ζωγραφικής με την επιστροφή στα αυστηρά και πατριωτικά ιδεώδη αντάξια των αρχών της Ρώμης. [1]

O Οράτιος στο κέντρο της παράστασης είναι έτοιμος να παραδώσει τα ξίφη στους τρίδυμους γιους του που ορκίζονται να νικήσουν τους τρίδυμους επίσης εχθρούς τους Κυρίτες. Συνέχεια