• Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω

    Ξεχάστε με στη θάλασσα.....

    GAIVOTAS

    Να’ μουν πουλί θαλασσινό
    να ‘ρχόμουνα όπου είσαι…


    Choose your language
    to translate

    Πάνω από τις πατημασιές που αφήνουν οι οπλές των αλόγων

    καθώς οι άνθρωποι έφιπποι καλπάζουν

    ακολουθώντας τα τύμπανα της παραφροσύνης

    θα σκορπίζω τις στιγμές μας αγάπη μου σβήνοντας έτσι

    -αν και με πόνο- τα ίχνη από το μάταιο τούτο σπαραγμό.

    Για τους μακρινούς απόγονούς μας,

    όταν από ανάγκη κάποτε θα θελήσουν να μας πάρουν το κατόπι….

    μη και ματώσουν σε τούτους τους θρυμματισμένους καιρούς που αγαπηθήκαμε….

    Β.Π

  • free counters

    ΕΦΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ efigeo63@gmail.com

  • Blog Stats

    • 793,016 hits
  • Στον καθρέφτη του νερού Δυσπιστείς Την ίδια σου την όψη

  • ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ…

  • Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι ένα λάθος αλλά οι κερασιές ανθίζουν

  • ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ – SOS 1056

  • Αγέραστες οι δίνες. Ο κύκλος αγέραστος σαν πνεύμα που περιφέρει τα ρόδια του από γενιά σε γενιά, αφήνοντας σαν χνάρι, το πουκάμισό του φιδιού, να περπατήσει ο απόγονος, να ξεγελάσει το Μινώταυρο και να αγκαλιάσει το φως και σένα!!!

  • WWF

  • Συγκεντρώνω τους πόθους μας, έτσι έξω από τους προμαχώνες έχω την πολιτεία μας στην καρδιά και έναν αόρατο στρατό με άρματα και άλογα βάζω στα δικά σου χέρια

  • Αρχείο

  • XAMOΓΕΛΑΣΤΕ

  • Πήγαινε στην παραλία σκύψε στη θάλασσα … ξεκίνα να μετράς τις σταγόνες του νερού.... Τόσο πολύ σ’αγαπώ!!!

  • Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928

    Γ.ΡΟϊΛΟΣ 1867-1928 Οι ποιητές (π. 1919)

    Το DNA του Ποιητή

    Μίνα Παπανικολάου

    “Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”
     
  • Κικλήσκω μέγαν, αγνόν, εράσμιον, ηδύν έρωτα, τοξαλκή, πτερόεντα, πυρίδρομον, εύδρομον ορμή, συμπαίζοντα θεοίς ηδέ θνητοίς ανθρώποις, ευπάλαμον, διφνή, πάντων κληίδας έχοντας

  • SYNC BLOGS

  • γλάροςΠου ακούμπησες τα λευκά σου φτερά και έγιναν γκρίζα; ρώτησε τον γλάρο μια πεταλούδα. - Πέρασα από την σκέψη ενός πικραμένου... ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

  • Σώπασε…
    ένα σκυλί αλυχτάει μέσα στη νύχτα..
    Σώπασε…
    ένας κάδος απορριμμάτων
    λεηλατείται στα μουλωχτά έξω από την πόρτα μας.
    Σώπασε....
    Ένα κλάμα παιδιού σέρνεται στο δρόμο σα φίδι.
    Σώπασε…
    Δεν έχω πια λέξεις.
    Τις σκόρπισα όλες σε μικρές-μικρές φλογίτσες
    και περιμένω, βουβά να με αγκαλιάσεις απόψε…..
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • ΑΝΕR' S TATTOO

    ΝΕΡΑΪΔΑ ΜΟΥ

    Kοιτώ τα μάτια σου και ταξιδεύω σε χίλιες παραμυθιένες λίμνες....

    μα πάντα μια η νεράϊδα....

    ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!!!!!!

  • ''Άς χαρίσουμε στην λογική αλήτικες φτερούγες''

    Π.Ελυάρ

    Kι΄αμα πηδάω κάθε νύχτα

    από την κορυφή της λύπης μου δεν είναι απο συνήθεια ειναι γιατί η αλήθεια, κύριοι, προϋποθέτει ύψος.

    Γ.Στίγκας

    ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ

    Μου μοιάζουνε οι πελαργοί

    σαν την ψυχή του ποιητή

    που και να θέλει δεν μπορεί

    στον τόπο του να μένει...

  • το πρώτο μου βραβείο

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥ BLOG http://www.sync.gr/takis012/

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι – Mυστήριο Μπούφα

10978528_867516019971368_6911620567027594564_n» Εδώ, Στη γη θέλουμε να ζήσουμε
Ούτε πιο πάνω Ούτε πιο κάτω…

.. Ας είναι άγαρμπα
τα ρούχα μας.
Ήρθε η σειρά μας
Σήμερα
Πάνω από τη σκόνη των θεάτρων
Θα λάμψει το δικό μας σύνθημα:
Τα πάντα από την αρχή
Σταθείτε και θαυμάστε!
Αυλαία!»

 

Ο Καβάφης σε Braille για αναγνώστες με προβλήματα όρασης

Η ανθολογία περιλαμβάνει δεκαέξι από τα πιο γνωστά ποιήματα του Καβάφη: «Όσο μπορείς», «Ιθάκη», «Περιμένοντας τους βαρβάρους», «Τείχη», «Μέρες του 1903», «Εις τα περίχωρα της Aντιοχείας», «Μύρης · Αλεξάνδρεια του 340 μ. Χ.», «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον», «Η διορία του Νέρωνος», «Η Σατραπεία», «Η πόλις», «Θερμοπύλες», «Τρώες», «Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης», «Επέστρεφε», «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.».

Υλοποιήθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Αποκατάστασης και Εκπαίδευσης Τυφλών (ΚΕΑΤ). Όπως ανακοινώνει το Αρχείο Καβάφη, «η ανθολογία είναι η πρώτη του είδους της και αποτελεί μια έκδοση αναφοράς η οποία θα χαράξει το δρόμο για ανάλογες πρωτοβουλίες. Η κίνηση αυτή έρχεται να αναπληρώσει σε μερικό βαθμό την έλλειψη βιβλίων ποίησης για μη βλέποντες».

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=652513

Το Φιλί του Ροντέν στη Στέγη….

Φίλα με ακόμα
Θέλω να ‘μαι μαζί σου, να γεράσω μαζί σου
Το φεγγάρι να έχουμε στρώμα

 

Διαγωνισμός #fila_me | Αν το φιλί σας πείσει και κερδίσει, τότε πάτε Παρίσι!
Γιατί οι εργαζόμενοι της Στέγης σφυρίζουν αδιάφορα και χαμογελούν διακριτικά;

Από το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου μέχρι και την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου απαθανατίστε τη μεγαλειώδη στιγμή του φιλιού σας είτε με φόντο Το Φιλί του Ροντέν στη Στέγη* είτε σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της Αθήνας σας εμπνεύσει, και ανεβάστε την ξεδιάντροπα στο Instagram με #fila_me #stegi #lifo και tag @stegi_occ. Μην ξεχάσετε να κάνετε follow και το λογαριασμό της Στέγης @stegi_occ και να έχετε δημόσιο λογαριασμό!

Τα ομορφότερα, πιο παθιάρικα, πιο ερωτικά, πιο παράξενα, πιο γλυκά, πιο υπέροχα φιλιά θα κερδίσουν στους ιδιοκτήτες των χειλιών τους ένα ταξίδι για 2 άτομα στο Παρίσι!

Πάρτε το κινητό σας, τον καλό σας ή την καλή σας, φιληθείτε και ευχηθείτε η τριμελής Συνέχεια

Στην αγορά των τυφλών – Τζελαλεντίν Ρουμί

delvaux-the-village-of-the-mermaids

Μη πουλάς καθρέφτεs,
στην αγορά των τυφλών,
μην απαγγέλλεις ποιήματα,
στην αγορά των κουφών..

ΔΕΣ ΤΟ ΛΑΟ – Αλέκος Παναγούλης

images

Δες το Λαό, σε Λευτεριάς Ανάστασης τραπέζι

στις γκρεμισμένες φυλακές πάνω στρωμένο

δες ολοπόρφυρα λουλούδια συντροφιά του

Σημαίες κόκκινες στο αίμα του βαμμένες

Δες τα φοβερά τ’ Αγώνα τα πανιά

στης Λευτεριάς τ’ αγέρι να φουσκώνουν

Δες τις μορφές

που χρόνια βαφτιζότανε στον πόνο

της Νίκης μας να σέρνουν το χορό

Δες μια Ανάσταση για το Λαό

όπως Αυτός την καρτερά

όμοια μ’ αυτή που θα’ρθει

Ηλιόπετρα Οκτάβιο Πας

19d6427marcel-marceau-2g

» πότε είμαστε ό,τι είμαστε στ’ άλήθεια ;
και μόνοι μας έντέλει είμαστε πάντα
μονάχα ένα κενό, μιά ζάλη, σ’ έναν
καθρέφτη μορφασμοί, ναυτία καί τρόμος.
δέν είν’ ποτέ ή ζωή δική μας, είναι
άλλων, δέν είναι κανενός, όλοι είμαστε
ή ζωή – ψωμί τού ήλιου γιά τούς άλλους,
όλους τούς άλλους πού είμαστε οί ίδιοι – ,
είμαι ένας ‘αλλος όταν είμαι, οί πράξεις μου
είν’ πιό δικές μου όταν άνήκουν σ’ όλους,
γιά νά ‘μαι έγώ, πρέπει νά είμαι άλλος,
νά βγώ άπ’ τό έγώ, νά μέ ζητήσω σ’ άλλους,
τούς άλλους πού δέν είναι άν δέν ύπάρχω,
τούς άλλους πού πληρούν τήν ύπαρξή μου,
είμαι δέν έχει ή, εγώ, έμείς μονάχα,
πάντα ή ζωή είναι άλλη, αλλού, πιό πέρα,
πέρ’ άπό έσένα ή, έμένα, πάντα όρίζοντας,
ζωή πού μάς ποθεί καί μάς διχάζει,
μάς δίνει πρόσωπο καί τό τσακιζει,
πείνα τού είναι, ώ θάνατε, ψωμί όλων.
Μαρία, Έλοίζα, Περσεφόνη,
τό πρόσωπό σου δείξε μου έπιτέλους
νά δώ στ’ άλήθεια τή μορφή μου, έκείνη
τού άλλου, τό πρόσωπό μου τό δικό μας
καί τών όλων….»

Έχει ο καιρός γυρίσματα …..

klouvi

Καιρός να στήσει το θήραμα
παγίδες στους κυνηγούς.

Giorgos Potamitis